Niet vooruit te branden.
Er zijn dagen dat ik niet vooruit te branden ben, geen zin om iets te doen, eindeloos de krant lezen, een beetje hangen, nutteloze informatie opzoeken, dat soort dingen. Alles wat ik doe vergt twee keer zo veel tijd als een andere keer, hoe is het mogelijk. Zelfs de hond lijkt langzamer te lopen, maar dat is verbeelding. Ik sukkel door de morgen en 's middags wordt het niet anders, ik probeer er het beste van te maken door op te gaan ruimen. Soms is dat een zinloze bezigheid, want ik verplaats dingen en weet dat ze daar ook niet op de goede plaats staan, maar ikben tenminste bezig met iets. Om de sleur te doorbreken trek ik om kwart over vier mijn nieuwe hardloop schoenen aan en ga iets zinnigs doen, mijn conditie proberen te verbeteren, maar dat kan al gauw. Of hardlopen een zinnige bezigheid is, hierover kun je van mening verschillen, maar na die tijd voel ik me wel prettiger, een beetje moe, want zover loop ik nog niet, een begin is er. Stamppot boerenkool volgens het recept van oma, heerlijk om klaar te maken en lekker.
Mijn broer(tje) Johan (LO) is jarig.
Het is prachtig weer, ik loop met de hond te wandelen, Johan is jarig en er schiet van alles door mijn hoofd, herinneringen, beelden van vroeger, flarden van gesprekken (vaak bij een vuurtje en meestal met genoeg bier), concerten waar we samen naar toe zijn geweest, dat soort dingen. Johan als kleine jongen, die zijn arm gebroken had, maar het was verkeerd gezet, het moest opnieuw worden gebroken en deze keer goed worden gezet. Van zijn jonge jaren heb ik veel gemist, ik was het huis al uit, we schelen elf jaren, naarmate je ouder word verdwijnt het leeftijdsverschil in jaren, maar op jonge leeftijd telt elk jaar. Het souterrain waar hij woonde bij het damsterdiep, achter de viaduct bij de hereweg, utrecht, ergens op de vlakte bij een bos, soest, de kamers en huizen kwamen voorbij. Ook zijn opmerking een keer tijdens het motor weekeinde, dat we nooit in antwerpen zijn geweest, waar hij een opleiding tot meubelmaker volgde, doet nog steeds een beetje pijn, hij had gelijk geen excuses. Het feit dat hij in Utrecht woont maakt het wat moeilijker om zo maar even langs te komen, maar ik weet dat het vaker kan.Het wordt tijd voor een concert, nu in vredenburg en volgend jaar weer naar duitsland voor een gesprek bij een vuurtje tot diep in de nacht. LO gefeliciteerd. Ik vond nog wat foto's in een oude schoenendoos, de kwaliteit is niet geweldig, ik heb ze gefotografeerd, als herinnering.
Jack Bruce overleden op 25 october 2014.
Jack Bruce
| Jack Bruce | ||||
 |
||||
| Jack Bruce in 1972 | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Geboren | 14 mei 1943 | |||
| Overleden | 25 oktober 2014 | |||
| Land |  |
|||
|
||||
John Simon Asher Bruce (Bishopsbriggs (Schotland), 14 mei 1943 - Suffolk, 25 oktober 2014)[1], beter bekend als Jack Bruce was bassist en zanger.
In 1962 begon Bruce te spelen bij de Londense Blues Incorporated, de groep van Alexis Korner waarvan ook drummer Ginger Baker, saxofonist Dick Heckstall-Smith, organist Graham Bond en zanger Long John Baldry deel uitmaakten. De groep werd in 1963 ontbonden en Bruce ging spelen bij het Graham Bond Quartet. In 1965 werden, onder de naam The Graham Bond Organisation, twee albums uitgebracht. In datzelfde jaar verliet Bruce de groep en vervoegde John Mayall's Bluesbreakers. Hij bleef niet lang lid maar hij was wel te horen op Blues Breakers with Eric Clapton (1966), het doorbraakalbum van de groep.
Iets later vormde hij samen met gitarist Eric Clapton en Ginger Baker het Britse power trio Cream dat actief was tussen 1966 en eind 1968. Hij schreef het leeuwendeel van de liedjes. Hij nam de muziek voor zijn rekening, dichter Pete Brown schreef de vaak psychedelische teksten. Tot zijn bekendste nummers behoren Sunshine of Your Love, White Room, Politician, I Feel Free en Deserted Cities of the Heart.
Onmiddellijk na de split van Cream bracht Bruce Songs for a Taylor uit, zijn eerste soloalbum en het begin van een lange en succesrijke solocarrière. Hij richtte in 1972 een nieuw powertrio op: West, Bruce & Laing dat drie jaar lang actief was en drie albums uitbracht. Daarna musiceerde hij samen met onder anderen Mick Taylor, Carla Bley, Robin Trower, Gary Moore en Ringo Starr. Met Moore en Ginger Baker startte hij in 1993 het powertrio Bruce-Baker-Moore (BBM). Uit die samenwerking vloeide één album voort: Around the Next Dream. Tussen 1995 en 1999 maakte hij deel uit van Ringo's All Starr Band.
In 2005 kwam Bruce met Clapton en Baker voor de laatste keer bijeen voor een reeks reünie-concerten in The Royal Albert Hall in Londen. In 2008 kwam de cd Seven Moons uit: een nieuw samenwerkingsproject met Robin Trower. Bruce en Robin Trower brachten toen ook een nieuwe live-cd en de DVD Seven Moons Live. In het voorjaar 2014 verscheen Silver Rails, het veertiende en laatste soloalbum van zijn hand
In 2003 onderging hij een levertransplantatie, nadat er kanker bij hem was geconstateerd. Hij overleed op 71-jarige leeftijd op 25 oktober 2014. [2]
Nog meer informatie voor de liefhebbers van zijn muziek
Op de motor naar mijn moeder.
Vanmorgen op de motor naar mijn moeder in Groningen, een ritje van ongeveer 25 kilometer, vlakbij en droog weer. De laatste keer dat ik op de motor naar haar toe ging was vlak voor de reis naar de noordkaap, daarna nog een paar keer bij haar geweest met de bus en samen naar Haren, het graf van mijn vader. Ze verzorgt ons goed, koffie met koek en speculaasjes, voor de achterkleinkinderen is er chocola, een oma mag ze verwennen en wij mogen er niets van zeggen, de kinderen genieten. Wij praten over bouw, aardbevingsschade, familie weekeinde volgend jaar en moe blijft slapen. Foto's kijken en herinneringen ophalen, wat weten we nog veel, wat gaat de tijd snel, tante Janny is opgenomen in een verzorgingstehuis en het gaat redelijk goed met haar, vertelde mijn moeder. Ik dacht dat ze op sterven na dood was, haar zoon Martin belde laatst met slecht nieuws. Ze zijn ook vaak in Duitsland geweest, Jaap en Janny, wie niet? Volgend jaar in de zomer weer samen een weekeinde plannen, wie heeft er zin om er nog eens te kamperen?
Vreemde gewoonte.
Misschien een vreemde gewoonte van mij, sinds jaar en dag bekijk en lees ik de rouw advertentie's in de krant, in het weekeinde de contactadvertentie's. Uit nieuwsgierigheid, verder doe ik er niets mee. Soms sla ik de pagina snel om als de geboortedatum van de overledene te dicht bij die van mij komt en hoe ouder ik word hoe vaker dat voorkomt, maar meestal lees ik alles. Vandaag las ik bij de man zoekt vrouw de volgende advertentie: Kun je Dr. Feelgood waarderen? Heb je zin en tijd om van 7 t/m 9 november naar Canvey Island te reizen? Doe (bij 2 maal 'ja') eens gek en bel mij (Peter) op 06 21 33 47 62. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt, tussen mijn platen vond ik twee van Dr. Feelgood, die ik draaide terwijl ik de rest van de krant las. Op google zocht ik het verhaal van de band op, de zanger heet Lee Brilleaux, hij heette Lee John Collinson, met zo'n naam kan het bij mij niet meer stuk, de muziek vooral live zonder franje, alles wat ik mooi vind, zie het concert. Canvey Island, waarom wil hij daarheen? Lee Brilleaux is daar opgegroeid, geboren in Zuid Afrika, verhuisd naar Engeland en vanaf zijn dertiende woonde hij op Canvey Island. Wat is er op 7 t/m 9 november te doen op Canvey Island (zie advertentie)? Dan treedt in het Oysterfleet Hotel Dr. Feelgood op, de band bestaat nog steeds zonder enig origineel bandlid, maar wat maakt het uit, een memorial voor Lee Brilleaux, die in 1994 op 41-jarige leeftijd overleed, veel te jong. Ik heb nog een moment overwogen om Peter te bellen, maar ik houd het bij de herinnering die ik heb aan Dr. Feelgood. Tussendoor appelmoes maken voor wie het lekker vindt, brood bakken vandaag bier en mosterd brood (ben benieuwd), hooi halen samen met Jelmer en Kelvin, voor de dieren zorgen en veel muziek van Dr. Feelgood.
Vol scherm en volume op tien, geniet er van, ik bekijk het via de televisie, geluid via de versterker.
Roxette, nummer 1 in de top 2000, zoveel beter als Queen, Led Zeppelin, Deep Purple of the Eagles. Bekijk het nummer met Wilko Johnson op de video.
Trots.
Vanmiddag vroeg thuis, de motor in de schuur, ander shirt aan, met remie op weg naar siddeburen, misschien is Jelmer thuis, ik ben benieuwd naar de bouw, het metselwerk buitenom. Een wandeling van veertig minuten, de hond ruikt van alles, nieuwe geurtjes en nog veel meer, dat mis ik dan weer, ik kijk om me heen, er is niet zoveel veranderd langs de weg. Niemand thuis, ik maak een paar foto's en bekijk de aanbouw, het wordt prachtig. Ik ben trots op de jongens, Jelmer en Robert, een hele onderneming, plannen maken en materiaal kopen, dat kan Jelmer als de beste, uitzoeken waar het goedkoop is en dan nog wat van de prijs afhalen. Terug de houtkachel aan, de nieuwe cd van Ben Howard gedownload en geluisterd, nu Sonny Rollins, jazz saxofonist, muziek is zo mooi. Het wordt warm en ik slaperig, vanmorgen om kwart voor zes op, de pony in de wei zetten en met remie wandelen in het donker, wat een ellende. Nog even en het is weer voorjaar, eerst de herfst en de winter.
Roadhouse blues.
When I woke this mornin' I got myself a beer, when I woke up this mornin' I got myself a beer. The future's uncertain and the end is always near. Zo kan je de dag ook beginnen, hoe het afloopt is onzeker, maar ik zou niet op de motor of met de auto naar het werk gaan, thuisblijven, muziek luisteren en nog een biertje. Vanmorgen toch maar begonnen met een paar koppen koffie. Naar buiten met de hond, er vlogen honderden ganzen over, koolmeesjes en andere kleine vogels vliegen heen en weer door de bosjes, het is nevelig zonder de wind van de afgelopen dagen, heerlijk herfstweer.
Even buffelen.
Vanmiddag nog even flink aan het werk bij Jelmer, de geulen rond de aanbouw moesten een flink stuk worden opgehoogd, zodat de bokjes op de goede hoogte komen. Een paar kuub grond die ik er zondag uit had geschept moest weer terug, samen met Ben , de vader van Robert aan het werk, dat is wel gezellig. Daarna steigerplanken er op en stenen dan kunnen de metselaars morgen verder. Nog even geholpen met de muurisolatie en naar huis, de dieren hebben trek en willen een beetje aandacht. Ik moet nog eten, het menu voor vandaag, hete bliksem met uitgebakken katenspek is voor een andere keer, nu een pizza in de oven, ik hou het makkelijk. Vandaag naar de kapper, maar ik moest zowaar een afspraak maken, nou ja dan ga ik morgen. Alle appels van de boom gehaald voor appelmoes en andere lekkere gerechten, appeltaart, er stond vandaag een heerlijk recept in de krant. Stukje voetbal kijken er is niet zoveel aan, zo voorspelbaar, net als ik dit schrijf een mooi doelpunt van Ronaldo. Ik kijk zelden een hele wedstrijd, zonde van mijn tijd, ik lees het wel in de krant de volgende dag.