The fire next time.

Gisteravond een BBQ in Duitsland op de plek waaronze ouders jarenlang gekampeerd hebben, veel is er niet veranderd, de plaats waar ze altijd stonden met hun vouwwagen is overgroeid, maar nog te herkennen, het vertrouwde gevoelis er gelijk weer, alleen zonder mijn ouders, nu met broers, neef, kinderen en hun geliefden. Opstaan na zo n gezellige avond, mooi weer, veel gepraat, soms te serieus, dat hoort er bij, iemand anders relativeert het wel weer tot we met beide voeten op de grond staan. Vooraf worden er geen afspraken gemaakt, iedereen doet wat hij of zij kan, zo gaat het al jaren en zo moet het blijven, een familie feestje. Verse broodjes worden gehaald, eieren gebakken, koffie en the gedronken, inpakken tussen de buien door, natte tenten in de kofferbak, dat is vanlater zorg, wij stappen op de motor voor een kletsnatte rit naar een prachtig huisje, afgelegen in Vriescheloo. We zitten rond de speksteen kachel, het huis is warm, er wordt gekaart, gekookt, het ruikt heerlijk, buiten valt de regen me bakken naar beneden, ik moet denken aan Noach en zijn ark, na ons de zondvloed, James Baldwin schreef, God gave Noah the Rainbownsign, no more water, thefire next time.

Voor de goede orde.

Niet overal is Wi-Fi, het kan zijn dat ik een paar dagen van het scherm ben, ook niet zo heel erg, maar ik doe mijn best om elke dag iets te schrijven, geen zorgen.

Hoogeland.

Ik vond tussen de stapels platen Ede Staal, mooier kan je het niet zeggen zoals hij het zingt, pien  of zorg'n , Mien hoogeland, het is Mien laand, daar woon ik , ik ga er nooit meer weg.

Pisseweer.

Vandaag was het pisseweer, de hele dag lang regen, de vooruitzichten zijn ook niet geweldig, gelukkig gaan wij op de motor weg, kamperen, een beetje afzien in mijn luxe leventje kan geen kwaad. Alle rommel overboord, terug naar de basis, wat dat dan ook mag zijn, opruimen per ruimte is een goed voornemen en het nieuwe jaar is nog niet eens begonnen. Harry Sacksioni speelt Hagelslag.

Een paar weken vrij.

Eigenlijk ben ik niet aan vakantie toe in de zin van dat ik erg moe ben, uit moet rusten of even genoeg heb van mijn werk, maar het is wel prettig om iets anders te gaan doen. Een lang weekeinde weg op de motor samen met mijn broers, broer Jolle ook, terwijl de weersvoorspellingen weinig goeds beloven, het zijn altijd weer mooie dagen en we hebben genoeg om over te praten of weg te dromen als we bij een vuurtje zitten te wachten op een heerlijke stoofpot gemaakt in een heksenketel boven het vuur door broer Lo. Het weer is niet zo belangrijk, dat we samen zijn wel, daar is het motorrijden ondergeschikt aan, hoe het in de toekomst verder gaat weet ik niet, het tweede weekeinde van september houd ik bij voorbaat vrij, ook in de komende jaren.

Wat ik daarna ga doen, de serre in de verf zetten ook al regent het, ik sta droog onder de zonnewering. Platen uitzoeken, sorteren op muzieksoort, platen draaien uiteraard en lezen. De houtkachel schoonmaken, keramisch band tussen de raampjes zetten, zodat de kachel kan branden als het kouder wordt volgende week, een mooie nazomer zit er voorlopig niet in. Dat soort dingen, maar misschien verandert het programma, niks is zeker, alleen het motor weekeinde.

Vergroeid.

Vervolg, Dave Greenslade lijkt vergroeid met zijn orgel, ik kijk nog even verder.

Bejaard.

Ik kijk naar een concert van Colosseum uit 1994, reünie, prachtig.

Bejaard, lalalalalalala, zingt Chris, Dick speelt op zijn saxofoon, soms twee tegelijk, Mark kijkt en basst, Clem is de gitarist, Jon drumt alsof zijn leven er van af hangt, maar achter alle muziek hoor ik Dave, hammond orgel Greenslade.

Bejaard is de oude man.

It ' s killing me.

Ik zit buiten op de veranda na een dag werken, vandaag aardappels rooien in de zon, een beetje wind , een vakantie baan, ik hoef niets te zeggen, iedereen doet wat ze al jaren doen zonder gezeur. Alles is mogelijk, ik luister naar muziek, YouTube, Mitch zingt , It s killing me, soms heb je geluk, zijn live plaat wordt morgen bezorgt, niet iedereen kent de waarde van vinyl, ik maak er schaamteloos misbruik van, Southside Johnny live komt langs voor een prikkie. Misschien wordt het tijd om nog minder te gaan werken om alle platen te gaan luisteren en te ordenen, het is een zootje, maar daar houd ik wel van, ten minste zo lijkt het, ik doe net alsof, ondertussen denk ik waar moet ik heen met al die platen, de straat ermee plaveien of zoiets of gewoon weg geven, rommel markt van de kerk.