Save the last dance for me.

Bruce zingt het nummer, een vrouw komt het podium op, danst met hem in vervoering, een kus op de mond, het hoort bij de show, toch ontroerend. Ik lees mijn boek, tussendoor kijk ik op mijn tablet wat er in de wereld, in mijn leven gebeurt, verstorend is het wel maar ik ben zwak, kijk toch. Don en Phil zingen taste your lips of wine, zo mooi, ik ga slapen met dit liedje in mijn hoofd en slaap de hele nacht door, denk alleen aan jouw lippen, meer zeg ik niet, kus, dat zegt genoeg.

The Everly Brothers - All I Have To Do Is Dream (From "The Reunion Concert" DVD)

Let the sunshine in.

Ik kijk, luister voornamelijk, naar het concert in Manchester van deze avond, live op tv. De aanleiding voor dit concert is de aanslag van twee weken geleden, veel doden en gewonden door een niets en niemand ontziende aanslag van een terrorist, moordenaar of hoe noem je iemand die bij zijn (of haar) volle verstand mensen vermoord. Dat ze zelf de dood verkiezen is tot daar aan toe, maar doe dat dan ergens waar niemand er last van heeft, denk ik, maar dat is niet de bedoeling, ze wilen zoveel mogelijk onschuldige mensen vermoorden in ruil voor wat, maagden in het hiernamaals, eeuwige roem of zijn het gewoon gestoorde moordenaars, geïndoctrineerd om hun leven op te offeren voor hun geloof. In de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw werden er ook aanslagen gepleegd, Baader Meinhoff groep, RAF, IRA, Baskenland, dat is alleen nog maar Europa, er is niets nieuws onder de zon staat in de Bijbel, de tijd van het oude Testament was ook gewelddadig, lees de verhalen er op na.

Prachtig om te zien zijn al de duizenden mensen die genieten van de muziek, artiesten die hun medeleven tonen in de nummers die ze zingen, dat gebeurt veel te weinig, morgen gaan we weer over tot de orde van de dag, we vergeten snel, leren niets van de geschiedenis, we zijn mensen.

Lees en luister naar dit nummer, hippie tijd, toen gebeurden er ook vreselijke dingen:

Let the sunshine in.

We starve-look

At one another

Short of breath

Walking proudly in our winter coats

Wearing smells from lavatories

Facing a dying nation

Of moving paper fantasy

Listening for the new told lies

With supreme visions of lonely tunes

Somewhere

Inside something there is a rush of

Greatness

Who knows what stands in front of

Our lives

I fashion my future on films in space

Silence

Tells me secretly

Everything

Everything

Manchester England England

Manchester England England

Eyes look your last

Across the Atlantic Sea

Arms take your last

embrace

And I'm a genius genius

And lips oh you the

doors of breath

I believe in God

Seal with a righteous kiss

And I believe that God believes in Claude

Seal with a righteous kiss

That's me, that's me, that's me

The rest is silence

The rest is silence

The rest is silence

[Singing]

Our space songs on a spider web sitar

Life is around you and in you

Answer for Timothy Leary, dearie

Let the sunshine

Let the sunshine in

The sunshine in

Let the sunshine

Let the sunshine in

The sunshine in

Let the sunshine

Let the sunshine in

The sun shine in........

Klik op

Hair - Let the Sunshine In.

Eng.

Gisteravond zag ik Sergeant Pepper s Lonely Hearts Club Band uitgevoerd door the Analogues op televisie, goed gezongen, prachtig gespeeld op de originele instrumenten met blazers, strijkers en een harpiste. Ik heb de plaat vaak gedraaid de afgelopen week, het was de enige plaat op de draaitafelijst, ik zong de teksten mee, las het verhaal achter de LP. Vannacht moest ik in een droom de nummers van de plaat zingen, bijna alle nummers kwamen voorbij, als ik de tekst verkeerd zong moest ik opnieuw beginnen, ik lag te woelen, vergat woorden, draaide me om om op nieuw te beginnen, zo ging het door, ik wist niet meer of ik droomde of dat het echt was. Ik ging op de rand van het bed zitten om wakker te worden, het hielp niet, ik zong verder, kroop onder de dekens, draaide me om, ik was de tekst vergeten, zong de zinnen in de verkeerde volgorde, het was eng, totdat ik de honden hoorde blaffen, het was half zes, opeens viel ik in slaap. Ik weet niet wat het was, afkickverschijnselen, al een paar dagen geen bier meer of gewoon vermoeidheid, vandaag op tijd naar bed, toch maar een biertje op de veranda.

Andere tijd.

Er zijn momenten dat ik in een andere tijd zou willen leven, een tijd zonder machines en apparaten die achter elkaar kapot gaan, heet dat niet de wet van Murphy, als er iets mis gaat gaat alles mis. Als er iets kapot gaat moet het weer gemaakt worden, zelf ben ik niet heel technies, dus ben ik afhankelijk van mensen die het wel zijn en de machine of het apparaat kunnen maken, meestal is het vlot klaar, nu staat de bus al een aantal weken bij de garage. Ik bel en mail, het gaat niet sneller, onderdelen denk ik, de bus heb ik nodig om andere kapotte apparaten weg te brengen, het schiet niet op. Misschien was de middeleeuwen een mooie tijd geweest voor mij, er gebeurde toen van alles, de Renaissance bracht mooie kunst voort, ik zou wel eens een tijdje in een klooster willen zitten om te calligrafen, de Bijbel of een ander prachtig boek, leren hoe je hoofdletters moet versieren, miniaturen en er werd toen geen water gedronken maar bier, dat was veel gezonder, tijden veranderen.

Ik wou dat ik Gerry McAvoy was.

Ik kijk op YouTube naar muziek, interviews, filmpjes dat soort dingen, het gaat ten koste van het lezen, het is niet anders. Gerry McAvoy was de bassist in de band van Rory Gallagher, hij speelde met zoveel plezier elk optreden weer samen met Rory, ik wou dat ik ..... of de drummer was.

Val.

Laat ik iedereen geruststellen, als dat al nodig is, ik viel vannacht over de riem van een hond die weer van het trappetje naar beneden kwam omdat het hekje nog dicht was, de riem zat om mijn benen, ik kon geen kant op alleen naar beneden, niks gebroken zelfs geen schaafplekken, een kapotte tuinkabouter was het enige resultaat van mijn val. Ik luister nog een keer naar Sergeant Pepper van the Beatles, nieuwe mix, het geluid is helder, prachtig stereo, een genot om te draaien. Gisteren kreeg ik een tas vol platen, veel country & western, daar heb ik nog niet zoveel, een apart vak in de platenkast.

Het gaat goed met Nederland volgens mij, toch lees ik andere dingen in de krant, milieu doelstellingen worden niet gehaald, er komt wel veel schone energie bij door windmolens en zonnepanelen, maar omdat we meer energie zijn gaan gebruiken valt dat bijna tegen elkaar weg, leraren uit het lager onderwijs zijn ontevreden met de gang van zaken, geld dat voor salarissen bestemd is wordt voor het onderhoud van de gebouwen gebruikt, ook willen ze hetzelfde gaan verdienen als hun collega's in het hoger onderwijs, een enorm tekort aan personeel in de bouw en de zorg dreigt. Door de impasse in de onderhandelingen over een nieuw te vormen regering staat alles in het land stil, belangrijke beslissingen worden uitgesteld, misschien dat een nieuwe informateur de boel weer op de rails krijgt, ik hoop het.

Paul McCartney zingt:

When I'm Sixty-Four

When I get older losing my hair,
Many years from now.
Will you still be sending me a Valentine
Birthday greetings bottle of wine.

If I'd been out till quarter to three
Would you lock the door,
Will you still need me, will you still feed me,
When I'm sixty-four

You'll be older too,
And if you say the word,
I could stay with you.

I could be handy, mending a fuse
When your lights have gone.
You can knit a sweater by the fireside
Sunday morning go for a ride,
Doing the garden, digging the weeds,
Who could ask for more.

Will you still need me, will you still feed me,
When I'm sixty-four

Every summer we can rent a cottage,
In the Isle of Wight, if it's not too dear
We shall scrimp and save
Grandchildren on your knee
Vera, Chuck and Dave

Send me a postcard, drop me a line
Stating point of view
Indicate precisely what you mean to say
Yours sincerely, wasting away

Give me your answer, fill in a form
Mine for evermore
Will you still need me, will you still feed me.
When I'm sixty-four

Writers: JOHN LENNON, PAUL MCCARTNEY

Volgend jaar is het zover!

Laat me.

Er is zoveel muziek in de wereld, ik mis heel veel, door mijn geliefde zag ik de volgende beelden, ik moest er van huilen, kijk en luister.

Alderliefste, Ramses Shaffy, Liesbeth List - Laat Me / Vivre

Belangrijk of onbelangrijk.

Als ik met de honden loop schieten mijn gedachten alle kanten op, ik denk na over wat ik moet doen, wat ik gelezen heb in de krant, over het boek dat ik aan het lezen ben, zelfs over de nieuwe (oude) plaat van the Beatles denk ik na, is die echt zo mooi als wat er over geschreven werd door de kenners, inderdaad is het geluid prachtig helder, maar ook de oorspronkelijke plaat heeft haar charme. Wat is er nou belangrijk in het leven, waarom? is dat belangrijker dan onbelangrijke dingen waar ik ook veel plezier aan beleef? In gedachten loop ik verder, ik kom er niet uit en denk aan een gedicht van Wislawa Szymborska, dat eindigt met; Wanneer ik zoiets zie, verlaat me altijd de zekerheid dat wat belangrijk is belangrijker is dan wat onbelangrijk is.

Hier volgt het hele gedicht,

voor B.

Een titel hoeft niet

Hier zit ik dan onder een boom
aan de oever van een rivier,
op een zonnige morgen.
Een nietige gebeurtenis,
die niet de geschiedenis ingaat.
Hier zijn geen veldslagen en geen pacten
waarvan de motieven worden onderzocht,
of gedenkwaardige tirannenmoorden.

Toch zit ik aan de rivier, dat is een feit.
En nu ik hier ben,
moet ik ergens vandaan zijn gekomen
en daarvoor
op nog vele andere plaatsen zijn geweest,
net zoals veroveraars van landen
voor ze aan boord gingen

Zelfs een vluchtig ogenblik heeft een rijk verleden
een vrijdag voor een zaterdag,
een mei die aan juni voorafging.
Het heeft zijn eigen horizonnen, even werkelijk
als in de veldkijkers van bevelhebbers.

De boom is een populier die hier al jaren wortelt.
De rivier is de Raba die langer stroomt dan vandaag.
Het paadje is niet eergisteren pas
door de struiken gebaand.
Om die wolken te kunnen verjagen
moet de wind ze eerst hierheen hebben gewaaid.

En hoewel in de buurt niets groots gebeurt
is de wereld daardoor nog niet armer aan details,
Niet minder gefundeerd, niet zwakker gedefinieerd
dan toen de volksverhuizingen haar in hun greep hielden.

Niet alleen geheime complotten worden in stilte gehuld,
niet alleen kroningen gaan van een gevolg van oorzaken vergezeld.
Rond kunnen niet alleen de jubilea van opstanden zijn,
maar ook de omspelde steentjes aan de waterkant.

Dicht en verstrengeld is het borduursel van de omstandigheden,
De steken van de mier in het gras.
Het gras dat aan de aarde is genaaid.
Het golfpatroon waardoor een twijgje wordt geregen.

Het is zo gegaan dat ik hier ben en kijk.
Boven me fladdert een witte vlinder in de lucht
met vleugeltjes die alleen van hem zijn
en over mijn handen vliegt zijn schaduw,
geen andere, niet zomaar een, alleen de zijne.

Wanneer ik zoiets zie, verlaat me altijd de zekerheid
dat wat belangrijk is
belangrijker is dan wat onbelangrijk is.

Wislawa Szymborska