Zondagmiddag.

Vanmorgen kon ik buiten zitten in de zon, strak blauwe lucht, krant en koffie, daarna een heel eind met de honden gelopen. Ik hoef pas een uur later te beginnen op het werk, nog eventjes buiten zitten om te genieten van de natuur, vogels zijn druk met het zoeken van voedsel voor hun jonkies, anderen druk bezig met het maken van een nest, ik droom weg, in de verte begint het te rommelen, ik voel een eerste drup en trek me terug naar de veranda. Het begint hard te waaien, regen klettert neer, spettert me nat, ik ga op een plek zitten waar het droog blijft, het koelt behoorlijk af, ik zie het groen van de bomen steeds gevarieerder van kleur worden, de kerkklok slaat, zondagmiddag, wat een rust, zoals het bedoelt is.

Bibliotheek.

Een hele wand boeken, her en der in de kamer stapels, op de platenkast in de serre een rij gelezen boeken, de honden schuiven ze op de grond als er buiten iets beweegt en ze de ruimte nodig hebben om te kijken wat het is onder luid geblaf en gejoel. Honden lezen niet , soms is luisteren al moeilijk, daar kan ik me wel iets bij indenken, twee honden uit Roemenie in Nederland, dat vraagt om moeilijkheden in het geven van opdrachten, Roemeens is niet mijn beste taal, ze wennen er maar aan, dat heet inburgering. Ik lees veel, maar het loopt een beetje uit de hand, boeken komen van alle kanten binnen, vandaag twee, heel lief, gelukkig kon ik een ander boek meegeven, maar dat ruimt niet op, de jaarlijkse rommelmarkt in het dorp was vanmiddag, daar zijn ook geen boeken heen gegaan, volgend jaar misschien. Veel bibliotheken houden er mee op, ik wacht nog even, de boeken van James Baldwin heb ik nog steeds, er is het een prachtige film van en over hem in de bioscoop, I am not your Negro.

Rijden in de regen.

Vanmiddag op de motor naar het werk, motorpak aan want het regende, geen probleem, niet te hard door de bocht, scherm naar beneden, in Noorwegen dagen door de regen gereden, toch heb ik er prachtige herinneringen aan, regen en kou ben je gauw weer vergeten, de reis en alles er omheen vergeet ik niet meer. Nu naar bed, morgen weer vroeg op.

It Faderpaard.

Het Vaderpaard, een gedicht van Tsjebbe, het is te lang om over te schrijven, lezen moet je de woorden, er over nadenken als je wandelt, in de bus zit, naar huis rijd, niks doet, alles doet, in je stoel zit, tv kijkt naar het song festival, Lezen!

My name is Two Dogs.

Ik laat de honden uit, Julia en Jane; Julia is aanhankelijk, vindt het prettig om aangehaald te worden, nieuwsgierig, komt gelijk op me af, Jane is een ander verhaal, ze is bang, verschuilt zich, schrikt van een vreemd geluid, pas na een tijdje komt ze kijken. Ik loop met de twee honden over het ruiterpad, een baasje gaat op zijn honden lijken zeggen ze, onderweg denk ik er over na, twee honden waarop ik lijk, ik herken mezelf in beiden, mijn naam is Two Dogs, maar gelukkig woon ik in Groningen, daar zeggen ze, doe niet zo mal.

Leon, a thanks.

Dat zegt Joe Cocker ergens op de plaat Mad Dogs & Englishmen tegen Leon Russell, ik draaide de plaat Carney met het nummer Long Island Serenade in Nederland bekend gezongen door de Amazing Stroopwafels. Ik kijk op YouTube naar Leon samen met Elton John, ze hebben een plaat gemaakt samen, optredens, een oude man met lang wit haar en baard komt het podium op lopen, hij loopt slecht, een stok in zijn hand, gaat zitten achter de piano en speelt, hij speelt zijn leven in een paar nummers. Ik denk aan vroeger, Joe, toen ik jong was kocht ik de plaat bij Hemmes, maanden gespaard en samen met vrienden kwam ik de winkel uit met de LP die nog steeds in de kast staat. Op de binnen hoes van de plaat Carney van Leon heb ik een stukje uit de krant geplakt, studiomuzikant Leon Russell overleden, 74 jaar in zijn slaap overleden, Leon a thanks.

Beer.

I woke up this morning and I got myself a beer. (The Doors)

Ik denk er wel eens aan, ik hou het voorlopig bij een kopje koffie, misschien als ik echt niet meer werk dan ontbijten met een biertje, maar dan gebeurt er niets meer de rest van de dag, misschien is het pensioen daarvoor bedoelt, het bier wordt niet vergoed helaas.

HET LAND HET LAND

Roxy Music speelt live voor mij op LP, ik lees gedichten van Tsjebbe:

HET LAND HET LAND

Ik droom jou in stromend licht van slenken,

Blinkend laagland in liefdesgras van eeuwen

Werkend riet dat ruist, een watervrouw

In glinsterringen en fijn kristal gelijk.

In haar glimlachende ogen loopt een jij -

Jouw dartele open ik - op een treffen van

Warmhartige handen en ogen af

Die zeggen: Onze dromen nu, ons verhaal later.

Tsjebbe Hettinga