De maan straalt.

Ik zit buiten achter het huis, heerlijk, de honden scharrelen rond, de wind ruist door de bladeren van de hoge berkenbomen, af en toe komt er een auto voorbij, vogels fluiten hun avondlied. Een avond voor een vuurtje, maar ik moet morgen vroeg op, jammer.

Ongekend mooi weer, een strak blauwe lucht, de maan straalt, langzaam wordt het donker, vanmiddag hebben we gekeken naar een wedstrijd van G (gehandicapten)2 van HS 88 tegen Roder Boys, uitslag 11-7, prachtig om te zien hoe ze samen spelen, sportief elkaar feliciteren na de wedstrijd.

Buiten is nu beter te zijn dan binnen, voetbal op televisie, ik geloof het wel, ik zie de uitslag op het nieuws, de honden blaffen als er een egeltje voorbij komt, dat zie je op tv niet, er is zoveel dat je mist als je binnen blijft.

Harry en mijn vader.

Het is een uur of elf s avonds, ik heb alles gedaan wat ik moest doen, tijd om te gaan zitten, ik draai John Hiatt, de tuindeuren staan open, een frisse wind waait door de kamer. Ik zet een plaat van Cuby op, de honden beginnen te blaffen, ik laat ze even tot het te gek wordt, Harry staat voor de deur, hij hoorde Desolation, dat is lang geleden, heb je een biertje voor mij, zet alsjeblieft andere muziek op, het is mooi geweest.

Ga zitten in de oude stoel, zeg ik, maar die is bezet door mijn vader, ze roken samen een sigaret, praten over vroeger, muziek, mijn vader houdt niet van die moderne rommel, Harry stelt hem gerust, hij luistert ook naar klassieke muziek.

De honden zijn gaan liggen, ze vinden het wel best, mijn vader en Harry praten nog een tijd door, ik breng ze bier, vanavond mogen ze binnen roken, morgen zet ik de deuren weer open, het is lang geleden dat ik ze tegen kwam, ze maken het goed.

Italië.

Volgende week vrijdag gaan we naar Italië, we zetten de motor op de trein in Düsseldorf, wij gaan aan boord en na een overnachting stappen we in Innsbruck weer op de motor, om via Italië naar Frankrijk te rijden en door Zwitserland en Duitsland terug. Hoe mooi kan het zijn, ik moet alles nog inpakken, de motor is er klaar voor, Tjibbe heeft zijn best gedaan en dat is te merken en te horen, het kofferrek is gelast en versterkt, de kist van Kees met de kookspullen kan weer achterop, ik weet niet precies meer hoe, maar daar heb ik alle tijd voor, vanaf maandag ben ik vrij. Nu nog druk bezig met de zonwering, of ik die op tijd op kan hangen weet ik niet, er zijn zoveel dingen die ik nog moet of wil doen, ik werd er s nachts van wakker, nat van het zweet maar misschien was het gewoon warm. Overdag kan ik het wel weer relativeren, rustig aan, alle tijd, er wordt ook van alles gedaan, maandag komt er iemand kijken voor nieuw glas in de serre, misschien nog te verrekenen als aardbevingsschade, ik ben benieuwd, daarna zet ik de serre weer in de verf.

Kaartjes besteld voor John Hiatt & the Goners, een klein concert, ik heb hem altijd al eens live willen zien.

Mooie vooruitzichten, ook nog een andere treinreis naar Italië in Augustus, het kan niet op.

Rustgevend.

Als het even kan neem ik pony Jessica elke avond mee om een rondje rond de bosjes te lopen, we hebben geen haast, een paar stappen dan weer een hap gras, zo gaan we langzaam verder. Ik pas me aan het tempo aan, kijk om me heen, het is nog licht om tien uur s avonds, heerlijk weer, verder niets, ik ruik het gras dat ze aan het kauwen is, grote happen, hier is het gras nog niet gemaaid, het is lang, mals, lekker als je er van houdt. Rustgevend om zo mee te lopen, af en toe bots ik tegen het grote warme lijf aan, ik hoor dat ze tevreden is, even schrikken als er plotseling een paar eenden uit de sloot opvliegen, dan weer verder met grazen. Morgen weer.

Bijen.

Ik zit te lezen op het terras achter het huis, vandaag heb ik al het onkruid tussen de tegels weggehaald, het is er weer netjes. De bijen vliegen af en aan, er bloeit hier iets van geraniums, lang geleden kreeg ik een bloempot vol van mijn moeder, nu is de halve tuin er mee overdekt, gelukkig voor de bijen, bijen moeten blijven . We gaan erg slordig om met de natuur, er verdwijnt heel veel, niemand weet hoe het verder moet, gelukkig zijn er experts die het antwoord hebben.

Wij genieten van het mooie weer dat natuurlijk niet veroorzaakt wordt door alle vervuiling, we hebben gewoon geluk.

Veel is er niet veranderd.

Vandaag zijn we naar Duitsland gegaan, naar de plek waar onze ouders jarenlang met veel plezier hebben gekampeerd in hun eenvoudige vouwwagen. Veel is er niet veranderd, alles blijft hetzelfde, alleen de weg er naar toe veranderde door omleidingen. Het plekje waar onze ouders stonden is dicht gegroeid net als de meeste paden door het bos, als je het weet kan je de weg nog vinden. De kampvuurkuil, de pomp, de hudo, het grasveld voor de Hase, alles is er nog, als ik op een bankje onder de grote boom zit, zie onze ouders het paadje af komen om ons te begroeten, dat is veranderd, ze zijn er niet meer.

We zijn hier zovaak samen geweest, onuitwisbaar in mijn herinnering, als ik mijn ogen dicht doe zie ik de vouwwagen staan met onze ouders ernaast in hun luie stoel, die tig keren gemaakt is met touwtjes en een nieuwe zitting, zonde om iets weg te doen waar je lekker in zit en je hebt wat te doen in de weken dat je er bent.

Herinneringen aan familie en vrienden die hier graag kwamen, altijd welkom waren, ze konden blijven eten, slapen, het maakte niet uit, er werd altijd plaats gemaakt of er werd een stoel mij geschoven, soms werd er later op gemopperd, maar nooit lang.

Ik ben veranderd en ook weer niet, in mijn hoofd blijf ik dezelfde, blij dat ik daar nog rond kan lopen, mijn verhalen vertellen, de herinneringen delen.

De honden vonden hier prima in het bos, even de Hase in om af te koelen.

Veel is er niet veranderd.

Rondje.

Morgen gaan we samen met de honden een wandeling maken in Duitsland, een rondje langs alle bekende plekjes.

Zonnewering.

Als de zon schijnt wordt het al gauw aangenaam warm in de kamer, de serre bestaat grotendeels uit ramen, op de bovenkant liggen plastic platen die de zon doorlaten. Zomers is het erg warm, heet, zonder zonnewering, ik had zelf doeken gemaakt en die met tentrubbers boven de serre gespannen. De doeken zijn oud, kapot gewaaid, versleten, aan vervanging toe. Ik had bedacht om nieuwe doeken te laten maken bij een zeilmakerij in de buurt, de ene had het te druk, een andere had er geen zin in, een derde verhoogde de prijs opeens keer vier, de vierde nam niet op, dan zelf maar weer aan de slag. Tentdoek gekocht en garen , even oefenen op de naaimachine en gaan, recht toe, recht aan, het is niet zo moeilijk, als ze klaar zijn, metalen ogen erin slaan, dan kan ik de zonwering weer ophangen en blijft het aangenaam warm binnen, s winters haal ik ze weg, in de wasmachine dan kunnen ze volgend jaar weer hangen.