Hoofdpijn.
Ik heb nooit last van hoofdpijn, misschien één keer per jaar nadat ik teveel bier heb gedronken of twee keer, drie keer is scheepsrecht. Hoofdpijn komt niet voor in mijn woordenboek, mijn linkerknie doet het niet meer zo goed, ik zou meer moeten bewegen dan de paar uur die ik met de hond loop, goede voornemens voor het jaar 2016. Goede voornemens zijn nooit slecht, maar misschien komt er niets van terecht, ik ben overmoedig, kan de hele wereld aan, mijn wereld is klein, ik ben er wel blij mee, volgend jaar is het jaar wanneer het moet gebeuren, maar dat was het vorig jaar ook en toen gebeurde er weinig. Wat moet er gebeuren? Kus
Vluchtelingen.
Duiven zijn het symbool van de vrede, Noach stuurde een duif uit zijn ark om te kijken of het water al gedaald was, de duif kwam terug met een olijftak. Vrede is 1.een toestand van rust en kalmte 2. een toestand van normale politieke staatkundige verhoudingen tussen twee of meer staten, conclusie vrede is ver weg. Ik kijk naar het journaal, hekken worden om ver gegooid, vuurwerk knalt, gepraat wordt er niet alleen geschreeuwd, volgens mij weet niemand waar het over gaat. Worden vluchtelingen een geldelijk gewin voor gemeenten, geplande bedrijfsterreinen, die door de crisis als verloren moeten worden beschouwd, afgeschreven, worden opeens financiëel weer aantrekkelijk door er vluchtelingen te huisvesten voor langere tijd. Draait de wereld alleen maar om geld, is er geen medeleven, ik durf niet te zeggen medelijden, met mensen die alles hebben verloren, zijn we zover gezonken dat we alleen maar eerst aan ons zelf denken, daar hoor ik ook bij, als het ons niet zint gooien we hekken omver, schreeuwen we woorden waarvan ik nooit had gedacht dat ik ze zou horen, maar die ik misschien mee zou roepen als ik er bij was geweest, ik ben niet beter dan de rest van de wereld. We zijn volgers in plaats van dat we zeggen waar het op staat, klootzakken zijn het, ik kan een vloek net onderdrukken, leeghoofden, relschoppers, hebben ze niets beters te doen, sukkels, ik kom ze elke dag tegen en zij mij, toch zeggen we niets tegen elkaar, we vluchten naar onze eigen wereld, vrede of geweld, schreeuwen of luisteren, het lost niets op we blijven tegen over elkaar staan in het niet willen begrijpen van wat er echt aan de hand is, een toekomst voor iedereen in rust en kalmte zonder bedreiging van oorlog of geweld hier vlak om de hoek, een utopie.
Thomas Moore schreef erover lang geleden, een droom, maar er is nog steeds niets veranderd, het is alleen maar verslechterd, 1984, big brother is watching you, nu een realiteit, iedereen kan zien wat je doet, we laten het elkaar weten in woord en beeld, we zijn er trots op, schamen ons nergens meer voor.
Laat de vluchtelingen tot mij komen, maar Jezus riep ze tot Zich en zeide: Laat de kinderen tot Mij komen en verhindert ze niet; want voor zodanigen is het Koninkrijk Gods. Lucas 18:16
Am I not a man? And is not a man stupid? I’m a man, so I am married. Wife, children, house, everything. The full catastrophe.”
Ciabatta en focaccia.
Zaterdag is de jaarlijkse kerstviering van onze familie, we hebben het gebeuren jaren geleden verplaats naar de zaterdag voor kerst, de familie wordt groter, kinderen van mijn broers en zussen hebben zelf kinderen, er zijn te weinig kerstdagen om het met iedereen samen te vieren, het werd een gevlieg heen en weer, zodoende. Elk jaar heeft een land als thema, dit jaar Italië, niet zomaar gekozen volgens mij, we zijn allemaal benieuwd naar de echt Italiaanse lasagna van Sarah, verder verklap ik nog niets. Ik bak al jaren mijn eigen brood, verschillende soorten, net hoe het uit komt, waar ik zin in heb, een brood dat bij een feest hoort, volgende week wordt dat een groot kerstbrood met spijs, recepten genoeg. Italiaans brood bak ik eigenlijk wel elke week, ciabatta of focaccia, allebei erg lekker en makkelijk te maken.
Ciabatta
Ciabatta (Italiaans: slof of pantoffel) is een Italiaanse broodsoort. Het is een luchtig, plat, rechthoekig brood, met een knapperige korst.
De Ciabatta komt oorspronkelijk uit de streek rond Como. Het werd gemaakt van restdeeg, dat met water weer soepel werd gemaakt. Daarna werd het in lange repen op de ovenbodem gebakken. De grootte bedraagt ongeveer 10 bij 35 centimeter.
Focaccia
Focaccia is een Italiaans plat brood. Het komt oorspronkelijk uit Ligurië, de streek rond Genua, en de naam komt waarschijnlijk van het Latijnse focus (haard), zoals het werd genoemd door de Etrusken die het brood op hete stenen bakten.
De deegbodem van focaccia is te vergelijken met die van een pizza, maar dikker. De basis bestaat uit bloem met een hoog glutengehalte, olie, water, suiker, zout en gist.
Focaccia wordt meestal met de hand in een dikke deeglaag uitgerold en gedrukt. De deegbodem wordt dan in een steenoven gebakken. De bakker doorboort vaak het brood met een mes om te voorkomen dat er aan het oppervlak van het brood bubbels ontstaan. Grote bubbels maken focaccia ongeschikt als sandwichbrood.
De smaak van het brood kan versterkt worden door olijfolie en kruiden te gebruiken; of door het te beleggen met kaas en ham of te verfrissen met verschillende groenten. Focaccia wordt in Italië veel gebruikt als sandwichbrood, maar kan ook uitstekend als bijgerecht bij Italiaanse maaltijden worden gebruikt, of gewoon met een beetje boter.
Zo nu zijn jullie helemaal op de hoogte, morgen en overmorgen broden maken voor de familie, ik heb er zin in, dit jaar kom ik er wel heel makkelijk vanaf, het hoofdgerecht wordt gemaakt in Amsterdam door mijn lief, vegetarisch of iets met vis of allebei meer zeg ik niet.
Vuur/Fire.
Het is niet koud, toch de houtkachel aan, kaarsjes passen ook bij de tijd van het jaar, een vuurtje stoken dat is iets wat ik prachtig mooi vind, waar komt die fascinatie voor vlammen en rook toch vandaan? Toen ik vier of vijf was sliep ik in een ledikantje naast het bed van mijn ouders, we woonden in bij een oudere vrouw, wij woonden op de zolder twee trappen omhoog, ruim genoeg voor een gezin met drie kinderen in die tijd, eind jaren vijftig, maar het was behelpen, vertelde mijn moeder, het liefst woon je op jezelf. Mijn vader heeft altijd gerookt, toen was het heel gewoon om in bed nog een laatste sigaret, of 's morgens een eerste dat weet ik niet meer, te roken, er lagen lucifers op het nachtkastje en dat was heel verleidelijk voor een jongetje van vier of vijf. Ik stak er de lakens van mijn bed mee in de brand, gelukkig kon ik de brand zelf doven en daarna snel onder de dekens kruipen, maar verbrande lakens kan je niet zo maar weg moffelen, mijn moeder kwam er achter, wat er verder gebeurde weet ik niet meer, wel dat de lucifers verdwenen van het nachtkastje. We maakten altijd een kampvuur als het mocht in de vacanties in haselunne duitsland, niet te hoog jongens zei mijn vader, een klein vuurtje om bij te zitten mijmeren, staren in de vlammen, nog steeds is dat prachtig, achter in de tuin staat een ton waar hout in verbrand kan worden, vuur blijft betoveren.
Ook in de muziek kom je vuur tegen, Fire door Arthur Brown, Light my Fire - the Doors, Bruce Springsteen schreef Fire, ook gezongen door de Pointer Sister, Jimi Hendrix stak zijn gitaar in de fik op het Monterey festival in 1967.
James Baldwin schreef het boekje The Fire Next Time: God gave Noah the rainbow sign, no more water, the fire next time.
Nu nog een aflevering kijken van Jordskott, een Zweedse thriller.
Krant.
Elke dag lees ik de krant, van voor naar achteren blader ik de krant door dan lees ik van achter naar voor de columns, het weerbericht, het commentaar, de ingezonden brieven, artikelen, sport en alles wat volgt, de hele krant. Als ik minder tijd heb dan lees ik het voornaamste nieuws, de rest bewaar ik tot ik weer thuis ben en meer tijd heb om alles te lezen. De krant stond de afgelopen dagen vol met nieuws over de klimaattop in Parijs, een succes, superlatieven schoten te kort om het goede nieuws te beschrijven,
“Mens hoogstwaarschijnlijk grootste oorzaak in opwarming aarde”.
Daar lees ik dan weer haast niets over, de groei van de wereldbevolking is de grootste oorzaak van de opwarming van de aarde, minder mensen hoe krijgen we dat voor elkaar? Moeten we elkaar minder liefhebben of veiliger vrijen wie het weet zegt het maar, we kunnen de liefde niet beteugelen of in toom houden, in de jaren zestig was er de slogan "Make love not war".
Make love not war
Make love not war was een slogan die veel werd gebruikt door hippies tijdens de flowerpowerperiode in de jaren zestig van de twintigste eeuw als protest tegen de Vietnamoorlog. In 1967 vochten er een half miljoen Amerikaanse soldaten in Vietnam en er was veel verzet tegen deze oorlog.
De slogan was echter gericht tegen oorlog in het algemeen. De Koude Oorlog werd als zeer bedreigend gezien, er heerste grote angst dat "de bom" (bedoeld werd een atoombom) zou vallen. Diverse vredesactivisten uit deze periode, zoals dominee Martin Luther King (vermoord in 1968), uitten protest tegen de oorlogsdreigingen, tegen geweld en tegen racisme. De slogan werd ook na de jaren zestig nog gebruikt. Het kwam in elke antioorlogdemonstratie weer terug.
Een rode boom.
Bij het kerstgebeuren hoort een boom die versierd wordt met ballen, slingers, lichtjes en weet ik wat, het was nooit zo mijn ding, maar nu de boom er eenmaal staat vind ik het toch wel weer mooi. Het gaat niet om de de denneboom, het leidt af van het verhaal, een stal onder de boom vond ik heel lang niet passen bij de kerst, waar komt mijn afkeer voor deze dingen vandaan terwijl ik er niet in geloof of stiekem wel, ben ik roomser dan de paus, het lijkt erop. Loslaten is de oplossing, bekijk het door het oog van een kind, de kaarsjes verlichten de wereld in deze donkere dagen, een kind wordt geboren liggend in een kribbe, de os en de ezel verwarmen de stal, een nieuw begin. Het verhaal is mooier dan wat wij er van gemaakt hebben, een feest van overvloed & overdaad, maar misschien moet ik dat ook vergeten en er van genieten samen met mijn geliefden, het kost me moeite net zoals zo veel dingen in het leven.
Julia heeft de boom versierd, dit jaar is het een boom met rode ballen en rode slingers, de stal laat ik op zolder, misschien volgend jaar weer.
Apparaten.
Vorig jaar zijn er zonnepanelen op het dak geplaatst, dat scheelt enorm in de energierekening, een paar weken geleden hebben de jongens een nieuwe boiler geïstalleerd en er ligt nog een nieuw verwarmings apparaat in de schuur, maar dat komt nog. De nieuwe boiler verbruikt ongeveer een kwart van de energie die het oude apparaat nodig had om het water te verwarmen, volgens zeggen geldt dat ook voor de nieuwe verwarming. Ik zie de meter minder en minder draaien, als de zon schijnt gaat het schijfje juist de andere goede kant op, nog even en het huis is energie neutraal, helemaal goed. Het is niet dat ik zo met het milieu bezig ben, mijn oude volkswagen bus stoot ongetwijfeld meer uitlaatgassen uit dan een nieuwe auto, maar met volkswagen weet je nooit, voor mijn oude motor geldt hetzelfde verhaal. Oude spullen, het huis staat er vol mee, geluidsapparatuur uit de jaren zeventig, houten kasten, een beetje verweerd, krasjes, ik vind het prachtig en alles doet het nog, zelfs mijn cd-speler uit 1988, waarvan ik dacht dat het geluid zoveel beter zo zijn dan de plaat/lp. Gelukkig hoorde ik al snel het verschil, mijn platen bleef ik draaien, dat is het mooiste en ik kocht er nog wat lp's bij.Ik weet niet of die oude apparaten energiezuinig zijn, dat maakt niet uit, dan nog maar een paar zonnepanelen erbij.
Mopperen.
Na het journaal komt er een klein stukje van het volgende programma, een lachende presentator die het aankondigt, maar ik vind het niet leuk, de zelfde hoofden die ik zo vaak gezien heb komen voorbij als gasten. Eigenlijk vind ik er helemaal niet zo veel meer aan wat er op de televisie komt, zo zit ik te mopperen, er volgt nog iets over vroeger, ook geen goed teken. Naast me hoor ik, je hoeft er niet naar te kijken, er zit een knop op het toestel. Uit, misschien nog een film, een documentaire, muziek, als het maar niet gemaakt leuk is of steeds weer die zelfde gezichten die ons proberen te vertellen en uitleggen hoe het zit, het maakt niet uit over welk onderwerp. Uit!