Low country blues.
Hooi halen samen met Jelmer, de bus is nog niet klaar- ze wachten op onderdelen, boodschappen doen, in de auto hoorde ik het nummer Low country blues van Cuby & the Blizzards op de radio. Verrassend, bijna nooit hoor ik iets van C+B op radio of televisie, al weer vier jaar geleden dat Harry overleed, zonder Cuby geen Blizzards. Blues is het gevoel van een verloren liefde, we zaten aan de tafel van Lo te praten, Mieke, de moeder van Jelmer en Julia, over onze kinderen en hoe goed ze het doen. Wij verloren de liefde, maar elkaar niet, gelukkig, scheidingen kunnen leiden tot een gevecht over kinderen en geld, er wordt niet meer geluisterd naar elkaar, het eigen belang komt eerst. Laat de kinderen tot mij komen, zij zijn het belangrijkste, wij kunnen ons leven inrichten, bepalen zoals wij dat willen, zij zijn afhankelijk van hun ouders, vooral van de liefde van vader en moeder, je groeit maar een keer op voordat je het zelf moet doen. Een verloren liefde komt vanavond langs, misschien wordt de band hersteld die verbroken werd door het niet begrijpen van een moeilijk persoon die ik ben, liefde is er altijd. Ik reken het mezelf aan, het weglopen voor liefde en vriendschap, als het moeilijk wordt doe ik er het zwijgen toe, kruip in mijn schulp, verschuil me achter excuses, altijd is er wel iets te bedenken om alleen te blijven en tegen iedereen te zeggen dat ik gelukkig ben. Ik red het wel, maar soms is samen net iets mooier, ik ben niet te oud om te leren. Goed weekeinde iedereen, kus.
Erwtensoep.
Ik had een uitgebreide maaltijd in gedachten, alles in huis alleen het weer zat tegen, het werkte niet mee tot op zekere hoogte. Vanmorgen vroeg op, plannen genoeg, eerst de krant, koffie, dat soort dingen, de hond wilde ook nog naar buiten en minstens een half uur lopen, ik ga gewoon mee geen probleem. Wat ga ik vandaag doen, de boer is druk bezig het weiland naast het huis te bemesten en hij had mij gevraagd de bult mest van de pony Jessica, die op zijn land lag, weg te halen, maar ik mocht het ook over zijn land verspreiden, daar ben ik mee begonnen toen het weer beter werd. Hagelbuien kletterden op het dak van de serre, onweer, donder en bliksem, de hond kroop weg en ik was blij dat ik nog binnen kon blijven. Bach, Joan Armatrading, the Animals draaide ik terwijl het weer opklaarde, heerlijk een uur met de hond wandelen, het werd steeds zonniger, warmer, tijd om de paardemest op te ruimen. Ik had nog veel meer plannnen, onkruid wieden in de moestuin, maar ik kwam langs de overkapping waar eigenlijk de vw bus staat, nu weg voor de apk keuring, er stond een ligstoel waar ik even in ging zitten in de zon. Ogen dicht, ver weg, opeens stond buurman Jolle voor me, hij trok een stoel bij en het gesprek ging over motoren, het leven van alle dag en de ardennen, ik heb het boekje met de route's opgezocht. Nog even klussen, koken maar wat, erwtensoep uit de vriezer met roggebrood. Ik ga lopen met de hond, zet de pony in de wei bij de kerseboom, het regent, het is koud, ik zie rook uit de schoorsteen van de buren komen, binnen is het nog 20 graden. Het leven is goed in Hellum.
Laat naar bed.
Een flink aantal dagen gewerkt, vroeg/laat, afwisselend dat maakt het steeds anders, verrassend, nooit hetzelfde, behalve dat ik er ben, maar zelfs bij mij zijn er momenten dat ik niet mezelf ben, ik kan het prima verbergen en mezelf spelen als ik wat minder in mijn vel zit. Het duurt maar even en ik ben weer de oude, die iedereen kent, ik was het alleen zelf even vergeten. Nu even genieten van een late vrije avond, morgen uitslapen, er gaat weer van alles gebeuren.
Vooruitzicht.
Op het journaal zie ik de gevolgen van de aardbeving in Nepal, twee aardplaten schuiven over of onder elkaar met dit resultaat, duizenden doden, een enorme ravage, onbeschrijvelijk menselijk leed, de chaos is niet te overzien. Bij ons in Groningen komen ook aardschokken, bevingen voor door de winning van het gas, hier treft de natuur geen schuld, als we het gas hadden laten zitten waar het hoort, was er niets gebeurd. We kunnen de natuur natuurlijk niets kwalijk nemen, het gebeurt gewoon, ondanks alle menselijke pogingen om rampen voor te zijn, ons er op voor te bereiden door te proberen te voorzien wat er waar eventueel zou kunnen gebeuren. Meestal gaat het anders, de natuur gaat zijn eigen gang, onvoorspelbaar, grillig en keihard, maar vaak ook mooi, zacht en wonderlijk. Mensen willen de natuur beheersen, vergeten het wonder en maken er een puinhoop van. De blaadjes komen weer aan de bomen, bloemen bloeien, zaadjes ontkiemen, de kersenboom staat in bloei, we hoeven er niets voor te doen alleen maar kijken en met onze handen overal van af blijven.
De tijd vergeten.
Ik kwam laat thuis, er moet eerst van alles gebeuren voordat ik rustig kan gaan zitten. Nog een uur om iets te schrijven, ik vloog langs allerlei programma's op tv en bleef hangen bij canvas, een documentaire over Ian 'Lemmy' Kilmister, basgitarist en zanger van Motorhead. Ik had het al een keer gezien, prachtig, het leven 'on the road' in al zijn facetten, we are Motorhead and we play Rock and Roll, hierdoor vergat ik de tijd.
Brood, bier en bmw.
Brood, bed en bad, opvang voor mensen die nergens meer naar toe kunnen, zo heet het in de krant, in de volksmond, in de politiek, mensen zijn uitgeprocedeerd, ze moeten terug naar af en ontvangen geen 200 gulden, ze krijgen een enkele reis ellende met dank aan onze welvaart, ze krijgen geen kans kaart, laat staan een kaart van algemene fonds. Wij oordelen over onze medemensen, ik ben blij dat ik niet van die ander afhankelijk ben, want dan kon het nog wel eens slecht met me aflopen in deze wereld. Ik bak mijn eigen brood, drink een zelfgebrouwen biertje en zie op mijn mail de foto's van de mooie bmw motor van mijn broer, verder kom ik niet met de 3 b's, wat een voorrecht. De motor is een beetje te modern voor mij, prachtig vormgegeven, glanzend, ongetwijfeld snel met veel pk's, net iets voor broer Kees, ik hou het bij het oude vertrouwde, beetje conservatief misschien of ben ik bang voor nieuwe dingen, hecht ik teveel aan de eenvoud van vroeger, zeg het maar, ik voel me er prettig bij. Niet alles van vroeger is beter, toen was er ook veel in onrecht in de wereld, het was ver weg, nu komt het dichtbij.