Zestien Augustus.

Zestien Augustus 2012 was er een aardbeving van 3,6 op de schaal van Richter in Huizinge, provincie Groningen, ik weet het niet meer, vergeten waar ik was. Zestien Augustus 1977, de dag dat Elvis overleed waren we, dat zijn Pete Pawson en ik in Hillegom, we hoorden het nieuws op de radio, Pete pakte zijn gitaar, speelde en zong een half uur lang Elvis nummers, ik ben niet zo'n zanger, maar een tweede stem kan nog net.

Zestien Augustus 2017, over de kabinets formatie komt weinig naar buiten, behalve dat het Wilhelmus weer verplicht geleerd moet worden op de lagere school hoorde ik op de radio, daar zijn ze het over eens. De onderhandelingen zijn een lachertje, in pak of spijkerbroek, elke avond wordt er serieus over gepraat in het journaal en de nieuws shows, waar gaat het over? Ik weet het niet, ik heb gestemd op een partij die duidelijk stelling nam voor en tegen was bekend, ze kozen het hazenpad, met de staart tussen de benen zijn ze weggelopen, regeren is vooruitzien, dat gebeurt in Nederland van zijn lange leven niet, vier jaar, langer kijken de heren en dames politici niet vooruit, het is een schande, kortzichtigheid ten top, al jaren.

Er wordt een moeder uitgewezen, haar kinderen zijn ondergedoken zodat ze in Nederland kunnen blijven, ze zijn hier opgegroeid, spreken de taal, gaan naar school, hebben vriendjes en vriendinnetjes, onderduiken is iets uit de oorlog. De verantwoordelijke staatssecretaris wast zijn handen in onschuld, een volgend kabinet moet het maar uitzoeken, zijn naam is haas, mensen worden behandeld als vee, kippen worden vergast, ook weer een associatie met de oorlog, omdat er een beetje fipronil in zit, je zou er bijna vegetariër van worden, gisteren nog ge-bbq ed met vlees en vervangers, dat smaakt prima.

Zestien Augustus, ik heb drie platen van Mary Coughlan, vanavond ga ik in mijn stoel zitten en begin met de eerste plaat, een biertje naast mijn stoel, de honden liggen op het kleedje voor mijn voeten, ik hoor alleen de stem van Mary.

Vandaag buiten gewerkt met de bewoners, hooien, een mooier leven kan ik me niet wensen.

Bedtijd

Er is altijd veel te doen, bedtijd stel ik vaak uit tot het te laat is, morgen vroeg op, geen probleem, morgen avond even op de bank liggen, het gaat zoals het gaat.

Koken voor anderen (vervolg).

Dit verhaal wordt nauwelijks gelezen, misschien hebben mensen weinig vertrouwen in mijn kookkunsten, ik wacht nog even af hoe het zich ontwikkeld, voordat ik een bij mij eten app de lucht in stuur.

Mary (vervolg).

Mary Coughlan is een Ierse zangeres, geboren in 1956, ze had een nogal ongeregelde jeugd, op haar vijftiende begon ze te drinken en drugs te gebruiken en belandde in een psychiatrische instelling. Ze verhuisde naar Londen, kreeg drie kinderen, keerde terug naar Ierland. Erik Visser van Flairck nam Mary onder zijn hoede, hij maakte een plaat met haar, Tired and Emotional, die verkocht 100.000 exemplaren in haar geboorteland. Een loopbaan als zangeres met vallen en opstaan, ze is meer dan dertig keer opgenomen geweest door drankgebruik, maar de laatste zes jaar gaat het goed zonder drank, af en toe een sigaretje, meer niet. Ze nam een plaat op met nummers van Billie Holiday, een zangeres die ten onderging aan drank en drugs, soms zijn levens hetzelfde, we kennen het verhaal, maar leren er niets van, je moet het zelf ondervinden, mee maken en dan proberen sterk te zijn, alle verleidingen te weerstaan, alleen is dat vaak moeilijk, ik weet er alles van.

Morgen vroeg werken.

En drie platen van Mary Coughlan luisteren die ik op marktplaats heb gekocht, ik drink er wel een biertje bij.

Mary.

Mary, Marjan of Maria, je krijgt een naam als je geboren word, je hebt er niets over te vertellen daar heb je ouders voor, die soms de stomste namen voor hun kinderen bedenken.

Mary Mary Mary Mary Mary Mary Mary Mary Mary Mary Mary Mary Mary Mary Mary

Mary Coughlan zingt de sterren van de hemel.

Koken voor iedereen.

Ik heb koken altijd al een plezierige bezigheid gevonden, nieuwe recepten uitproberen of zelf iets bedenken, na verloop van tijd heb je een kookboek in je hoofd en kan je van alles combineren, heel prettig als er onverwacht eters langskomen. Vroeger hield ik er niet zo van als er plotseling mensen op bezoek kwamen, ik had wat tijd nodig om te schakelen, tegenwoordig gaat dat soepeler, ik lijk verdorie wel op mijn oude vw bus, sinds er een nieuw schakelmechanisme in zit gaat het bijna vanzelf. Bij mij is er niet zo veel verandert, er is alleen wat meer ruimte in mijn hoofd, meer plaats voor anderen dat maakt alles een stuk eenvoudiger, in plaats dat ik mensen uit de weg ga, vraag ik ze nu (soms) te eten en vind ik het gezellig.

Heel af en toe denk ik erover om maandelijks één keer te koken voor een tafel (is acht) vol mensen, die zich via een app kunnen aanmelden, onbekenden die voor een prikkie kunnen komen eten met op de achtergrond hun favoriete plaat, dat hoort er bij. Zover is het nog niet, misschien ook nog te combineren met schilderijen en tekeningen aan de wand, een expositie, die bekeken kunnen worden met een zelf gebrouwen biertje in de hand.

Ik kreeg de afgelopen weken twee keer het verzoek om foto's van mijn indianen schilderijen op te sturen naar Canada, bijzonder, wie weet ?

Markiesje.

Vorige week liepen we te wandelen bij het Schildmeer, op de terug kwamen we langs stacaravans en huisjes, achter een hek stond een vrouw met een blaffende hond, ze vroeg, zijn dat Markiesjes ? Ze bedoelde onze honden begreep ik even later, ik had nog nooit van dat hondenras gehoord, ze zei ook nog, ze lijken er op, ze hebben een broek aan. De broek kan je zien aan de achterkant van de honden, de haren op de achterpoten en hoger hebben een lichtere kleur dan de vacht, het lijkt inderdaad op een broek. Deze honden komen uit Roemenië, maar we hebben ze opgehaald in Friesland, daar waar de Markiesjes volgens haar vandaan komen, we zijn niet voor de gek gehouden, de honden hebben Roemeense paspoorten. Ze zijn ook iets te groot, maar verder klopt het wel wat ik over ze lees, ze zijn lief, slim, aardig, (luisteren niet zo goed maar dat gaat steeds beter), ze gaan al op hun baasje lijken of was het andersom ?

Formatie.

Ik kijk naar het late NOS journaal, sport en de formatie van een nieuwe regering, Daphne wint goud, de onderhandelaars in Den Haag winnen de poedel prijs, de meest niets zeggende antwoorden worden gezegd, ik schaam me dat ik gestemd heb.

Democratie is een staatsvorm die aan het hele volk invloed op de regering toekent.

We gaan kiezen als dat van ons gevraagd word, het is een recht geworden, terwijl het een plicht (zoals vroeger) zou moeten zijn. Door te stemmen kies je op een partij die het dichtst bij jouw levens overtuiging staat, een bewuste keuze.

Bijna een half jaar geleden hebben we onze stem uitgebracht, de formatie is een lachertje, een democratie onwaardig, er wordt gesproken over van alles, maar er wordt niets gezegd, politici bevestigen hun eigen ongeloofwaardigheid, ze snappen er niets van. Wij als volk verdoen onze tijd om al die onzin aan te horen, zoals over stappen die er gezet zijn, ik denk wat een ongelofelijke flauwekul. We hebben gestemd, partijen gaan onderhandelen, geef ons inzicht in wat er besproken wordt, liever nog, laat ons vooraf weten waarover jullie gaan praten, breng dat in stemming, het is een farce de verkiezingen.

Tijd voor een revolutie, met ons allen de straat op, Wilem Alexander for president.