Bang voor nieuwe dingen.

Ik ben niet bang voor nieuwe dingen, ten minste als het alleen om mijzelf gaat, een houten huis bouwen is best wel spannend, hele maal als je ook nog een baan moet zoeken, een reis naar de Noordkaap volbreng ik zonder kleerscheuren ( dankzij vriend Jolle), maar een optreden van een band in mijn huis met een feest waar veel mensen komen dat vind ik moeilijk. De vraag van mijn lief was, waarom doe je het? Iets wat ik nog nooit heb gedaan, er komen mensen als ik jarig ben, ik bak een appeltaart en dat is het, dit is anders, er moet voor dertig mensen gezorgd worden in eten en drank. De dag voor het concert ben ik druk met inkopen, brood bakken, op de dag zelf sta ik onrustig op, meer dan koffie krijg ik niet door mijn keel als ontbijt, wat moet er gebeuren, lieve wil een duidelijke omschrijving van wat ze moet doen, ik rommel meestal maar wat aan. Dit is voor het eerst dat ik een concert/feest organiseer hier thuis, ik rijd naar de winkel om vergeten boodschappen te kopen, er moet genoeg zijn voor iedereen en nog meer. We maken groente taarten, salades, brood, genoeg voor een weeshuis, maar het is zo gezellig om het samen te doen, even proeven wat de ander heeft gemaakt, een kus, een blik, een lach, dat is wat het bijzonder maakt, NIEUW voor mij. De band zou buiten spelen onder het afdak waar de vw-bus staat, maar het hoosde af en toe van de regen, dus toch maar binnen spelen, een huiskamer concert, in no-time hebben we de kamer leeg geruimd. De band brengt de installatie en de instrumenten naar binnen, de kinderen rennen om het huis heen, voorzichtig beginnen de gasten aan het vele eten, complimeneten over hoe het er uit ziet en het smaakt ook nog eens goed. Alleen veel te veel, van de afrikaanse kikkererwten salade wordt nauwelijks gegeten, we zijn een behoudend volk in Groningen, de hartige taarten, italiaanse salades en de broden vallen in de smaak, net als het vlees van de BBQ, verzorgd door zoon Jelmer en na ht optreden van de band door broer Peter, die duidelijk trek had na een basketbal tournooi.

Het was een prachtig optreden, het begon ingetogen, zacht, keyboard in plaats van drums, iedereen keek afwachtend, luisterde, kinderen liepen heen en weer, een aarzelend applaus, maar toen de drummer van de toetsen achter zijn drumstel kroop, begon het echt, de muziek nam in kracht toe, er werd een plaat gespeeld met persoonlijke nummers, intens, met plezier, het had wel iets harder gekund, vooral de gitarist, maar het overtrof mijn verwachtingen. Ik word emotioneel, voel de tranen achter mijn ogen branden, ik kijk in het rond, Peter en Monique zijn er ook, bassist Sjoerd kijkt me aan, lacht, het is prachtig, volgend jaar weer.

Ik ben niet meer bang voor dingen waar veel mensen komen, angst kan je overwinnen , ook al weet niemand dat je er bang voor bent, alleen ik zelf.

Iedereen bedankt, kus.

Plaat/LP.

Vanavond heeft de band J.R.Smith & the Meteorites in de huiskamer opgetreden, buiten was het plan, maar het weer werkte niet mee, zo is er altijd wel wat.

Op 9 september brengen ze hun eerste plaat uit, de presentatie isergens in |Groningen, ik heb alvast twee platen besteld, vinyl is toch het allermooiste.

Wat een prachtig optreden was het, buitengewoon om mee te maken met mijn familie en geliefden erbij, kinderen lopen rond, spelen met lego, kleuren, de band speelt gewoon door en hele mooie muziek.

Volgend jaar weer!!!

Wat een gedoe.

Wat een gedoe is zo'n optreden van een band, vooral het voorbereiden van de avond, er moet van alles genoeg zijn, iedereen komt hier om een leuke avond te hebben. Ik ben druk met boodschappen, brood maken in allerlei vormen en smaken, nadenken over andere gerechten, gelukkig heb ik hulp, het komt allemaal goed.

Springsteen.

Ik luister, zing mee, ik ben stil, den haag, het komt voorbij op youtube.

Bruce.

Bruce zingt Jersey Girl in den haag, het optreden heb ik gemist, heel erg gemist, ik heb er geen woorden voor, het ligt aan mezelf. Ik heb de man tien,vijftien keer zien optreden, van een kleine club in de jaren 70 tot de grote stadion optredens daarna, nu kijk ik op youtube naar beelden van den haag. Drie en half uur optreden, de volgende keer ben ik er weer bij

J.R.Smith & the Meteorites.

Zaterdag avond komt de band spelen, huiskamerconcert was het plan, maar we gaan naar buiten, ik heb het gras gemaaid, de plek van de bus schoon gemaakt, daar gaat de band spelen. De stoelen moet ik nog schoonmaken, staan kan ook, het wordt vast een mooi optreden met alles wat er bij hoort, een kleine BBQ, hartige taarten, salades, drank en gezellige mensen. Ik moet er nog een beetje aan wennen, een feestje in mijn tuin, maar misschien iets om elk jaar te doen.

Gestoord.

Gestoord bn 1. (geestelijk) abnormaal; gek; krankzinnig 2. een afwijking, storing vertonend. Platen kopen is een afwijking, ten minste in de mate waarin ik het doe. De laatste jaren valt het mee, ik koop een paar nieuwe platen, er zijn altijd meer platen die ik niet heb dan wel, is dat een geruststelling? Eigenlijk niet, ik zou alle platen willen hebben die er zijn uitgebracht en nog veel meer, gestoord zeg je en je hebt gelijk. Zo langzamerhand heb ik de meeste platen die ik vroeger miste, ik blijf zoeken naar die ene plaat, zie andere platen voorbij komen waar ik nooit van gehoord heb, doe een bod, zo gaat het tegenwoordig, het zijn geen grote bedragen, wel heel mooie muziek die ik er voor terug krijg. Hoe vaak draai ik die platen, het zijn er vele duizenden onderhand, misschien één keer of twee, vijf euro voor een plaat valt dan nog mee voor een avond vol muziek. Ik weet het, het is gestoord om nog meer platen te kopen, maar het is ook nog iets van een ontdekkingsreis door muziekland, er is nog zoveel muziek die ik wil luisteren, ik hoop dat ik er de tijd voor krijg, hopelijk is de muziekgod me goed gezind. Dan is er ook nog de boekengod, die me wil laten lezen tot ik er bij neer val, het valt mee, ik kies mijn boeken zelf, God is het met die keuze niet altijd eens, de tijden veranderen, God moet leren om zich aan te passen aan de wereld van vandaag, niet star en stijf blijven volharden in de gedachten en ideeën van vroeger, maar mee gaan in deze tijd. Het wordt tijd dat God van de hoge berg afdaalt en zich tussen de mensen begeeft, luistert naar wat er speelt in Zijn wereld, waarom is het paradijs veranderd in een hel op aarde voor heel veel mensen?

Die God dat zijn wij zelf, wij willen niets veranderen aan onze wereld, waarin we in welvaart leven, we geven aan goede doelen als het ons uitkomt, we schreeuwen moord en brand als de grond onder onze voeten trilt, 3.1 op de schaal van richter, maar aan de andere kant van de wereld beeft het pas echt met alle gevolgen van dien. Wij in het westen zijn een verwend volk geworden, we denken alleen aan ons zelf, hopelijk stemmen we volgend jaar verstandig en met ons hart, ten minste als dat op de goede plek zit, anders lopen de schreeuwers van Wilders ons onder de voet. Het duurt nog even, tijd genoeg om na te denken over ons leven en dat van anderen, die er niet over na kunnen denken, overleven is het enige dat telt voor hen.

Girl from the North Country.

Een nummer van Bob Dylan dat ik voor het eerst hoorde op de plaat Mad Dogs & Englishmen van Joe Cocker, Leon Russell is de leider van de band, hij bepaalt wat er gespeeld wordt, is dominant aanwezig, soms irritant, maar in deze samenzang zingen ze de aanwezige Bob Dylan prachtig toe. De mooiste versie van het nummer is van Bob Dylan samen met Johnny Cash, onovertroffen, heel veel artiesten zongen het nummer, maar soms moet je er van af blijven, kijk en luister op youtube, vergelijk, de uitvoering van Robert Plant is niet om aan te horen, Neil Young deed een poging, het blijft behelpen als je Johnny & Bob samen hebt gehoord.