Kerst met Hollandsche streekgerechten.
We leven in een snelle wereld, schakelen snel over van mobiel naar tablet, iphone, computer, laptop, televisie en weet ik veel wat nog meer of alles samen, maar de zekerheid en de eenvoud (hoewel soms overdadig, maar altijd heerlijk) van de familie bijeenkomst op de zaterdag voor kerst staat vast. Net als trouwens het motorweekeinde in het tweede weekeinde van september en bijna het familie weekeinde in april, het zijn onderhand vaste waarden in mijn jaar, een soort ijkpunten om te zien hoe het met iedereen gaat. Hollandsche streekgerechten van noord naar zuid en oost naar west, daar gaan we van genieten, de toon is gezet met Groningse mosterdsoep, lijkt me heerlijk. Altijd weer verrassend wat iedereen maakt, misschien een idee om het een beetje te coordineren, geen twee porties stamppot boerenkool, altijd lekker, maar in grote hoeveelheid misschien iets minder geslaagd. Zelf heb ik al wat bedacht, speciaal, bijzonder, maar dat moet ik nog even overleggen met de achterban voor de goede orde. Het is altijd aardig om over te stappen naar iets anders, wel eerst het gerecht maken en proeven, dan weet je het. Er is zoveel en het blijft mooi om het zo te doen met de familie, harmonieus, samen en eenvoudig in de sfeer van kerst. Vroeger gingen we eerst naar de kinder kerst viering in de kerk van Hellum om toch nog iets mee te krijgen van de betekenis van kerst, dat is verdwenen, eigenlijk vind ik dat wel jammer, we zijn er mee opgegroeid, een herinnering.
Concert gemist.
Vandaag stond een recentie in de krant van het concert van het Britse Hilliard Ensemble en de Noorse tenor saxofonist Jan Garbarek met het programma 'Officium'. The Hilliards zingen renaissance muziek waar Jan Garbarek doorheen improviseert op tenorsax. Onvoorstelbaar mooi, vorige week donderdag traden ze op in de Martinikerk in Groningen, gemist, jammer, want na veerig jaar stopt het Hilliard Ensemble. Gelukkig heb ik de cd 'Officium' en ook de vervolg cd's, hoewel die iets minder zijn. Luisteren met alleen een kaarsje aan.
Hoge berg.
Ik zag vandaag foto's van het Noorderplantsoen in Groningen, het schitterende paviljoen naast de vijver waar de weg omheen gaat, je kan er heerlijk zitten en rondwandelen. Het ligt ongeveer in tussen de Jan Lutmastraat en de Johan Mulderstraat, waar wij als gezin hebben gewoond. We gingen er wandelen met onze moeder, eendjes voeren en soms naar tante Corrie, die een klein levensmiddelen winkeltje had in een straatje achter het plantsoen. Ook de muziektempel was mooi, je kon er in klimmen en net doen alsof, erachter begon het grindpad naar boven, de hoge berg, aan de andere kant kon je weer naar beneden, volgens mij kon je aan vier kanten omhoog. Later namen we de autoped mee om naar beneden te sjezen, wat onherroepelijk een keer mis ging toen ik te hard ging, niet meer kon remmen en onderuit ging met als gevolg ernstige schaafplekken en grind onder mijn vel, pijnlijk. Ook gingen we met de bolderkar, die opa Venema had gemaakt, naar beneden, maar toen ging mijn moeder al niet meer mee en 's winters als er sneeuw lag gingen we er met de slee naar toe en hard naar beneden tot op het ijs. Het wordt tijd om weer eens een rondje in de stad te lopen langs alle bekende plekjes van toen.
Platen.
Lp's, platen, ze waren bijna uitgestorven toen de cd op de markt kwam halverwege de jaren '80 van de vorige eeuw. Ik kocht gelijk een cd speler, die ik nu nog heb, want het was de ultieme geluidsbeleving volgens kenners, recensenten en mensen die de muziekwereld bepalen, al het vinyl werd uitgebracht op cd, vaak met extra's aan oude opnames, leuk voor de liefhebber. Na een aantal jaren met cd's, het geluid viel tegen, kocht ik een nieuwe naald voor de pick up en draaide mijn platen weer met krassen en al, prachtig. Door de computer, internet en marktplaats werd het makkelijk om verzamelingen platen, lp's op te sporen en ze voor een habbekrats te kopen. Dat deed ik, zodat binnen 'no time' het huis en de schuur vol lagen en nog steeds liggen met platen, vinyl en 78 toeren platen van schellak, erg breekbaar. Wat moet je er mee? denk ik vaak, maar vanavond trek ik platen van the beatles uit de kast die ik niet kende, verrassing en dat gebeurt heel vaak, met heel veel muziek, pop, blues, jazz, afrikaans, nederlands-talig, klassiek, rare muziek, wereld muziek, alles wat er is, heel veel, beluister ik, disco, soul, duitse schlagers, jodel muziek (prachtig), hard rock, gisteren nog platen gedraaid van Uriah Heep en dan zoek ik op Google alles op van die band. Beetje gestoord, ik weet het. Ik had het er gisteren nog over met Carien, waarom doe je dat?, vroeg ze, al die platen en dan luisteren en er over lezen, van pop, jazz, blues naar klassiek en met een omweg langs alle landen van de wereld. Avonden zit ik te luisteren en te lezen, alles is te vinden op het internet, dank hiervoor, ook weer niet, want het kost me zo veel tijd en wat moet ik met al die informatie? Ik geniet er van en vind steeds weer 'nieuwe muziek' tussen al die platen, het houdt niet op, nooit niet. Nu draait een plaat van the Beau Brummels, ooit geleend in de jaren 1970 van de platenbibliotheek, waarschijnlijk opgenomen op een cassettebandje, dat wegraakte, maar naar lang zoeken kon ik de plaat kopen voor 3 euro. Waarom, Crying Wolf, het nummer bleef terugkomen in mijn hoofd, ik zong het, floot het, ten minste wat ik me er nog van herinnerde, flarden, maar er staan nog meer mooie nummers op de plaat hoorde ik later. Platen, vinyl, ik was er net op tijd bij, de prijzen van lp's schieten omhoog, nog enkel koop ik iets. Zelfs de kringloopwinkels, waar ik honderden platen kocht voor niks, weten de prijs, het is niet leuk meer om platen te kopen, maar ik geniet er nog elke dag van. Bedankt iedereen die de platen te vroeg heeft verkocht.
Bezoek.
Sinterklaas komt op bezoek, hij maakt zijn opwachting op het dorpsplein bij ons op het werk. Vorige week werd de vraag gesteld of de Sint witte zwarte Pieten of zwarte zwarte Pieten mee moest nemen? Gejoel, unaniem werd voor zwarte zwarte Pieten gekozen. Eigenlijk had de vraag niet gesteld hoeven te worden, het is duidelijk en kinderlijk eenvoudig.
Blij.
Het is stil in huis, geen muziek, alleen het geluid van de wasmachine op de achtergrond, na een dag samen met iemand die heel veel praat is dat wel prettig. De hond zegt niets, af en toe geblaf als er iemand of iets voorbij komt, het is een lief beestje, heel tevreden, maar ze kijkt soms erg treurig als ik weg ga en ze alleen thuis blijft. De pony hinnikt als ze me aan hoort komen of als we langs lopen, ze krijgt altijd wel iets, een appel, een wortel, wat gras, ze is snel tevreden, ook een lief beest. Vanmorgen in het donker wandelen met de hond en de pony buiten zetten, het heeft gevroren, het gras is wit, het is niet eens zo koud. Ik ben blij dat ik met de bus naar het werk kan, maar ik moet terug om de krabber uit de schuur te pakken, de ramen zijn wit bevroren. Wat een luxe zo'n vervoermiddel, ook al knettert de uitlaat, het hoort bij een oude auto, ik hoef niet hard te rijden, als ik er maar kom. Stamppot boerenkool met worst, dat is andere koek, maar wel lekker.
Beugelflessen.
Lieve allemaal, het tarwebier zit in de fles, bockbier in het vat, geen probleem, grolsch beugel flessen in de aanbieding. Voorlopig genoeg flessen en genoeg te drinken, kus.
Vliegtuigjes.
Ik liep door het veld, stilte, een lekker herfstzonnetje, opeens in de verte het geronk van een vliegtuigmotor, twee motorig propellor zag ik even later toen ik omhoog keek. Zo'n mooi geluid en prachtig om te zien, vliegen in een propellor vliegtuig dat is een droom. Zelf vliegen lijkt me nog mooier, een Spitfire uit W.O II of een Fokker G1, de ultieme droom. Toen ik 10 was of een ietsje ouder, waren vliegtuigen alles voor me. Ik las er veel over, haalde boeken uit de bibliotheek, verzamelde plaatjes, die ik in een album plakte (allemaal verdwenen), ik kocht bouwpakketjes, die je in elkaar moest lijmen en eerder bouwplaten van karton, bestaan die nog? Bij de bibliotheek kon je boeken lenen van vliegtuigen met de beschrijving van alle maten, etc., plaatjes van de vliegtuigen van alle kanten. Kopieermachine's waren er toen nog niet of bij mij niet bekend, dus tekende ik mijn favoriete vliegtuigen na, tientallen/honderden en schreef er de maten en bijzonderheden bij. Soms logeerde ik bij neef Mans in Glimmen, hij was geabonneerd op de Arend, een strip tijdschrift met vaak op de middenpagina een dwarsdoorsnede en technische gegevens van een vliegtuig, waar ik helemaal kapot van was en telkens bekeek en er ook wel eens eentje of twee of meer stiekem heb uitgescheurd en meegenomen voor mijn albums. Ik las verhalen over vliegers, vooral Vliegers in het vuur van K. Norel is me bij gebleven, net als zijn andere boeken over W.O II, daarin speelt de Fokker G1 een hoofdrol. Van dit Nederlandse gevechtsvliegtuig met dubbele staart was geen bouwpakket of bouwplaat te koop, dus maakte ik zelf een bouwplaat aan de hand van afmetingen en plaatjes uit boeken en zette die in elkaar. Voor de goede orde, een bouwplaat is een plaat karton met daarop de afbeelding van bijvoorbeeld een vliegtuig, waar van je de onderdelen uitknipt, omvouwt en in elkaar lijmt zodat er een echt drie dimensionaal vliegtuig ontstaat. Ik had er tientallen en nog veel meer plastic vliegtuigjes, tot mijn schande moet ik bekennen dat ik er ook wel eens eentje heb gepikt of op een bouwplaat een ander prijsje heb geplakt, zodat ik het kon betalen, jeugdzonde's. Van mijn oom Sietse kreeg ik een houten model van de Starfighter, die hij volgens mij van zijn broer Drewes had gekregen, een topstuk. Waar alles is gebleven, ik weet het niet, maar in mijn herinnering is het er nog. Ik heb op google en youtube gekeken en er is zelfs een filmpje van de Fokker G1 die opstijgt, capriolen uithaalt in de lucht en er vanuit het vliegtuig zelf is gefilmd, even ben ik de piloot.