Eelco.

Dutch blues awards, het klinkt echt nederlands, Eelco speelt gitaar, al vijftig jaar op het zelfde instrument, hij begon in de jaren zestig in the Blizzards samen met Cuby, ruzie of zoiets het maakt niet uit.. Nu speelt hij samen met Jan Akkerman, meester en leerling, prachtig dat de leerling hem heeft overgehaald om te komen spelen, maar hij wil de leermeester overtreffen, Eelco speelde beter dan Clapton, maar dat wist ik al geen nieuws, maar Jan doet zijn best om beter te zijn. Lieve Jan, bedankt dat je met Eelco samen speelt, nu nog een plaat, vinyl, misschien met Lohues, maar die is niet thuis.

Thriller.

Ik heb net het laatste deel van "Stockholm Trilogie" van Jens Lapidus uitgelezen, spannend, anders dan andere thrillers, maar ook een beetje saai ondanks al het geweld dat werd beschreven. Het is een trend om literaire thrillers te schrijven, detectives in alle soorten en kleuren, Mr. Marlowe, the hard boiled detevtive, die keek naar de enkels van vrouwen om ze te keuren is een loser vergeleken met al zijn collega's die nu het werk doen. Ze zijn te serieus, een beetje anders, ik houd meer van Peter Falk met zijn lange regenjas, stotteren, het tegendeel van de doorsnee detective. Er zijn te veel series, ik heb geen tijd om er naar te kijken, nee, ik gun mezelf geen tijd om er naar te kijken, het uitlezen van al die thrillers kost al genoeg van mijn nachtrust. Ik ga slapen morgen een nieuw boek.

Zes puppies.

Gisteren ging ik hooi halen voor de pony bij de man waar ik al jaren kom, vier pakken voor een vaste prijs, in de stal zag ik zes puppies in een hok, de moeder liep er om heen, prachtige hondjes zwart-wit, net als Remie. Gelukkig was Julia niet mee, anders hadden we er vast eentje meegenomen, zo lief.

De wereld is gek geworden.

Ik kijk naar het journaal, aanslag in Turkije, veel doden, in Nederland gaan mensen met elkaar op de vuist, vermoorden elkaar verbaal omdat er veel vluchtelingen zijn die gehuisvest moeten worden. Joe zingt, I come in peace, laten we de vrede bewaren, waar dan ook, het lijkt erop dat het alleen in Noord Korea rustig is, maar daar weten de mensen niet beter, zo kan het ook, onwetendheid door indoctrinatie, waar kies ik voor in vrijheid, mijn mening met als gevolg heel veel slachtoffers of een streng regime dat alle tegengeluiden laat verstommen en mensen laat leven in een waan van geluk, ze weten niet beter. Zijn wij beter af in een democratie waarvan de bewindslieden ons laten geloven dat ze alles onder controle hebben, het beste met ons voor hebben, maar ondertussen niet weten hoe ze de zaken moeten aanpakken, paniek in het kabinet, de premier staat glimlachend de pers te woord, tussen zijn woorden door klinkt de twijfel, hij weet het ook niet, maar dat heb ik nog honderdmaal liever dan het gestook in de samenleving door de leider van de partij van de vrijheid, holle woorden, succes verzekerd, hij draagt niets bij aan een waardige oplossing van een groot wereldlijk probleem, maar stijgt wel in de peilingen. Zijn we gek geworden met ons allen, zelf nadenken over wat er in de nederland en de wereld gebeurt is toch niet zo moeilijk, als wij de vluchtelingen zouden zijn dan willen we ook graag geholpen en opgevangen worden door mede wereld burgers, lees de bijbel er op na, heb je naaste lief als je zelf, zoek op google naar Levinas en alles komt goed. Nu is het een gekke wereld, oplossingen voor vrede, rust, menselijkheid zijn ver te zoeken, laat staan dat we naar elkaar luisteren. Er wordt veel geschreeuwd, weinig wol, drukte om niks, we praten elkaar na, het is tijd om jezelf te laten horen, ik ben partijdig, kies voor een samenleving die zorgt voor iedereen, altijd. Joe zingt Come Together, right now, the Beatles wisten het wel lang geleden, samenkomen in een eenzame wereld, het valt niet mee, laten we ons verstand bewaren en er iets van maken, meer kunnen we niet doen, alleen samen.

Ik voel me rijk.

Ik voel me rijk, niet alleen geldelijk, ook geestelijk, geen redenen om te klagen, te zeuren, in de put te zitten of van die dingen en de liefde is een verhaal apart, een mooi verhaal, kortom het gaat goed met me. Binnenkort worden er nieuwe technische apparaten geinstalleerd om het stroom verbruik nog verder omlaag te brengen, ze zijn besteld en volgens de handige jongens makkelijk zelf aan te sluiten, ik ben benieuwd. Lage vaste kosten is een prettig gegeven, ook om minder te gaan werken, ik wil best iets inleveren van mijn inkomsten voor tijd die ik kan besteden aan andere dingen dan werk, alhoewel dat werk best meevalt. Gelukkig maar.

Besluit.

Mijn besluit staat vast, ik ga minder werken, er is nog zoveel te doen, hoe het moet weet ik nog niet, ik ga overleggen met mijn pensioenfonds wat ik kan doen, 50 % werken plus aanvullend iets van hun en hoe dat dan later uitpak. Helemaal stoppen met werken is geen optie, financieel niet, ik zou het graag willen, maar ik moet de rekeningen ook nog kunnen betalen, maar ook daar maak ik me geen zorgen meer over, alles is betaald en na mij de zondvloed. Even de pony op stal zetten, het wordt donker, Rory zingt en speelt Bullfrog Blues, het paard eet gras, ruikt het hooi en is tevreden, ik hoor het aan haar zachte gehinnik, ze laat zich aaien. De houtkachel verwarmt het huis, het eten staat in de oven, het ruikt heerlijk, wat wil ik nog meer, eigenlijks niets, helemaal niets, mijn zonden overdenken, er over schrijven, alle platen luisteren die nu nog in de schuur staan, samen met mijn kleinzoon de brandweerkazerne bouwen van lego, die mijn zoon kreeg op zijn verjaardag, toen was mijn broer Peter hier en samen deden we ons best om er iets van te maken, lego, wat een mooie uitvinding, ik geniet er nog steeds van, helemaal als kleinzoon Kelvin de stukjes vindt die we nodig hebben en tegen me zegt dat ik het niet begrijp, als ik er naar vraag legt hij het me glaszuiver uit, het is toch niet zo moeilijk opa. Minder werken om meer tijd samen te zijn met mijn geliefden, vaak had ik geen tijd voor ze omdat ik moest werken, dat is voorbij, ik wil in alle tijd tot rust komen in mijn leven, maar een angstige gedachte speelt mee; zo lang het nog kan. Niet bang zijn voor de toekomst, nooit, plannen genoeg, reizen naar Schotland, op de motor naar nog onbestemde bestemmingen, waar zijn we nog nooit geweest? Een cadeau gekocht voor broer Lo die vijftig wordt, de gedachte aan vroeger maakt me blij, we zijn er nog allemaal, behalve mijn vader, in herinnering.

Kijk zelf.

4. 

   3:56

Morgen.

Morgen is een andere dag, ik kan er van alles over schrijven, er een nachtje over slapen, eerst nadenken voor dat ik wat zeg, voor het zingen de kerk uit, morgenstond heeft goud in de mond, na regen komt zonneschijn, het klinkt opbeurend, de moed zakt me in de schoenen, van de regen in de drup, tussen de wal en het schip vallen. Het leven is onvoorspelbaar dat maakt het aan de ene kant, de mooie heel plezierig en aangenaam, ik geniet er elke dag van, de andere kant is onvoorspelbaar, er kan zoveel gebeuren waar ik niet aan wil denken, maar het gebeurt gewoon, het overvalt me. Ik leef mijn leven op mijn manier, vaak te laat naar bed, onrust in mijn hoofd, een paar biertjes om tot rust te komen, het is niet anders, maar altijd de gedachte aan de dood, het klinkt dramatisch, het is voor mij heel gewoon. Alleen schrik ik heel erg als iemand ziek wordt van mijn leeftijd, het besef van de eindigheid van het leven, mijn leven, ik wil er nog niet aan denken, maar het is onvermijdelijk want ik word ouder. Ik draai de live plaat van Solution, zo mooi, dat is ook mijn leven, muziek lost alle problemen op, luisteren met je hart, 100 Words je bent verliefd, je vliegt in plaats van te lopen, je zingt als je praat, waar maak ik me druk over, ik wil alleen samen zijn met mijn lief. Kus.