Love 's funny state of mind.
Ik zit hier met twee honden op de veranda, we hebben net gegeten, niet samen aan tafel, zij hebben hun bak en ik eet meestal van een bord, verschil moet er zijn, dat begrijpen zelfs honden. Vandaag heb ik hout gestapeld, 3 of 4 kuub werd er gebracht, essenhout had ik besteld maar er zit ook veel beukenhout door, zei de man die het kwam brengen.
Verder heb ik niet zoveel gedaan, lezen schiet er een beetje bij in, ik kijk van alles op YouTube, erg lui, Steve Forbett zingt over de liefde, love's a funny state of mind, daar kan iedereen zich wel iets bij voorstellen, verliefdheid houdt niet op als je twintig bent, het kan een levenlang duren of een moment, het overvalt je op een heel prettige manier, je word er vrolijk van en blij , elke dag weer, a funny state of mind.
Kamperen.
Zoon Jelmer probeerde gisteren om zoveel mogelijk familieleden over te halen om een weekeinde te gaan kamperen in Duitsland, net als vroeger. We nemen Bert Visscher niet mee.
Kijken, klik op Bert visscher camping hieronder
Bert Visscher camping
Liefdevol.
Vanmiddag werd ik liefdevol op mijn vingers getikt, we liepen te wandelen langs het Anloose Diepje, het ging over mijn verhaal van gisteren, de boodschap aan broer Kees, ik had het helemaal verkeerd aan gepakt, dit werkt averechts, hij gooit zijn kont tegen de krib, tenminste dat zou ik doen, zei ze. Ze heeft gelijk, als ik iets schrijf denk ik er niet over na welke gevolgen het heeft, wat het doet met iemand waarover het gaat, ik kan me niet zo goed verplaatsen in de gevoelens van anderen, daar snap ik soms niets van. Ik werk met autisten, daar heb Ik geen problemen mee en zij niet met mij, herkenning van twee kanten, misschien is dat iets te gemakkelijk als excuus. Broer Kees app te me, geen zeer been, blij dat hij het zo over denkt.
Toch mis ik hem als hij er niet is samen met zijn gezin.
We hebben samen zoveel mee gemaakt, hij bracht liefdesbriefjes naar Dorie die aan de overkant van het pleintje woonde, waarmee ik geen verkering mocht hebben omdat ze katholiek was. We sliepen op 1 kamer, stapelbed, luisterden naar muziek. Hoe bezorgd was je toen ik weg liep van huis, Hoogkerk en nog heel veel dingen, later de motor weekeinden, een leven samen, kus broer Kees, ik houd van je.
Drie en negentig.
Onze moeder is vandaag 93 geworden, een respectabele leeftijd, iedereen heeft haar gefeliciteerd, gezoend, we hebben samen voor haar gezongen, dat vindt ze een beetje moeilijk, middelpunt zijn van haar feestgedruis. Ze slaat zich er goed door heen met een achterkleinkind op schoot, haar aandacht gaat naar het kind terwijl wij zingen, een beetje ongemakkelijk voelt ze zich, maar dat duurt niet lang, ze loopt terug naar de tafel waar de oude mensen zitten, verwelkomt iedereen, praat met haar zus en schoonzus, iedereen komt langs voor een praatje, ze staat op en gaat zonder rollator naar de tafel waar de oma's zitten met hun kleinkinderen, mijn zussen, mijn moeder neemt de kinderen op schoot net zoals ze dat vroeger met ons deed, ze lacht onze moeder, wat ze voelt weet ik niet, maar ze is gelukkig met haar gezin, onoverzichtelijk maar wat maakt het uit, we zijn blij dat we haar verjaardag kunnen vieren. De jongens drinken bier, de kinderen gaan naar de speeltuin, we maken plannen om een weekeinde samen te zijn, iedereen is druk met de vacantie dat wordt moeilijk. Ik zit in de zon en geniet van het samenzijn en kijk rond, mijn moeder praat met iedereen, ongedwongen lijkt het bijna, ze gaat haar eigen gang, drie en negentig, ik heb nog dertig jaar om te leren om zo oud te worden.
Jolle ik weet het, ik moet het niet schrijven maar ik doe het toch,
Lieve broer Kees, volgend jaar zijn jullie bij de verjaardag van onze moeder, 94 wordt ze dan, een kleine moeite lijkt me, ze mist jullie op de dag van haar verjaardag, dat zal ze nooit tegen je zeggen, onze moeder vergoeilijkt jullie afwezigheid.
Ik mis jullie ook altijd als we samen zijn en jullie zijn er niet, we hebben er nachten over gepraat, samen gehuild, maar ik begrijp het nog steeds niet. Ik wil alles doen om jullie er weer bij te halen, zeg het me en het komt voor elkaar, 1 dag later op vacantie is toch geen probleem om de verjaardag van onze moeder te vieren of schop ik nu tegen een zeer been ? En als dat zo is vertel je me de volgende keer dat we elkaar zien wat dat zere been is, ongeacht wat het is, eerlijk zijn, daar heb Ik ook wel eens moeite mee gehad, maar hoe ouder ik word denk ik, fuck de hele zooi, zeggen wat je denkt of voelt.
Kees, kus van je oudste broer.
Geniet van jullie vacantie.
Regeren is vooruitzien.
Regeren is vooruitzien, met regeren heb ik weinig ervaring, mijn kleine koninkrijkje heeft eigenlijk maar 1 bewoner, dat ben ik zelf, erg makkelijk als ik besluiten moet nemen en vooruitzien is niet mijn sterkste kant, laat staan een combinatie van die twee. Ik moest er aan denken toen ik op de motor naar het werk reed door de stromende regen, een variatie op het gezegde is, motorrijden is (ver) vooruitkijken, achteruitkijken is ook belangrijk, maar het is vooral zaak om goed in de gaten te houden wat er voor je gebeurt, wat komt eraan, wat doet de auto voor me, door de ruiten van de auto kan je vaak zien wat er daarvoor gebeurt, zijwegen in de gaten houden, uitritten van huizen, sommige mensen rijden zonder goed te kijken de weg op, net als veel fietsers, wat doet een tractor die voor je rijd, ze slaan soms zonder richting aan te geven af naar links, erg vervelend als je net aan het inhalen bent. Zo kan ik nog wel even doorgaan, niet te voorzichtig gaan rijden of onzeker, goed opletten en veel op de motor op pad, niet altijd de snelweg nemen, maar over de kleine wegen door dorpen met wegversmallingen, rotondes, onoverzichtelijke afslagen en dat soort dingen, niet inhalen als het niet kan ook al lijkt het van wel, beter vijf minuten later thuis of op je werk dan onderuit of tegen een boom, een ongeluk zit in een klein hoekje.
Spinnetje.
Ik zat vanavond buiten te lezen, als het even kan ben ik de hele dag buiten op de veranda of in de tuin, het werd fris, toch maar naar binnen, daar was het nog iets koeler, houtkachel aan. Eerst wat kleine houtjes dan dikke blokken, ik legde een blok op het vuur toen ik er een spinnetje op zag lopen, iets levends laten verbranden kan ik niet, het beestje loopt nu ergens in de kamer, ik hoop dat ik hem/haar niet opzuig als ik morgen ga stofzuigen.
Farlowe.
Zanger Chris Farlowe is een levende legende zoals dat heet, zijn stem hoort bij hem, waar dan ook en met wie hij zingt, niet te missen, the one and only.
Greenslade.
Dave Greenslade is de organist van Colosseum, voorover gebogen speelt hij op zijn hammond orgel, hij is er bijna mee vergroeid, zijn rug wordt steeds krommer, zijn spel steeds beter, Lost Angeles is het laatste nummer dat ze spelen 2015, het is mooi geweest. Een leven lang muziek maken gaat je niet in de koude kleren zitten, het lijkt wel een beroep, een roeping of kan je niets anders ? Steeds weer op weg om op te treden, waar dan ook, samen, dezelfde nummers spelen avond na avond, om moe van te worden, maar ik ben geen muzikant, ik luister alleen.
ik ben blij dat ik alles in mijn luie stoel kan luisteren en zien.