Ik heb het altijd zo gedaan.

Ramses zingt als een jonge God, laat me, laat me, ik laat de honden uit, als ik terugkom val ik over niets, teveel laat me, teveel bier en donder neer naast het trappetje, neem me voor om nooit meer te drinken, good thinkin' 99, laat me mijn eigen gang maar gaan enz.

Onbekende weg.

Elke dag een nieuw verhaal schrijven valt niet altijd mee, soms gebeurt weinig, ook wel prettig dat het leven rustig voortkabbelt. Heerlijk motorweer, een half uurtje eerder naar het werk om over kleine wegen de goede weg richting Sappemeer te zoeken, ik kom op plaatsen waar ik nog nooit eerder was geweest , niet eens wist dat er een weg liep, zo zie je maar, gewoon gaan rijden op het gevoel, routeplanner, kaart, etcetera thuis laten, dan kom je nog eens ergens.

Route.

Het boek met de verhalen en foto 's van onze reis naar de Noordkaap ligt in de CD kast naast mijn stoel, ik pak het boekje regelmatig om de foto 's te bekijken, de verhalen nog eens te lezen, een onvergetelijke ervaring. Vanavond las ik het verhaal van 28 mei nog een keer, Jolle had er moeite mee om op het moment zelf te genieten van deze tocht, dat komt later wel of thuis. Hij voelde zich verantwoordelijk voor het verloop van de reis, hij had de route uitgestippeld, is er tijden mee bezig geweest, we hoorden van een Noorse motorrijder dat er in het noorden nog veel sneeuw lag, stel dat we niet verder kunnen, wat dan ? Ik maakte me daar niet zo druk over, leef van dag tot dag, we hebben er over gepraat, geniet van het moment, later ben je zoveel vergeten en dat hebben we gedaan. Volgend jaar de motoren op de trein naar noord Italië en daar een rondrit maken, zoiets ving ik op, we zien wel.

Zomeravond.

Het is bijna middernacht, ik zit nog in mijn T shirt buiten, de eerste zomeravond van het jaar, blote voeten, heel aangenaam. Een avond om te bbq en, we hadden het al een tijdje uitgesteld, het vlees uit de diepvries, stokbrood, komkommer, tomaten, alles was er, ook vegetarisch en als toetje een kersentaart uit Rome, die had ik gisteravond al gemaakt.

Om een uur of zes hoorde ik een knal, het huis trilde licht dacht ik, verbeelding, ik schonk er verder geen aandacht aan, later hoorde ik dat er een aardbeving was geweest bij Slochteren, 2,6 op,de schaal van Richter, te horen en te voelen. Ik ga slapen zonder zorgen.

SGT. PEPPER.

It was twenty years ago to day, Sgt. Pepper taught the band to play ................... Zo begint de plaat, die vijftig jaar geleden uit kwam, vandaag opnieuw, gemixt door Giles Martin, de zoon van Beatles producer George Martin. Ik heb de originele plaat, ook gedraaid vandaag, morgen komt de nieuwe, twee LP s 180 gr. Vinyl, ik ga er voor zitten in mijn stoel om het verschil te beluisteren, als ik het niet hoor is het ook goed. Soms moet je jezelf verwennen, het is mei, de maand van het vakantiegeld, wat ben ik toch een vreselijk verwende man, ik kan alles doen wat ik wil en toch maak ik me druk om onbeduidende dingen zoals kapotte apparaten.

Op 24 mei 2014 vertrokken we naar de Noordkaap, twee koffers, een slaapzak, een matje, een kooktoestel op benzine, een tent, twee motoren, twee vrienden, meer heb je niet nodig om de wereld te ontdekken, we kwamen heel veel mooie aardige mensen tegen, twee kameraden op reis is een ander verhaal dan de liefde tussen twee mensen, vriend Jolle heeft gelijk, hij wil niet meer zolang weg van zijn geliefde, dat is iets wat hij moet koesteren zolang het kan, altijd. Het was een prachtige reis, de toekomst is onzeker, gelukkig maar, we zien wel wat er gebeurt, waarheen we nog gaan op de motor.

Luister naar Sergeant Pepper s Lonely Hearts Club Band, daar word je nooit te oud voor.

Vreemd dat een verhaal met de titel ? niet wordt gelezen.

Bougie.

De bougie van de grasmaaier vervangen, bij de eerste trek aan het touwtje sloeg de motor aan, een zorg minder, het flesje met de tweetakt motorolie is er weer, morgen wordt het een mooie dag, kortom grasmaaien aan alle kanten en nog bellen naar de garage of de vw bus klaar is. Het zit soms in kleine dingen waarom ik me prettig voel, hoe dat precies werkt weet ik niet, binnen in mijn hoofd is het af en toe een chaos tot opeens de rust terugkeert zonder dat ik er zelf iets aan doe. Het zou makkelijk zijn als je jezelf met behulp van een nieuwe bougie opnieuw kan starten, helaas moet ik het zonder doen, een beetje hulp van een ander kan wel helpen, maar dan moet ik daar wel voor open staan zonder gedoe van yoga, mindfullness, zelfhulpboeken en groepen , het liefst doe ik alles zelf.

Avonden.

Er zijn van die avonden dat ik stil ben, geen woorden heb om te zeggen wat ik voel, vanavond was zo n avond.

Kapotte apparaten.

Ik wilde vandaag verder gaan met het maaien van het gras, hoe ik ook trok, de motor sloeg niet aan, hopelijk is de bougie stuk, dan valt het mee. De bus is nog steeds bij de garage, soms zijn onderdelen van zo n oude wagen niet 1 2 3 te krijgen, morgen nog maar eens bellen. De bosmaaier doet het wel, maar het flesje met mengsmering is er niet, schiet ook niet op. De nieuwe wasmachine doet het goed gelukkig. Uiteindelijk de motor maar eens schoon gemaakt. Na het journaal was mijn slechte humeur grotendeels verdwenen, alles valt in het niet bij het zien van de beelden van de aanslag in Manchester, ik schaamde me dat ik zoveel met materiële dingen bezig was geweest, die zijn gemakkelijk te vervangen terwijl er zoveel menselijk leed in de wereld is.