Gerustgesteld.

Na een dag onrust over de zoveelste keer dat de vw bus het liet afweten, werd het vandaag rustiger in mijn hoofd. Ik werd gerustgesteld en kreeg van een paar kanten het advies, waarom koop je niet een goedkope auto erbij. De bus is eigenlijk niet voor woon-werk verkeer, die kan ik dan in stapjes (laten) opknappen of verkopen, alle tijd. Afgelopen winter stond de auto van dochter Julia voor de deur, ik maakte er dankbaar gebruik van, dat ik er niet aan gedacht heb om zelf zoiets te kopen.

VW T3 te koop.

Ik ging vandaag met de camperbus naar het huis van zoon Jelmer om de afkortzaag op te halen, ik heb beloofd om een TV tafel te maken naar eigen ontwerp. Op de terugweg zat de versnelling muurvast in de tweede versnelling, vorig jaar had ik hetzelfde probleem, ik ben er helemaal klaar mee, ik zoek een auto waar ik zonder problemen in kan rijden, de bus gaat in de verkoop, wat de gek er voor geeft.

Zo denk ik er nu over.

Ongelofelijk.

Blow your face out, Peter Wolf zingt, schreeuwt, Jerome Geils speelt guitar, Stephen Joe Bladd drumt, bass Danny Klein, Seth Justman op orgel en Magic Dick betovert me met de mondharmonica.

Ik kijk naar mijn handen, ongelofelijk denk ik dat ze het doen zoals ik wil, een beetje stram af en toe, maar verder gaat het goed met ze. Ze wijzen me de weg, sturen de motor de goede kant op, mijn vingers willen nog van alles, guitar spelen, drummen, dat soort dingen en nog veel meer. Ik houd ze in toom, ongelofelijk dat ze bewegen zoals ik het wil, af en toe zijn ze eigenwijs, willen hun eigen gang gaan, dan laat ik ze even.

Koolmeesje.

De afgelopen dagen was het prachtig weer, de tuindeuren stonden open, net als de achterdeur, ik zat binnen de krant te lezen aan de tafel van Lo terwijl een frisse wind voor wat afkoeling zorgde. Buiten zijn de vogels druk bezig met het maken van nesten, de nestkastjes zijn weer bewoond, koolmeesjes vliegen door de kamer, de ene deur in, de andere uit. Als ik terug kom van een wandeling met de honden, gaan die opeens vreselijk tekeer, er vliegt een koolmeesje door de kamer, deur open en weg is het beestje, vanmiddag vond ik op een stapel tekeningen een dood koolmeesje, waren ze met hun tweeën, ik weet het niet, in een doosje heb ik het vogeltje begraven achter in de tuin.

De schommelbank op de veranda had nieuwe kussens nodig, de oude waren smerig en vergaan, ik zag een wesp naar het oude kussen vliegen, naar het begin van een nest, het kussen was helemaal kapot, prachtig hoe zo'n nest er uitziet, ik heb het er uit gehaald om er naar te kijken, de kussens gaan in de grijze container, andere kussens op de schommelbank, de zomer kan beginnen.

Een kaarsje branden.

Op zondagmorgen loop ik met de honden door het land, het groen is de afgelopen dagen geëxplodeerd in de weilanden, de bomen kunnen het niet bijhouden, ik zie de bladeren groeien, de vogels vliegen af en aan. Het mooie van met de honden lopen is dat het vanzelf gaat, ze lopen voor me, ik kom er achteraan, mijn gedachten gaan hun eigen weg, wonderlijk hoe een leven loopt, waarom gaat het zo en niet anders? Ik denk aan dierbaren en geliefden, vroeger en nu, sommigen zijn overleden, ontmoetingen, gesprekken bij een kampvuur, op het strand, thuis of bij anderen, ik zie niet meer wat er om me heen is, gewoon doorlopen, de honden trekken me mee de goede kant op, ze weten de weg.

Ik zweef nog even verder, thuis steek ik een kaarsje aan bij het beeld van Jezus voor iedereen die me lief is.

Als we op de motor weg zijn, stopt vriend Jolle altijd wel een paar keer bij een kerk, meestal is de deur open, we lopen rond om de kerk te bekijken, we steken een kaarsje aan en gaan even in een bank zitten om aan onze geliefden te denken, in stilte.

Onderweg heb ik bij Marcel eieren gekocht, aardse zaken, tijd om een uitsmijter te maken, van nadenken krijg ik trek.

Als een zonnetje.

Vanmorgen heb ik de motor opgehaald bij Tjibbe, er moest van alles aan gebeuren, nu rijdt ie weer als een zonnetje, het schakelen gaat soepel, de remmen werken weer zoals het hoort, de motor maakt weer het vertrouwde geluid. Een stukje door Drenthe gereden, kleine weggetjes met veel bochten, wat een genot om motor te rijden, elke keer weer, het zonnetje scheen.

Van warm naar kouder.

Ik breng een collega naar huis met een kapotte fiets, als ik thuis kom trek ik een korte broek aan, een afgeknipte oude spijkerbroek, om mijn witte benen lucht te geven en een kleurtje. Ik laat de honden uit, geef de pony twee emmers water en wat biks, ik val neer in een stoel op de veranda, neem een biertje en lees verder in de Berlijnse Trilogie, een ouderwets goed geschreven thriller, enige kennis van de geschiedenis kan geen kwaad, anders is het verhaal een raadsel volgens mij.

In de kamer was het 28 graden, ik moet een nieuwe zonwering boven de serre hangen, ik gooi alle deuren open, de temperatuur zakt, als ik later de honden uitlaat is het koud, 14 graden , mist trekt over het land, ik ga naar binnen waar het nog aangenaam warm is, deuren dicht, muziek aan, boek op schoot, het leven is heel aangenaam.

Zonder overtuiging.

Vanavond zijn we naar de halve finale wedstrijd basketbal van Donar tegen Venezia geweest, Europa cup, een volle hal, veel sfeer, groot enthousiasme, maar ik miste de overtuiging van de spelers, er werd niet fel genoeg verdedigd, rebounds werden te weinig gepakt, verkeerde passes, verkeerde aannames, veel gemiste driepunters, je hebt van die dagen dat het niet loopt, dat is natuurlijk ook de verdienste van de tegenstander, ze speelden net even slimmer.

Niet getreurd, het was een mooie avond.