Ergernis en liefde.
Vanmorgen was in de machine, aanzetten en er gebeurde niets, nog een keer met hetzelfde resultaat. Filter schoongemaakt, een hoop gedoe, water over de vloer, kraan open en dicht, niks helpt. Ik kijk in de reclameblaadjes naar een nieuwe wasmachine en overweeg om een monteur te laten komen, maar samen met Jelmer kijk ik ernaar, het kraantje is kapot, opluchting, dat scheelt weer. Koffie en thee, ranja voor Jara, pepernoten met chocolade. We gaan verder met de bus, bumpers erop, bagagedak en andere dingen, het past niet helemaal, maar later boor ik nieuwe gaten, niemand die het ziet en het scheelt een hoop ergernis. Helemaal goed, de accu opladen, nog een nieuwe kentekenplaathouder kopen en monteren en daar ga ik weer in de bus. Uitlaat met gaatjes, dat knettert lekker, daar gaan we nog iets aan doen, maar voorlopig is het mooi geweest. Als ik mijn ergernissen sms naar mijn lief, komt ze met een practische oplossing, maar dat is tussen ons.
Jim Croce and Maury Muehleisen.
Op 20 september 1973 komen Jim en Maury om bij een vliegtuigongeluk. Je kan er alles over lezen op google, wikipedia en nog meer. Vorige week bij toeval een live album, cd en dvd, gedownload. Vanavond de dvd bekeken, twee mannen met een gitaar, samen spelen, zingen, zo mooi, tranen in mijn ogen. Over liefde, soms onbereikbaar, liefde die eindigt, de eenzaamheid erna, het verlangen naar liefde, gelukkig zijn in liefde, er is nooit zo mooi over gezongen en gespeeld als door Jim and Maury.
Bus en bier.
Het is wat, vanmorgen vroeg wakker, weer in slaap gevallen, laat op, maar het is niet erg. Gisteren naar de schuur waar ik mijn eigen platenwinkeltje heb, 2x Weihnachts oratorium en een box met cantates van Bach voor advent en kerst heb ik meegenomen naar binnen. Vanmorgen eerst met het Weihn. Or. begonnen, prachtig om de dag mee te beginnen. Wat dingen voor de bus gedaan, morgen gaan we alles er op zetten, dan kan ik weer rijden, de motor krijgt rust, december, januari en februari mag ik niet rijden volgens de regels van de wegenbelasting. Het tarwebier gebotteld, op google gekeken naar houten bierkratjes die ik ga maken, hout genoeg en etiketten gemaakt, die ik er pas op plak als het bier goed is, nog een weekje en dan zes weken koud staan voor het te drinken is. Geduld. Vanavond of morgen gaat het bockbier in het vat om te gisten. Misschien zijn er mensen met grolsch beugelflesjes, leeg, ik houd me aanbevolen.
Antwoord.
Ik hoorde of las gisteren een vraag, die begon met wat, gevolgd door als. Bijvoorbeeld, wat was er gebeurd als ik het anders had gedaan? Het eindigt met een vraagteken, je weet het niet, nooit, achteraf zo'n vraag stellen heeft eigenlijk geen zin, alleen om over iets te fantaseren hoe iets gegaan zou kunnen zijn of hoe iets geweest zou kunnen zijn, dat is wel aardig om te doen. Het is niet anders, het gaat zoals het gaat, als ik iets wil, moet ik het nu doen en niet later komen met de vraag wat, gevolgd door als, dan is het te laat. Leven in het moment.
Wat - als?
Voor morgen de vraag wat-als?. Als ik dit had gedaan, wat was er dan gebeurd of wat was er gebeurd als ik dit had gedaan?
Regen, regen, regen.
Wat is het toch ongelofelijk fijn om een dak boven je hoofd te hebben als het de hele dag regent. Ik ploeter door de modder om de pony op te halen en in de stal te zetten in het donker, de hond wacht rustig. Een dak, een warm huis, lieve mensen om me heen, ik sta er veel te weinig bij stil, het is gewoon, dat wil zeggen ik vind het gewoon, maar dat is het niet, het is een zegen. Het geloof kijkt mee over mijn schouder met de vraag, als al die zegeningen nu weg vallen, vergelijk het met Job uit de bijbel (wie dat was ga ik nu niet vertellen, dat duurt te lang), wat doe je dan? Ik weet het echt niet, hoe belangrijk zijn de platen, de boeken, mijn huis en nog belangrijker, de kinderen, kleinkinderen, mijn lief en de familie. Ik kan ze niet missen.
Anvil.
Ik zet de televisie aan, het is laat, oude mannen met lang haar, nog iets jonger dan ik, vertellen over de muziek die ze maken, al heel lang. Geen succes, famieleden worden geinterviewd, geld wordt geleend voor het maken van een nieuwe plaat. ANVIL heet de band, onbekend, ik zoek bij hardrock en vind de plaat Metal on Metal uit 1982. Prachtig om te zien hoe de twee boezem vrienden, Lips en drummer Rob, het volhouden, ondanks ruzie's, onenigheid, ze geloven in hun muziek en reizen de wereld over om hun plaat aan de man te brengen, ontroerend. Morgen verder, maar eigenlijk is het nog vandaag.
Nog een paar dagen op de motor.
Het is nog vroeg, Steeler's Wheel speelt Late Again, het wordt vanzelf later. Nog een paar dagen op de motor naar het werk, volgende week is de bus weer rijklaar, nog een paar dingen. Het is maar goed ook, de achterband van de motor was na de reis naar de noordkaap al glad en het wordt er niet beter op. Voorzichtig door de bochten met nat weer en bladeren op de weg. De motor moet ook nagekeken worden, starten gaat gelijk, maar dit jaar heb ik veel op de motor gereden, heel veel kilometers. In de maanden december, januari en februari mag ik niet op de motor rijden door de speciale motorrijtuigbelasting voor oldtimers. Dat gold voor de bus ook, maar dat heb ik veranderd, het blijft goedkoop. Als ik in het donker terugrijd naar huis valt me op dat heel veel mensen de gordijnen niet dicht doen, ik kan zo naar binnen kijken. Zelf doe ik de gordijnen gelijk dicht als ik thuis kom, ik kijk niet graag in het zwarte gat van de nacht, het is zoveel knusser, kaarsjes aan, de thermostaat op 20 graden, dat kan nu, bedankt jongens (Arjen en Jelmer), het werkt perfect.