Loslopende hond vervolg.

Vanmorgen op pad met de honden, op dezelfde plek als gisteren liet ik hond Julia los, ze liep wat rond, toen ik riep kwam ze terug, een hondekoekje als beloning. Ze rende achter een vogel aan, stopte om te kijken waar ik was, ze liep de gebruikelijke ronde maar stopte niet, hoe en wat ik ook riep. Bij de bosjes liep ze rechtdoor richting drukke weg, nu gelukkig niet, sprong over een bijna droogstaande sloot, rende de weg over om aan de andere kant langs een brede sloot richting huis te lopen. Tegenover de tuin van mijn huis bleef ze staan, ze durfde de sloot niet over te springen of er doorheen te gaan en liep langzaam terug naar mij, ik kwam aanrennen, ze liet zich makkelijk aanlijnen, toch maar een koekje als beloning. Langzaam terug gelopen naar huis, voorlopig aan de riem mee, ik heb alle vertrouwen in de hondjes, ze zijn lief maar ze moeten nog veel leren, net als hun baasje.

Loslopende hond.

Er wonen twee hondjes uit Roemenië bij mij in huis, ze zijn in maart gekomen, lieve beestjes, ze moesten erg wennen in het begin, vluchtelingen met een vaste woonplaats, dat waren ze niet gewend, zwerfhonden. Ze zijn aanhankelijk, erg waaks, dan blaffen ze de longen uit hun lijf, dat is niet altijd leuk, maar ze beginnen het te leren. Buiten kunnen ze vrij rondlopen, de veranda en een stuk tuin zijn omheind, daarbuiten houd ik ze angstvallend aan de lijn. Niet zo bang zijn, vertrouwen, dat voelen ze, vanmorgen lieten we hond Julia los op een groot stuk land, er gebeurde niets, ze rende wat heen en weer, achter een vogel aan, kwam keurig terug. Ik maak me wel vaker druk om niks, de hond Jane is een ander verhaal, waarschijnlijk vergis ik me ook in haar, vertrouwen, niet zo bang zijn.

Kachel.

De kachel brandt als een tierelier, lekker met dit koude weer.

Schoorsteenveger.

Vanmorgen was het koud buiten, beetje vorst, de houtkachel aan, ik draaide de kalender op december waar bij 1 december stond; schoorsteenveger. Paniek, als de sodemieter de brandende houtblokken uit de kachel in een zinken emmer en rokend naar buiten, het huis stinkt nog steeds. Net op tijd was de kachel afgekoeld, de schoorsteenveger heeft de pijp roetvrij gemaakt, online betaald, al jaren dezelfde prijs daar kunnen veel bedrijven een voorbeeld aan nemen. Net op tijd voor het sinterklaas gebeuren is de schoorsteen geveegd, ik heb mijn schoen gezet, Piet kan zonder zwart te worden mijn schoen vullen met lekkers, als iedereen zijn schoorsteen op tijd zou laten vegen dan blijft Piet gewoon Piet, de schoorsteenveger heeft alleen zwarte handen, we maken ons druk om niks, zwarte en witte Pieten, we maken onszelf en de wereld gek met onzin. Misschien is het een idee om de arme wereld een kado te geven, een beetje hulp in bange tijden van overvloed in het westen. Het witte huis is omgetoverd in een witte kersthuis waarin mensen worden geweigerd die een beetje warmte zoeken in een koude wereld, ze staan buiten op straat. Sinterklaas kijkt ook niet naar ze om, hij heeft het druk met een televisie show, geen aandacht voor de kanslozen, het is een feest voor kinderen waar volwassenen de regie voeren en dan gaat het bijna altijd fout. Nog even en we maken van onze kinderen jonge volwassenen die niet meer mogen dromen of fantaseren over een wereld die alleen in je hoofd bestaat.

Volgend jaar word ik 64, will you still need me, will you still feed me when I 'm 64, ik geloof nog in Sinterklaas, ik zet mijn schoen naast de kachel, niet dat ik verwacht dat er iets in zit, de pepernoten heb ik al op gegeten. Ik geloof in het verhaal van kerst, een kind dat wordt geboren om de wereld te redden, maar wij mensen weten het beter en gaan onze eigen gang. Prima denkt God, veel succes, ik ga op vakantie samen met mijn zoon en de heilige geest, we komen wel een keer terug als het echt een zootje wordt. Lieve God, ik zou niet heel veel langer wachten om in te grijpen, het paradijs heb je ons ook al ontnomen, geef tenminste iedereen een gelijke kans om te leven.

Koud en mistig.

De autoramen waren wit bevroren, ik moest krabben, de verwarming niet gelijk hoog, even stoppen, want ik zag niets. Onderweg was het helder met flinke stukken mist, uitkijken, een beetje winter.

Geld en spullen.

Vanavond kreeg ik een paar mails over spullen die verdeeld moeten worden, over geld dat geleend is en waarover misschien nog rente betaald moet worden. Ik zit in mijn oude stoel, luister naar muziek, waar gaat het over, spullen brengen iemand niet terug, een huis moet worden leeg geruimd, een leven verdwijnt met de herinnering, foto's gaan door onze handen, verhalen worden verteld, we lachen tussen de tranen door. Geld brengt de liefde niet terug, het kan me gestolen worden, maar tegelijkertijd wil ik niet verbitterd raken, het was mooi, zo ongelofelijk prachtig.

Money is the root of all evil zong James Brown, luister naar It s a man s world .

Married to the blues

Prachtig nummer, klik op

MARRIED TO THE BLUES

Heel voorzichtig.......

Heel voorzichtig zie ik brandende lampjes in tuinen verschijnen, de eerste kerstbomen zag ik al in een paar huiskamers staan, een beetje vroeg, maar niet zo vroeg als de eerste pepernoten en speculaas brokken, die lagen eind augustus al in de winkel. Straks kan je in januari alweer paas eitjes kopen, net als het weer raken wij van slag door al die feesten, wie weet nog waar het over gaat ?