Trendy kerstfeest.

Dat staat in de folder van de gamma, net als kerstshopping, kerstlichtjes, alles is te koop, maar wat het met kerstfeest te maken heeft ontgaat me. Komt het overwaaien uit Amerika, de VS, of is het een streek van Jan des Bouvrie? Zoveel mogelijk licht, verlichting, slangverlichting, kaal of met figuren (rendieren), wit, geel, gekleurd, het maakt niet uit als het maar veel is. Dat is kerstfeest geworden, een feest van veel in alle opzichten, het begon met weinig een stal en een kribbe en een kindje, maar die zie ik niet terug in de reclame. Misschien iets om even bij stil te staan, het verhaal nog eens te lezen in de bijbel, de kinderbijbel of het verhaal in herinnering terug te halen in alle stilte, want we worden overvoerd met kerstplaten, van de goede doelen tot nick en simon en nog erger, iedereen wil een graantje meepikken uit de kerstruif, vroeger heette dat een kribbe, maar dat is lang geleden. Wie gelooft het verhaal nog en weet de betekenis achter het kerstfeest?,zoek ernaar maar niet in de folder van de gamma. De houtkachel is aan, er branden twee kaarsen voor de tweede advent en the Doobie Brothers zingen Jesus is just allright. Het kerstfeest kan beginnen, vreemd dat we er vaak alleen nu tijd voor hebben en aandacht, altijd rond kerst klinkt de roep om vrede , zien we de armoede, de ellende in de wereld en gaan we er wereldwijd iets aan doen, maar in januari vriest het en is het koud, we zitten bij de kachel en genieten van onze welvaart, daar is niks mis mee, maar nu wel in de folder van de gamma, het slaat nergens op, gebakken lucht, dat is geen kerstfeest en dan heb ik de folders van supermarkten nog niet eens bekeken. Kerstfeest samen wat is er mooier.

Koud & krabben.

Bijna winter, vorige week was het ook al wat kouder, vanavond moest ik de ramen van de bus krabben, ik zag niks toen ik wegreed. Een deuk zou jammer zijn, uitgestapt en tot twee keer toe alles schoongemaakt, redelijk zicht. Heerlijk om overdekt naar huis te rijden, ik ben blij met de oude bus.

Zondagsrust.

Heerlijk is dat om de zondagsrust te bewaren, net als vroeger, maar toen was het verplicht, opgelegd door ouders en kerk, nu is het vrijwillig, ten minste als ik niet hoef te werken. Ik loop door de weilanden te dagdromen als de zondagse rust plotseling wordt verstoord door honderden opvliegende ganzen met veel gegak, een zwarte zwerm vogels boven mijn hoofd. Verderop vliegt een zilverreiger weg, vorige week zag ik er twee samen, maar het is nog geen voorjaar. Een buizerd zit onbewegelijk op een paaltje en bekijkt de drukte op zijn gemak, als we te dicht bij komen slaat hij zijn vleugels uit en zweeft weg. De rust keert terug, ik loop terug door de miezerregen.

Piet Keizer.

We voetbalden altijd, op straat, het driehoekje tegen over de school, schoolplein, op het grasveldvan het Bernouilleplein, de garageboxes aan de J.C . Kapteynlaan, overal, jaren '60 van de vorige eeuw, met en tegen iedereen. Ik was spits, maakte makkelijk doelpunten, maar net zo goed als keeper en heb heel wat ballen gestopt tussen de jassen, die als doelpaal dienden. Je moest natuurlijk iemand zijn, een bekende voetballer zoals Johan Cruijff, die net bekend begon te worden. Ik was Piet Keizer, linksbuiten van Ajax, grillig, geniaal, keihard, ik heb op youtube nog wat beelden bekeken, prachtig. Ik moest eraan denken door een boekje dat ik vond van Nico Scheepmaker over Ajax en de kunst van het voetballen, commentaren, gedichten, analyses en verhalen. Ondertussen ben ik bezig om het gerecht voor de kerst voor te bereiden, te oefenen, bijzonder en verzorgen the Doobie Brothers de muziek, hard op de achtergrond.

Verlengd sonnet

Voor Piet Keizer

Bij Ajax is het steeds hetzelfde liedje,

vooral bij vrije schoppen: 'Pietje, Pietje!'

zingt men in koor. Men is helaas niet wijzer:

de ware kenner noemt hem liever Keizer.

Hologig, met een gratis fietsenstalling,

waar hij, voor in de mond, zijn schaarse woorden stalt,

heeft hij al menigmaal de bal in 't doel geknald,

al was dat vaak een moeilijke bevalling.

Hij was het die de 'derde mogelijkheid'

in 't spel creeerde: de onverwachte pass

die de betonste achterhoedes slijt

en deuren naar een doelpunt opensmijt.

En niet alleen is hij de bal de baas,

hij werpt hem ook voortdurend uit als aas

en laat ze er, als hengelaar, naar happen:

'De ballen van Piet zijn niet te snappen'.

Nico Scheepmaker (1930 - 1990)

Sinterklaasavond.

Als je klein bent is het een spannende dag, eigenlijk al sinds de Sint in het land is, schoenzetten, verlanglijstje maken en afwachten wat je krijgt. Ik kan niet wachten, zenuwachtig loop ik van boven naar beneden, ga bij de kachel kijken, helemaal niks. Opa en oma Venema komen binnen en vlak daarna gebonk op de deur of werd er aangebeld door behulpzame buren, die in het complot waren betrokken, ik weet het niet meer. Mijn grootste wens was een electrische trein, Marklinn of Fleischmann dat maakte me niet uit, vriendjes uit de klas hadden zo'n trein en ik wilde er bij horen, toen nog wel. Ik kreeg een treinset, spoor en wissels, maar de trein liep op batterijen, daar kon je niet mee voor de dag komen, toch was ik er enorm blij mee, dank u wel Sinterklaas alias opa en oma Venema. Gisteren zag ik bij de Aldi een beginnersset van Marklinn, een trein met transformator, electrisch en bijna had ik dit jaar ook een cadeau van de Sint gekregen, helaas, ik had al chocolade pepernoten gehad van de Sint uit Amsterdam. Zit ik te lezen, wordt er opeens gebonsd, de hond reageert niet maar nog een bons, zou het .... ja hoor een zak met een cadeau en gedicht: lieve sijtze, een elektrische trein is het niet, maar samen met de houten trein vast iets waar je van geniet, open de zak maar gauw, een kratje bier omdat ik van je hou, proost Sint & Piet. Piet stond verscholen achter de bosjes, maar samen nog een biertje gedronken, dank u Sinterklaasje

Ganzen.

Als het begint te schemeren zie ik de pony heen en weer lopen in de wei, ze wil naar de stal. Eerst moet ik de stal uitmesten, schoon stro op de vloer, een hoop hooi in de hoek en natuurlijk vers water, een dagelijkse bezigheid in de wintermaanden. In de verte klinkt gegak van ganzen, ze komen overvliegen om samen bij of op het Schildmeer te overnachten. Eerst zie ik tien, dan honderden, misschien wel duizenden in de lucht, wat een herrie en weg zijn ze, even later komt een tweede golf overgevlogen. Als de pony op stal staat en ik in het donker nog een rondje loop met de hond, hoor ik het gegak van een eenzame laatste gans, gelukkig gaat die de goede kant op.

Gedichten

Af en toe en soms en dan weer vaak lees ik gedichten, het maakt niet uit van wie, altijd is er wel een gedicht dat zegt hoe het met me is, maar wie kent het gedicht dat ik lees en wie kent mij daardoor? Ik vreesde het al, niemand of bijna niemand, maar wie weet welke gedichten ik lees, ook weer niemand. Ik lees af en toe, schrik niet, hans andreus, bernlef, buddingh, johnny van doorn alias the selfkicker, guido gazelle, toon hermans, willem kloos, judith herzberg, lucebert, armando, pablo neruda, rilke, roland holst, szymborska, vinkenoog, hendrik de vries, willem wilmink, levi weemoedt, van eyck, en zoveel meer, gedichten naast mijn bed, van mezelf en anderen, als ik ze mag lezen, het houdt nooit op, songteksten, gedichten uit W. O. I, onuitputtelijk zijn gedichten, ook nu nog, jonge dichters, zoek ze op, ze zijn overal te vinden.

Al dwalend

IK leef al in 't ontoegankelijke,

Dat nog wel raaklijn aan de aarde heeft,

Maar waarvan de meesten het bestaan niet weten

En, als ze er van horen, 't ontkennen,

Verwaten als ze zijn; nu zeg ik : terloops

Op sommige dagen komt het dichterbijer,

Behoort zelfs een streep aarde er toe,

Waar bloemen staan tusschen oever en water,

Bergen teloorgaan in vlucht van wolken.

Op die dagen, gaande langs die gebieden,

Kon men overgaan zonder doodsstrijd,

Zonder angst voor het einde - vervliedend.

Maar menschen wagen zich niet op uiterste paden

Die hen te smal, te steil, te vcer,

Tusschen wolken en bergen, oevers en water.

J. Slauerhoff

Werken.

Na een dag of wat vrij te zijn geweest moet ik morgen weer werken, niet zo erg denk ik en zo is het maar net. Komt het pensioen dichterbij of juist niet?, maar wat zou je willen, vraagt dat stemmetje in mijn hoofd. Morgen, antwoord ik direct, zonder na te denken!!! Is dat zo en vereenzaam je dan niet als je de hele dag thuis bent, alleen? Ik wil het proberen, maar voorlopig kan het nog niet, ik blijf nog even onder de mensen.