Misverstand.

Tussen mensen kan er van alles mis gaan, woorden blijven liggen terwijl ze opgepakt en uitgesproken zouden moeten worden, niet praten leidt tot misverstanden, je vult woorden in die een ander niet heeft gesproken, maar waar van jij denkt dat hij of zij ze gezegd zou kunnen hebben, helemaal zeker weet je het niet, zo ontstaat er een onoverbrugbare kloof, de brug die praten heet dondert in de ravijn en er rest niets dan stilte.

Praten en zeggen waarop het staat, waarover het gaat zijn mijn zwakke punten, ik doe er liever het zwijgen toe, ik laat iedereen raden hoe het met me gaat, waarover ik denk, het gaat altijd goed met me, tenminste dat zeg ik als men er naar vraagt.

Praten heeft ook een keerzijde, zoveel woorden worden gesproken over problemen in onze wereld, iedereen weet de oplossing, verdragen worden getekend, maar er verandert niets. We bombarderen steden en dorpen plat, er wonen onschuldige mensen, om door geweld vrede te bewerkstelligen, we zijn verdwaald in onze eigen mooie woorden.

TEGEN DE KETTERIJ DER STRAALJAGERS

Laten de vogels protesteren

tegen de branding tegen het schuim

tegen de vliegende vissen

laten de vogels protesteren

tegen de opgezette vogels

tegen de vogelschemering

laten de vogels protesteren

geen voedsel meer zoeken, geen nesten meer bouwen

zodat het geen lente meer wordt

laten de vogels niet meer drinken

uit de liederenfonteinen

die ze aan hun snavels zetten

laten de vogels zich verschuilen

in de nesten van het donker

laten ze zweetdroppels worden

in de oksel van de nacht

laten de vogels ghandibeesten

monniken van assisi zijn

en laten de mensen zich bekeren

met hun woorden slaan van woede

dat de vogels niet meer broeden

met hun hart slaan van verdriet

dat de hemel stroomgebied

van de diepzee is geworden

laten de mensen protesteren

met hun armen vol met veren

en een brok zon in hun keel.

Guillaume van der Graft (W.Barnard)

Rennen en vliegen.

Snel na het werk naar huis, voor de dieren zorgen, omkleden en naar Groningen voor een uitvoering van de Messiah in de Martinikerk. Rennen en vliegen.

Een reis is nooit ver weg.

De weg naar het werk rijd ik bijna dagelijks, ik weet de bochten uit mijn hoofd als ik met de motor ga, met de bus heb ik meer tijd om rond te kijken, twintig minuten is het, dat kan je geen reis noemen, maar soms beleef ik het als een geweldig avontuur. De zon komt op en ik ben in Frankrijk, zie de weg voor me, weet precies waar we waren en waar we heen gingen. Ik rijd in het donker naar huis toe en in een flits komt een herinnering van een reis die ik al lang vergeten was terug, ik stop even om in mijn geheugen te zoeken wanneer het was en waar. Gezichten komen opeens voor mijn ogen, mensen waar ik al heel lang niet aan gedacht heb zie ik weer voor me, waar komt het vandaan, hoe gaat het met ze, hoe zien ze er nu uit? Een leven is een reis, onvoorspelbaar anders, er is niets aan, alles weten maakt niet gelukkig, geen zorgen voor de dag van morgen, tegeltjes wijsheid die geen helderheid in je leven brengt, alleen maar frustratie, het ultieme geluk is een reis die je in je gedachten maakt, die reis is nooit ver weg, die kan je elke dag beginnen.

Woarom?

Woarom

zollen aal dei overtollege

regendruppen

gain Laimeneerstroanen

wezen kennen,

Laimeneerstroanen

om wat zok

op eerde ofspeult,

om wat worren is

oet wat was

deur mensen as doe en ik,

deur blinden en doven

dei zain zunder zain,

dei heuren zunder heuren;

troanen om wat worden is,

om wat dr van moakt weur,

om hou 't wezen kend haar...

woarom?

woarom nait?

deur Daan van Vliet.

Lichtjes.

Sinterklaas had nog geen afscheid genomen op zaterdag, overal zag ik al mensen in de weer met lange slierten lichtjes voor in de vlaggemast, op de voorgevel, zomaar ergens in de tuin, voor het raam en weet ik het waar, kerstbomen in de huiskamers, op grote hopen bij de bouwmarkt, borden langs de weg, het schijnt een aardige bijverdienste te zijn. Feesten lopen in elkaar over in de maand december, wie heeft dat bedacht, een verkeerde planning, het had veel beter over het jaar verdeeld kunnen worden, nu is het aanéénsluiting van vrolijke dagen. Ik hoor de vraag, valt kerst goed dit jaar, dat wil zeggen het liefst op donderdag en vrijdag zodat er een extra lang weekeinde is, anders wordt er gemopperd, helemaal als het op zaterdag en zondag valt, twee kerstdagen is veel te kort om al het eten te verorberen dat we in grote hoeveelheden hebben ingeslagen, alhoewel dat tegenwoordig niet meer nodig is, winkels zijn altijd open, ook met de feestdagen. Onze consumptiemaatschappij is op hol geslagen, zondag als rustdag heeft afgedaan, er komt niets voor in de plaats, we rennen ons rot, van winkel naar winkel, van feest naar feest en maar klagen dat we moe zijn. De zondag van vroeger toen ik niks mocht doen hoeft van mij niet terug te komen, wel een zondag waarop de winkels dicht blijven, maar ik zal eerlijk zijn, ik maak er ook wel eens dankbaar gebruik van om op de terugweg van het werk op zondag nog snel even een tray-tje bier te kopen, ik blijf een zondaar.

Messiah & Gene Clark.

Volgende week donderdag gaan we naar een uitvoering van de Messiah in de Martinikerk in Groningen, ik heb vanavond de plaat op gezet, prachtig, daarna Cuby dat was bijna nog mooier, Somebody will know Someday, muziek klinkt door het huis, af en toe is het stil binnen en luister ik naar de wind en dan denk ik weer aan een liedje, Hear the wind if she cries van Gene Clark, niemand kent hem nog, een vergeten Godenzoon, oprichter van the Byrds, hij schreef hun eerste hits, naast de nummers die ze van Bob Dylan pikten. Het haar in een staartje en een oorbel met een kruis, het is hem allemaal vergeven, want hij schreef de mooiste nummers, Hear the Wind if she Cries is nog mooier dan Imagine, maar niemand weet dat. Als ik moest kiezen tussen the Messiah en een optreden van Gene Clark dan wist ik het wel, hij was een jonge God, zong de sterren van de hemel, maar hij vergat zichzelf in het leven, dronk zichzelf letterlijk dood, triest, maar ook wel weer mooi,.

Een Verlosser is iemand die de wereld redt, Jezus was zijn naam, maar eigenlijk heb ik liever een Verliezer in de plaats, geen duivel maar een gewoon mens, jij of ik.

5. 

   3:51

Look around little darlin do you know who I am
I'm as much your reflection as I am my own man
You need not to defend love life's the house where we live
We cannot see tomorrow only feel what we give
Put your head on my shoulder dry the tears from your eye
Watch the sun's fading ember hear the wind as she cries
We talk and hear about lonliness
The cold blue hunger of the soul
But if this world has redemptiveness
Why ever should we be somewhere
Where there's nowhere to go
Put your head on my shoulder dry the tears from your eye
Watch the sun's fading ember hear the wind as she cries
Hear the wind as she cries

Hond zoekt stok.

Elke dag loop ik met de hond Remie, beweging is goed voor haar en mij, zij weet dat niet, ik wel, we lopen samen wat af, kilometers op en neer langs het ruiterpad als ik moet werken, als ik "vrij"ben dan lopen we verder, het grote rond, één of twee uur, net hoeveel zin we hebben, een andere weg kan ook nog, er is geen plan, we zien wel als we op weg gaan. Remie is een Friesche Stabij, een eigenzinnige hond die alleen luistert als het haar uitkomt, gaan honden op hun baasje lijken of is het andersom, ik kan er veel over zeggen, maar nu even niet. Op de gekste tijden en plaatsen begint ze te blaffen, dan moet ik een stok gooien het maakt niet uit waarheen, ze blijft blaffen totdat ze een stok in d'r bek heeft, als ik er geen zin in heb dan doe ik haar aan de lijn, dan is het over. Langs het ruiterpad is het geen probleem om een stok te vinden, maar als we over de landerijen lopen waar het land kaal is, wordt het moeilijk, daarom neem ik meestal een tennisbal mee, die doet wonderen. Hond zoekt stok wordt een saai televisie programma, één stok is genoeg, geen voorselectie van stokken laat staan van de weg die we moeten volgen, alles gaat vanzelf, televisie is vaak voorspelbaar, maar dat is ook weer geruststellend, ik hoef niet te kijken want ik loop met een hond die een stok zoekt, boeren hebben we hier al genoeg of ze vrouwen zoeken weet ik niet, ik heb nog geen borden in de tuin zien staan, IK ZOEK EEN VROUW. Tony Joe White zingt That loving Feeling, hij had geen moeite om een vrouw te vinden, zo lijkt het, vooral luisteren.

Sinterklaas.

Sinterklaas is vooral een mooi feest voor kleine kinderen, de spanning vooraf, eerst zingen, plotseling gebons op de deur, zakken met kado's die de kamer in worden gesleept, ongeduldig wachten tot een pakje is uitgepakt. Je eigen naam lezen op een groot pak, maar het is nog niet aan de beurt, het hoort er allemaal bij, dat maakt pakjesavond zo bijzonder. Ik heb er ook nog goede herinneringen aan, hoewel de Sint toen nog een stuk strenger was, de roe werd nog meegenomen, maar volgens mij niet meer gebruikt. Het huis vol, opa en oma Venema waren er ook lang bij, die gaven de Sint geld voor mooie presentjes en met zo'n groot gezin bleef er heel lang iemand in de Goed Heilig Man geloven, dat maakt het feest nog echter. Later trokken we lootjes, een surprise met een persoonlijk gedicht, maar het mooie was er af, dat kwam vanavond weer een beetje terug door de klein kinderen en zelfs voor de ouderen waren er pakjes, dank U wel Sinterklaas.