Spits.

Ik denk niet dat ik het over transferbedragen ga hebben, ieder weldenkend mens begrijpt dat geld de oorzaak is van een oneerlijke competitie in welk land dan ook, kortom er is geen zak meer aan. Money is the root of all evil.

Zelf was ik geen bijster goede voetballer, meestal speelde ik in de spits, ik was wel snel, dat kwam later bij basketball ook goed te pas en ik scoorde bijna altijd, het maakte niet uit met welk team ik meespeelde, de bal ging er in. Een soort spits zoals Dick Naninga, zoek hem op, altijd blijven gaan, de beuk erin en scoren, geen gezeur, ook niet over geld.

De juiste woorden.

Ik denk nog een dagje na over de transfers in voetballand om de juiste woorden te vinden, het blijven natuurlijk absurde bedragen en er wordt veel kroms recht gepraat door belanghebbenden

Morgen over voetbal, koetjes en kalfjes.

Morgen over voetbal, koetjes en kalfjes, daar valt genoeg over te zeggen, zijn voetballers gewillige schapen die alles voor veel geld doen en zich als makke lammeren laten verkopen ? Of is er meer ?

Laat me blijven wie ik ben.

Ramses zingt "Laat me blijven wie ik ben".

Wie ben ik, dat is de vraag, het antwoord weet ik niet zo één twee drie, ik ben een vader, een man, een vader word je niet zomaar, daar moet je iets voor doen, liefde, heel veel liefde, het lijkt zo gemakkelijk, maar onze liefde werd bedreigd van alle kanten door anderen, dan is het moeilijk om te blijven wie je bent, jaloezie en afgunst brengen al het kwaad in me naar boven.

Wie ben ik ?

Dat is niet zo belangrijk, ik laat jou leven zoals je bent, moeder van onze kinderen, je kiest je eigen weg, die ik soms niet begrijp, waarschijnlijk is het andersom net zo, ik ben niet te volgen.

Laat me.

Misschien worden de verhalen te persoonlijk, het is niet anders, morgen kan ik uitslapen, kus.

Een avond bij een vuurtje.

Elk jaar zit ik wel een paar avonden bij een vuurtje, te lezen, te praten of weg te dromen als ik in de vlammen staar, dit jaar is het er nog niet van gekomen, het lag niet aan het weer, meer aan mezelf. Ik moet ern nieuwe ton kopen of van stenen een vuurplaats maken, ik zit liever op de veranda te lezen dan kunnen de honden er ook bij zijn, misschien maak ik hier een plek om een vuurtje te stoken, vanavond is het er geen weer voor, niet koud, regen, ik zit nog een tijdje buiten.

Six pack.

Een six pack ken ik van 6 blikjes bier verpakt in plastic, later kwam het traytje bier, dat is nog steeds mijn favoriet, eigenlijk zou ik moeten over stappen op flesjes, beugels van Grolsch, dat is beter voor het milieu.

Tegenwoordig is een six pack een goed ontwikkelde buik, de spieren zijn duidelijk zichtbaar, er moet flink voor getraind worden, dus niet elke avond een six pack bier drinken, heel verleidelijk vooral in combinatie met goede platen, maar afzien in de sportschool.

Gisteren zag ik op het jeugdjournaal kinderen vanaf twaalf jaar die trainden in een sportschool, het komt steeds meer voor, jongens en meisjes trainen zich in het zweet en ze vertellen waarom ze het doen, fit worden. Eén van de jongens trekt zijn t shirt omhoog en laat trots het begin van een six pack zien, zijn haar zit in model, Ronaldo heeft vele volgers. Sportschool, kapsel, kleren, schoenen, wat heb je nodig om fit te blijven als je jong bent denk ik, gewoon spelen, voetballen op een grasveldje, fietsen, rausen door de bossen, zwemmen in kanalen, overal waar het niet mag, spannend en het kost niets.

Tegendraads, ik zie jonge jongens met kleren, schoenen en een kapsel in de sportschool die een maandvermogen kosten en ze willen een six pack. Neem een krantenwijk denk ik, werk voor je geld, voor het geld dat zij aan de kapper besteden kon ik vroeger een weekend gaan stappen, de verhouding is zoek, maar waarschijnlijk snap ik er geen reet van.

Ik ben behoorlijk aan het trainen, een six pack is geen probleem, ik ga voor een tray.

En morgen naar de kapper, mijn krullen gaan er af , heel heel heel vroeger ondenkbaar, Hair, Mary loved her Son, why don 't my mother love my hair ?

Radler.

Na een late dienst een blikje radler, nog even lezen en dan slapen.

Thuis best.

Het is zondagmorgen half tien, ik zit buiten op de veranda met een kop koffie, net met de honden gelopen, de pony heb ik hooi en een appel gegeven, straks ga ik ciabatta brood bakken, het is prachtig weer, vogeltjes vliegen af en aan, op de kast liggen restjes brood, dat weten ze al heel lang. In de weekeinde bijlage lees ik een verhaal van een reisschrijfster die een huis in Frankrijk heeft gekocht, waar ze nu woont met haar vriend en hond, het reizen hoeft even niet meer. Ik denk aan de tijd dat ik in de bloembollen werkte, geen vaste verblijfplaats had, een half jaar in een tent bij een sloot achter een schuur waar ik kon douchen, alleen koud, en koken, de kleine kamer waar het zomers bloedheet was en s winters steenkoud, geen verwarming. Mijn spullen stonden opgeslagen bij mijn opa in Glimmen. Wat kleren, een paar boeken, meer niet, alles paste in een rugzak of motorkoffer, weg gaan was een kwestie van inpakken en wegwezen, ik vond het prima om nergens thuis te zijn. Op den duur gaat het vervelen, het lijkt zo mooi om met weinig te leven, misschien dacht ik dat DAT vrijheid was, maar ik leefde ook beperkt, altijd afhankelijk van de gastvrijheid van anderen als ik ergens heen wilde, geen eigen plekje om naar toe te gaan. Allan, mijn Engelse vriend, was ook zo'n zwerver, werken in de bloembollen en daarna reizen van je verdiende geld, hij werd er op den duur niet gelukkig van, vertelde hij een keer huilend, altijd weer terug moeten naar het huis van zijn ouders (hele lieve mensen), omdat hij geen eigen woning had, geen rust, altijd maar weer op pad, het kon niet anders, er was niets anders.

Ik lees het artikel met tranen in mijn ogen, ik woon al jaren in mijn mooie houten huis, mijn leven is bijna het tegenovergestelde van toen, maar ik voel me hier gelukkig, de kerkklok slaat tien, de honden liggen naast me, vogels fluiten, ik hoor de wind ruisen in de bladeren, het is stil op zondagmorgen, dit is de mooiste kerkdienst, ik schrijf mijn eigen preek.