Stereo.

Het blijft een soort obsessie voor me, de geluidsinstallatie, van af het allereerste pick-upje waar haast geen goed geluid uit kwam, ik miste de helft van de muziek, soms draai ik platen na lange tijd en hoor nu eindelijk hoe het moet klinken. Vanavond een brom in de boxen toen ik een plaat op wilde zetten, ergernis, een ander snoertje, het blijft hetzelfde, wat het is ik weet het niet, het was er eerst niet, hoe kan het? Misschien is het morgen weg, wie weet, ik heb geen zin om me er aan te storen, plaat op en gaan. Eindeloos probeerde ik om van twee mono versterkers en een stereo pick-up een goede geluidsinstallatie te maken, uiteindelijk lukte het, maar toen had ik geld genoeg verdiend om een goede versterker te kopen en ging alles bij de vuilnis. Zo gaat het nog steeds, aldoor weer iets nieuws maken, omdat het in mijn hoofd komt, soms valt het tegen meestal is het goed zo lang als het duurt, dan moet het weer anders. Ik word er wel eens moe van, het is zo, ik kan niet anders, te oud om het nu nog te veranderen of daar een poging toe te doen. Ik luister naar platen in stereo, de brom hoor ik niet, prachtig, alle platen die ik vroeger wilde kopen en er het geld niet voor had, die heb ik nu in overvloed, nog veel meer. Ik weet niet waar ik ze moet laten, het huis en de schuur staan vol, draaien zo lang het kan. Stereo.

Misdaadroman en thriller.

Ik lees een misdaadroman, Novemberval met Irene Huss als hoofdpersoon en ik kijk naar Bron/Broen II met Saga Noren en die andere. Soms lopen de verhalen door elkaar in mijn hoofd, ik begin te lezen en dan zit ik in het verkeerde verhaal, net als met de serie, het duurt even voor ik de draad van het verhaal weer te pakken heb. Vandaag heb ik wat aan gelummeld, timmerwerk afgemaakt, 25 platen van Frank Zappa gekocht voor een habbekrats, hoe is het mogelijk. Ik kreeg foto's toegestuurd van mijn lief, maar die hou ik voor mezelf. Herfst in het voorjaar, wind en regen, kachel aan en een dvd bekijken, het is niet anders, nog twee afleveringen, dan ga ik slapen.

Pauze.

Na een lange werkdag ga ik nu genieten van een paar weken pauze, niet naar het werk, maar thuis van alles doen. Wel lekker, ik hoef niet op de klok te kijken om te zien of ik al weg moet, geen wekker 's morgens, alleen die in mijn hoofd. Veel lezen tussen het klussen door, ik heb er zin in, maar het is altijd afwachten hoever ik kom met de dingen die ik me voorgenomen heb. Het is net als een reis, waarvan je van te voren niet weet wat het doel is, weg gaan en maar zien waar je komt, ook wel een goede manier om te reizen. 's Avonds muziek luisteren en wat films of series kijken, dat ligt ook een beetje aan het weer, wordt het prachtig weer dan maak ik een vuurtje in de ton achter in de tuin en ga ik zitten lezen of dromen bij de vlammen en het geknetter van het hout. Er is genoeg hout en veel afval dat moet worden verbrand. Geen reisverslag dit jaar, voor volgend heb ik al wel plannen, maar hoe lang en hoe ver dat is nog een verrassing, ook voor mij.

Tanktas.

Vorige week trok ik de rits kapot van mijn tanktas, niet meer te maken. Helemaal naar de noordkaap en terug, vol met alles wat ik snel nodig had, een warme sweater, koffie, thee, fruit, dat soort dingen, geen probleem. Nog niet op zoek naar een nieuwe, prompt zie ik in een promotor, die ik altijd van Jolle krijg, een aanbieding van de anwb, magneet tanktas voor een prikkie, net wat ik nodig heb, zolang de voorraad strekt. Direct besteld, de uitrusting is weer compleet en we kunnen weer een dagje weg, toeren door groningen en/of drente, we zien wel waar de motor ons heen brengt. Samen rijden vind ik wel leuk met een vast koppeltje, niet te veel mensen, dat lijkt me niks. Zo als we de laatste jaren met elkaar op weg gaan past precies bij mij, mooie rit over kleine weggetjes en niet te hard, strammer max met een groot glas melk onderweg, 's avonds een paar biertjes, wat wil je nog meer.

De Heer slaapt met watjes in zijn oren.

Het is de titel van een boek geschreven door Frans Pointl, ik kocht een doos boeken voor bijna niks van iemand, nooit meer koop ik een boek, een bestseller voor de nieuwprijs, een half jaar later koop ik hetzelfde boek voor 2,50 bij de kringloop, na een jaar nog goedkoper. Ik hoef niet als eerste een boek te lezen, dat komt wel, ik heb er nog wel honderd en meer staan voor de toekomst als ik tijd genoeg heb, maar krijg ik de tijd van de Heer of heeft Hij zijn oordopjes in en hoort me niet. Hij luistert naar Captain Beefheart net als ik, zeven platen te koop op marktplaats, voor de Heer een schijnbedrag, voor mij een vermogen.

Het is triest dat de Heer slaapt of wakker is met watjes in zijn oren, Hij hoort het leed van de wereld niet, het is ten slotte Zijn wereld, geschapen in zeven dagen, de mens had het al gauw bekeken en wilde God zijn in de hof van eden, goed van kwaad onderscheiden, er was een boom met vruchten, als je er van at, zei de slang, dan wist je het antwoord, maar de mens verloor zijn onbevangenheid door te eten van een verboden boom en voelde zich schuldig, zondig, het is nooit meer goed gekomen, God zag dat het slecht was, maar Hij deed niets, terecht, de mens weet het altijd beter.

Blote voeten en Pirlo.

Als ik vrij ben, thuis, dan loop ik het liefst op blote voeten, zonder sokken, de kachel aan, hout er op tot het warm genoeg is om alleen in t shirt rond te lopen. Op de voorpagina van de krant stond een foto van meneer Blatter met een vrouw naast zich, korte rok, veel been zichtbaar, ik dacht het is de vrouwelijke voorzitter van de dames afdeling van de Fifa, die samen met Blatter in Zwitserland is, ze heeft vroeger op hoog niveau gevoetbald dat zie je aan het been. Op pagina vier staat een foto van de voorkant van het tweetal, een oude man naast een jonge (re) vrouw, ze heeft niks te maken met vrouwen voetbal, het is de vriendin van Blatter, al mijn vooroordelen worden bevestigd, door corruptie krijg je veel verkeerd geld, dat trekt mensen aan, dat is aantrekkelijk voor iedereen die zwak is, wie niet, mooie vrouwen komen er op af, vallen voor de verkeerde, vaak oudere mannen, het is een vicieuze cirkel, het zal nooit anders worden. Blatter wordt herkozen, ik kijk nooit meer naar voetbal, maar misschien nog naar Barcelona tegen Juventus, Pirlo, die op het middenveld heen en weer loopt, alles onder controle heeft, een norse blik op zijn gelaat, de haren wapperen, elke bal is goed, maar die ene weergaloze pass waaruit het enige doelpunt valt is fenomenaal, een glimlach die je haast niet ziet, even een hand in de lucht. Aan de andere kant Messi, die verdedigers laat staan als of ze er niet zijn, een steekballetje op Suarez, Neymar zet hij alleen voor de keeper, het is niet genoeg deze keer. Pirlo is de man van de wedstrijd. Blatter zal er bij zijn om een hand te geven, Pirlo kijkt hem zwijgend aan, weigert zijn hand, de overwinning is nog mooier, iedereen ziet het, Blatter trekt zich eindelijk terug.

En ik kocht een prachtig dun boekje van P. F. Thomese, eerder thuis dan Townes over een optreden van deze man in Emmen en het vervolg van zijn reis, die uiteindelijk eindigde in de dood na een leven vol muziek, dat vooral, hele mooie nummers en veel drank, drugs, luisteren.

Heldere lucht.

Een heldere lucht vanavond na een regenachtige morgen, goed voor de natuur, courgette en chinese kool plantjes in de tuin gezet, winterwortels gezaaid, gespit, onkruid gewied. Vanmorgen in de schuur bezig, een mooi randje voor langs het aanrechtblad afgemaakt, nu het stereo meubel nog. Ik zag veel slakken vanavond op het ruiterpad, moest moeite doen om er niet op te stappen, hopelijk blijven ze daar en eten ze niet de kleine plantjes op. Morgen weer aan het werk, weinig zin, wel fijn om op de motor te gaan, vanmiddag een stukje Groningen verkend, rustig touren over kleine, smalle weggetjes, dat verveelt nooit. Onrustig, misschien met te veel dingen bezig, ik weet het niet, morgen is er een nieuwe dag.

Brood en brug.

Zelf gebakken naan brood gedoopt in olijf olie is heerlijk om te eten als ik kijk naar het tweede deel van the bridge, bron, broen of zoiets, spannend, apart, maar na drie afleveringen is het wel goed, morgen verder. Serie's kijken is eigenlijk een slechte gewoonte, de volgende aflevering bepaalt wat je gaat doen, kijken of niet, ik kijk liever niet dan hoef ik niks te volgen, nu niet, morgen niet, nooit niet, ik weet niet waar het over gaat. Zoveel dagen thuis, ik doe wat ik wil, uitslapen, lezen, veel lezen, in de tuin werken, met de hond wandelen, een serie kijken, God straft gelijk, het valt mee erg spannend moeilijk om te stoppen met kijken hoe het afloopt.

Dertig jaar geleden liep ik over het spoor bij gebroeders Van Zanten in Hillegom, mijn laatste werkdag, ik keek niet om, ik had dat leven afgesloten dacht ik, maar niet de herinneringen er aan, beelden, gedachten, mensen, heel veel mensen aan wie ik vaak nog denk, het heeft mijn leven bepaalt in de goede zin van het woord, dat weet ik nu. Ik ben nooit terug gegaan om te zien hoe het daar nu is, misschien moet je het verleden laten rusten, maar ik ben wel nieuwsgierig, het kan alleen maar tegen vallen, denk ik. Hier zit ik alleen in een prachtig huis, liefde komt en gaat, het blijft in mijn gedachten, het leven van toen en nu, het is mooi, maar anders dan ik had verwacht, het gebeurt gewoon.