Oorlog.
Ik vond de DVD We Were Soldiers tussen de boeken,oorlog in Vietnam, geweld overal, stoere mannen, sentimenteel in beeld gebracht, de tranen stromen over mijn wangen, ik kan er niet tegen, zelfs de film Het Paard van Sinterklaas ontroert me tot huilens toe, maar ik wil het niet laten zien, stiekem een zakdoek die mijn ogen droog maken.
Oorlog, de gekte die ik zie in deze film, de verspilling van mensenlevens voor het goede doel, dat is het vaderland, ongelofelijk dat iemand daar nog in gelooft, de vlag wappert boven het slachtveld, vrouwen en kinderen huilen, NOOIT MEER OORLOG.
Mijn nummer 1: 100 Words.
Het einde van het jaar met vanaf 2000 de top twee duizend, een overzicht van de beste door de kiezers gekozen platen, het blijft een beetje hetzelfde, voor mij is het nieuwe er af, ik heb die nummers al zo vaak gehoord, maar dat is misschien ook wel de charme van zo'n dagen lange uitzending. Iedereen heeft wel een herinnering aan een plaat, een speciaal nummer, waarvan je nog weet waar je was en met wie, dat is het mooiste, ik kan er zo tien op noemen. Eigenlijk wilde ik een top tien maken van de beste nummers die ik ken, maar ik kom er niet uit, ik heb veel platen gedraaid, pop, klassiek, jazz, blues, wereld, van alles, er is te veel en ik wilde de lezers vragen om hun top vijf op te sturen naar [email protected] om onze eigen top tien van te maken, maar dat kan altijd nog.
Mijn nummer 1 is 100 Words van Solution Live uit 1983.
sitting in the room you just left
thinking of the things you sayed to me
those wonderes words still sounding in my head
lonelynes is going far away
though we now that love is just a sharing feeling
though they say that love is just a play
though you know all the rules it does’nt make it any
easier for me
a hundred words a year is not enough
when you’re not around to hold me thight
i wonder if i can make it throug te night
only one dissision can help
when i can say the things i wan’to say to you
i can hardlie explain the crazy things i do
i fly instead of walking
i sing instead of talking
tomorrow i can hold her
tomorrow i have told her
i have to tell the world i’m dreaming of you
i have to tell the world that i love you
love you
Imagine.
Imagine van John Lennon staat op de eerste plaats van de top 2000 in 2015, dat is wel verrassend vind ik, een mooi gebaar van de kiezers als hommage aan de slachtoffers van de aanslagen in Parijs, waar een dag later iemand dit nummer speelde op een piano voor het theater Bataclan. Er zijn ook kritische geluiden over de tekst, maar die schuif ik nu even aan de kant, het is een nummer van hoop op een andere toekomst, dat kunnen we wel gebruiken, misschien om over na te denken tijdens de kerstdagen of mee te nemen als een goed voornemen voor het nieuwe jaar, laten we er samen iets van maken, een betere wereld.
JOHN LENNON - IMAGINE
John Lennon - Imagine (official video)
It's easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today...
Imagine there's no countries
It isn't hard to do
Nothing to kill or die for
No religion too
Imagine all the people
Living live in peace...
You may say I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will be as one
Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world...
You may say I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will live as one
Stel je voor er is geen hemel
Het is simpel als je het probeert
Geen hel onder ons
Boven ons alleen lucht
Stel je voor dat alle mensen
Leven voor vandaag
Stel je voor er zijn geen landen
Het is niet moeilijk te doen
Niets om voor te doden of te sterven
Ook geen geloof
Stel je voor dat alle mensen
Samenleven in vrede
Je zou kunnen zeggen dat ik een dromer ben
Maar ik ben niet de enige
Ik hoop dat op een dag je bij ons komt
En de wereld zal een eenheid zijn
Stel je voor geen bezitten
Ik vraag me af of jij het kan
Geen lust naar hebzucht of honger
Een gemeenschap van mensen
Stel je voor dat alle mensen
De wereld samen delen
Je zou kunnen zeggen dat ik een dromer ben
Maar ik ben niet de enige
Ik hoop dat op een dag je bij ons komt
En de wereld zal een eenheid zijn
Rust.
Na een week werken doe ik vandaag even rustig aan, beetje schoonmaken, lezen, platen van Cuby draaien, wandelen met de hond en vanavond na het warme eten een dutje op de bank, heerlijk vind ik dat, maar eigenlijk durf ik het niet te vertellen, want alleen oude mensen doen een slaapje na de maaltijd. Het maakt niet uit denk ik, het is koud buiten, de kachel brandt, het is warm binnen, kaarsjes aan, het leven is goed voor me.
Slecht weer.
Regen en harde wind trekken over, Jessica de pony is blij als ik haar op stal zet, eigenlijk is het te laat om elf uur 's avonds, maar na een late dienst is het niet anders. Ik schrijf regelmatig over het geloof en aanverwante zaken zoals muziek, literatuur, schilderijen, beelden, die daar iets mee te maken hebben. Ik ben opgevoed door ouders die in mijn jeugd streng gelovig waren, twee keer naar de kerk, op zondag niet voetballen of fietsen, laat staan een ijsje kopen of nog erger naar het voetbal gaan, veel was er verboden. Een verbod is er om overtreden te worden, daarna weet je niet precies wat er gaat gebeuren, het begon al bij Adam en Eva, het is nooit anders geweest, de mens is nieuwsgierig naar het niet bekende, gaat op onderzoek uit en neemt de gevolgen voor lief. Zo was mijn jeugd, ik overtrad vele geboden, veel regels, maar ik heb er geen seconde spijt van gehad, de straf woog niet op tegen de ontdekking van nieuwe dingen zoals uitgaan, zelf denken, verliefd worden op een meisje met het verkeerde geloof en dat gebeurde nog al eens, een opleiding kiezen die niet de keuze van mijn vader was, kortom mijn eigen weg gaan. Mijn ouders werden zachter in hun oordeel naarmate ze ouder werden, er kwam meer ruimte voor het anders-zijn, meer begrip tot op zekere hoogte, maar net als zij ben ik enorm beïnvloed door het geloof, ik heb geprobeerd me er los van te maken, het heeft geen zin, ik laat het over me heen komen op alle gebieden, muziek, boeken, kunst, dat geeft rust . Betekent dit dat ik geloof, ik denk het niet, maar soms kom ik er wel heel dicht bij, ik ben er niet bang voor, zoek het zelfs op, er zijn nog zoveel vragen zonder antwoord.
In de weekend bijlage van zaterdag stonden twee gedichten van Joost Zwagerman, die worstelde met Hem, zo is het precies een gevecht met jezelf over goed en kwaad en de vraag wie het wint.
HIER
Al met al stelt de schepping
niet zo heel veel voor.
Een uit Godshand gevallen
ansichtkaart, een onnauwkeurig schilderij,
een onduidelijk beduimeld formulier,
meer is de schepping niet.
Waarom dan toch naar sterren reiken,
waarom graaft in miljoenen tuinen
één en dezelfde mol zich naar omhoog?
Zo mompel ik en mompelt met mij
heel de mensheid, zonder oog voor
portokosten, textuur van verf,
de duimafdrukken van het formulier.
De schepping is al tijden door
God in de steek gelaten, bestaat
niet meer, hooguit nog hier.
Joost Zwagerman met beelden van Marc Mulders.
Advent.
Morgen is het eerste advent.
Advent (periode)
De advent is in het christendom de benaming voor de aanloopperiode naar kerst. De naam advent komt van het Latijnse woord adventus, dat komst betekent. In de adventsperiode bereiden christenen zich voor op het kerstfeest, wordt de geboorte van Jezus herdacht en zijn wederkomst verwacht .
Het Liturgisch jaar begint met de advent. Eenvoudig gerekend begint de advent vier zondagen voor Kerstmis. De advent begint altijd op de zondag die het dichtst valt bij het feest van de Heilige Andreas (30 november). Deze zondag valt tussen 27 november en 3 december. De advent eindigt op 24 december bij het avondgebed. Hierdoor is de lengte van de adventsperiode verschillend, maar telt wel altijd 4 zondagen:
- 1e zondag: Levavi
- 2e zondag: Populus Sion
- 3e zondag: Gaudete
- 4e zondag: Rorate.
De advent begint bij oosters-orthodoxe kerken een week eerder en telt 40 dagen (15 november).
In huizen en kerken wordt de advent symbolisch zichtbaar gemaakt door een kaarsenstandaard of een adventskrans waarop vier kaarsen staan. Elke zondag wordt een extra kaars aangestoken. Op de laatste zondag voor kerst branden dan alle kaarsen.
In de Rooms-Katholieke Kerk: Vanaf 17 december tot 24 december wordt de kerstnoveen gehouden. Er zijn dan geen gedachtenissen van heiligen en het dragen van gewaden in de paarse kleur is verplicht voorgeschreven.
Tijdens de adventsperiode wordt in kerken gebruikgemaakt van de liturgische kleur paars, de kleur van boete en inkeer. Op de derde zondag van de advent, zondag Gaudete, kan de kleur roze gebruikt worden om het feestelijke karakter van deze zondag weer te geven.
Geschiedenis van de advent
Wanneer de viering van de advent in de Kerk voor het eerst werd geïntroduceerd, kan niet met zekerheid bepaald worden[1]. De advent wordt voor het eerst vermeld in een boek van Gregorius van Tours (ca. 538-594), die schrijft dat St. Perpetus, een van zijn voorgangers, rond 480 een vastentijd van drie weken voorafgaand aan kerstmis had ingesteld. Of dit een nieuw gebruik was dan wel de bekrachtiging van een bestaande regeling is onduidelijk.[2]
Adventskalender
Thuis wordt in sommige streken een adventskalender gebruikt, die begint op de eerste Adventszondag. Vaak bevat die voor elke dag een doosje of een luikje, waarvan er elke dag eentje mag worden geopend door de kinderen. Er zit dan een chocolaatje of een klein stukje speelgoed in.
Adventskrans
De adventskrans is uit het Duitse taalgebied overgewaaid. Ook in de Scandinavische landen komt dit gebruik veel voor. In de Scandinavische en Duitstalige landen zie je dat ook in de huisgezinnen en in de winkels adventskransen worden neergezet of opgehangen.
In katholieke kringen is het de traditie om de derde adventskaars een roze kleur te geven, dit als verwijzing naar de groeiende vreugde. De protestantse kerk van Noorwegen heeft deze traditie trouwens ook.
Sommigen zien een verwantschap van de adventskrans met de kaarsen in het jodendom, die in dezelfde periode steeds een kaars meer aansteken.
De eerste adventskrans werd bedacht door de Lutherse theoloog Johann Hinrich Wichern (1808–1881). Hij ving veel kinderen op die uit armoedige gezinnen afkomstig waren. De kinderen vroegen vaak wanneer het eindelijk kerst was. In 1839 besloot hij uit een houten wiel een krans te maken met vier grote en 24 kleine kaarsen. Voor elke adventszondag werd een grote kaars aangestoken en voor elke andere dag een kleine. Sinds 1860 wordt de adventskrans met dennengroen versierd.
In enkele gebieden zijn er tradities van zes adventszondagen in plaats van vier zoals in het aartsbisdom Milaan[3] en in de orthodoxe kerken. Daar zie je dan ook adventskransen met zes kaarsen.
Platteland.
Ik woon op het platteland van Groningen, ik voel me er zo thuis in mijn huis met mijn voeten in de modder dat ik er nooit meer weg wil, heel af en toe ga ik naar een huis in amsterdam, de grote stad, mijn lief neemt me mee naar onbekende plekken, zo mooi en nieuw, er borrelen herinneringen op van mijn leven in een stad, die stad was Groningen in het noorden, er zijn prachtige gedichten over geschreven.
Eigen maatregelen nemen, de welvaart te beschermen hoor ik in het journaal, het schiet niet op, politici bedenken antwoorden om ons gerust te stellen, maar bereiken het tegen over gestelde, in tegenstelling tot de grote woorden die ze spreken zijn ze klein in hun daden, er gebeurt weinig, er verandert niets, net als op het platteland.
Vroeg.
Ik ga vroeg naar bed, boek mee, moe, dubbel dekbed, heerlijk warm, welterusten.