Alleen Elvis blijft bestaan.................
Luc de Vos is overleden, 52 jaar. Ik had nog nooit van hem of van de band Gorki (y) gehoord tot vanavond. Muziek gedownload, portret in zwart-wit uitgeprint voor op de keukendeur. Luisteren, kun jij nog dromen?????????
Donkere dagen voor kerst.
Grijze dagen, koud en het is vroeg donker begin december 2014. Geen sneeuw of ijs of veel regen, eigenlijk wel lekker weer, helemaal om binnen bezig te zijn met de muziek (af en toe hard) aan. Schuur opruimen, wat heb ik toch veel bewaard, stukjes snoer, bouten & moeren van allerlei grootte, schroeven, spijkers (de verroeste heb ik weggegooid), doosjes, bakjes, wat een zooi, ik kan alles misschien nog wel eens gebruiken, maar ik weet het niet, de grijze container erbij en hup, weg met veel rommel. Stukjes hout gaan de kachel in, lekker warm. Morgen verder, een nieuwe vloer van oude planken leggen op de verzakte houten vloer die er nu ligt, weer mooi recht. De planken eerst door de schaafmachine heen om de lelijke kant er af te halen en dan op de bestaande vloer schroeven. Nog geen messing en groef, daar begin ik in de bijkeuken mee om de oude vloer te vervangen, die door waterschade was kromgetrokken. Daarna verder om het hele huis te verbouwen, vernieuwen met nieuwe, oude planken, kasten, keuken, vloer en nog veel meer. Eerst de schuur afmaken, ik begin altijd vol enthousiastme met van alles, maar ik moet het zien vol te houden en 1 ding tegelijk doen, anders wordt het een gebed zonder end, ik ken mezelf zo langzamerhand. Live lp van Cold Chisel uit 1980, nooit van gehoord, uit de platenkast op de draaitafel, nu op google zoeken naar hun geschiedenis, hard en goed.
Noordkaap.
Vanmorgen zag ik een groepje motorrijders voorbij komen, koud dacht ik, drie/vier graden, grijs weer, zulke dagen hadden we ook in noord noorwegen. De hele dag rijden in de kou, soms met regen, het kwam even terug. Ik ga met de vw bus naar mijn moeder, die bus geeft iets meer bescherming tegen de kou, maar het duurt een tijdje voor de kachel warmte geeft. Nu zit ik lekker warm binnen, de houtkachel aan, muziek van Bach en bladerde door het boek met verhalen en foto's van de reis naar de noordkaap. Schitterende reis, af en toe tranen in de ogen bij het zien van foto's, we hebben het wel gedaan, denk ik, samen. De verhalen, foto's, route zijn nog steeds te lezen op noordkaapmetjoop.reismee.nl inloggen met jolle&sijtze
Stamppot rode kool.
Vanavond hebben we stamppot rode kool gegeten. Ik had het donderdag al gemaakt met hachee, de stamppot naar het recept van Werner Drent, kok bij mijn werk, uit zijn heerlijke boek over stamppotten, een aanrader. Buiten wordt het kouder met een gure wind, binnen brandt de kachel en is het lekker warm. Ik geniet elke dag van de luxe, het comfort van mijn leven in Hellum in dit huis met al zijn gemakken en mogelijkheden, alles is mogelijk, zelfs nietsdoen.
Een man van vaste gewoonten.
Ik ben een man van vaste gewoonten, bij het opstaan, het begin van de dag en ook als ik met de hond loop, vaste rondjes. Vandaag loop ik in een harde, koude wind het grote rond van ongeveer een uur. Ik ben benieuwd of de zwanen er weer zijn, vaak zwemmen ze een tijdlang in dezelfde sloot rond, een vaste gewoonte. Ja, ze zijn er weer alle twaalf op dezelfde plek. Ik heb mijn fototoestel meegenomen, maar krijg amper de tijd om ze te fotograferen, zo snel zijn ze de lucht in.
Luchtmacht.
Ik loop langs een sloot die een andere sloot kruist, ik kan niet verder, maar ik weet de weg, ik kom hier al jaren. Ik ga rechtsaf langs de volgende sloot en zie twee, vijf, twaalf zwanen die voor ons uit zwemmen tot we te dichtbij komen. De eerste twee zwanen draaien zich om, slaan hun vleugels uit, lopen vier, vijf passen over het water en los zijn ze. Ze komen op me af over het water, een machtig gezicht, altijd tegen de wind in opstijgen,woesj, woesj, het geluid van de vleugels. Even later gaan er drie de lucht in en tenslotte zeven zwanen tegelijk, daar gaan ze. Ik draai me om en kijk ze na, heel langzaam gaan ze omhoog, na een paar kilometer maken ze een bocht en komen ze laag overvliegen, ik zwaai naar ze.Ik loop verder, het laatste stuk langs de provinciale weg, er komt een begrafenisauto langs met een rij volgauto's die een vlaggetje aan het raam hebben bevestigd om dat te tonen. Ze rijden niet hard, gepast, zo'n stoet volg je, toch zijn er mensen met haast die inhalen en zich tussen de stoet dringen, ongepast. Thuis zoek ik op google naar zwanen, ze zijn monogaam, blijven hun hele leven bij elkaar, volgens het volksgeloof zorgt een zwanenveer die in het hoofdkussen van de echtgenoot wordt genaaid ervoor dat deze zijn eega trouw blijft.
Richard and Jack.
Ik kijk opzij en zie twee cd dozen, Richard Thompson 'Walking on a wire, (kus joop) en Jack Bruce 'Can you follow?'. Hiervoor ruil ik alle tv programma's in, over de krant denk ik nog na. In het abonnement (geld) scheelt het niks, maar het idee, meer tijd om naar muziek te luisteren, dat doe ik altijd al, maar de aantrekkingskracht van bewegende beelden is verslavend, sorry Richard and Jack, ik kan er niets aan doen.
Reclame.
Voor het journaal van 20.00 uur kijk ik naar reclame of ik het wil of niet, het kan niet anders. Ik zie mensen die producten, winkels, tv zenders en/of zichzelf aanprijzen op een manier waarvan ik denk " ben ik nou stom, ongeschoold, snap ik het niet of zoiets", want het is van een infantiliteit die juist het tegenovergestelde bewerkstelligt dan waarvoor de reclame bedoelt is, namelijk iets verkopen. Tussen haakjes dat geldt voor mij, iedereen mag reclame LEUK vinden of er serieus naar kijken of er niets van vinden. Het journaal begint een beetje op de reclame te lijken, het moet zichzelf verkopen in wat de mensen willen horen en zien, maar ik wil horen en zien wat er gebeurt in de wereld zonder commentaar of toelichting van wie dan ook. Mijn mening bepaal ik zelf zei de struisvogel en hij stak zijn kop onder het zand. Ik trek me terug in mijn huis in Hellum, draai platen, lees een boek, drink een biertje, al of niet zelf gebrouwen en misschien moet ik het abonnement op de krant ook opzeggen dat scheelt een euro per dag en minder kopzorgen. Maar ik kan niet zonder het dagelijkse ritueel, opstaan - zorgen voor de dieren - koffie en de krant lezen, zo doe ik het al meer dan dertig jaar.