My generation.
I hope I die before I get old zong Roger vijftig jaar geleden, hij weet van geen ophouden samen met Pete in de band the Who, na het overlijden van Keith had de groep de eer aan zichzelf moeten houden, ze speelden door voor duizenden fans, John overleed, de man met de lage stem, bassist in zijn skelet pak, maar the band speelt gewoon verder met vervangers voor mensen die niet te vervangen zijn, zo gaat het altijd, eigen band eerst, het geld telt. Ik heb een paar optredens gezien van the Who de laatste tijd, my generation wil er niets meer van horen, ten minste ik niet, zo slecht en uit de tijd, ook ik word ouder, maar net als zij wil ik er niets van weten.
Ouder worden komt met gebreken, platen draaien kan ik nog heel goed, ook van the Who en hard, heel hard, mijn generatie ging naar concerten zonder oordopjes, nog steeds.
Herhaling.
Ik kijk al jaren niet meer naar de samenvattingen van de eredivisie wedstrijden op zondag avond, geen bord op schoot meer, ik eet gewoon aan tafel, de verslagen van de wedstrijden lees ik op maandag morgen in de krant of ik kijk zondagavond op flash score naar de uitslagen en de stand. Zelfs Champions league wedstrijden gaan aan mij voorbij, terwijl ik er vroeger geen genoeg van kon krijgen, in de jaren zeventig keek ik samen met mijn vader naar het voetbal, vreemd genoeg waren we het bijna nooit met elkaar eens over het verloop van de wedstrijd, dat hoorde er bij, het groeide met de jaren, als ik er nu aan denk was het een spel, ook al klonk het toen heel heftig, herinneringen kleuren vaak mooier in het ouder worden, ik wil het graag zo laten en maak ze nog mooier in mijn verhaaltjes. Ik mis het voetbal niet, als ik kijk, kijk ik het eerste kwartier, als het niets is gaat de televisie uit en zet ik een plaat op. De tegenzin komt ook voort uit het geldgebeuren in de voetballerij, de meer dan riante salarissen van de spelers, de steun van (locale) overheden aan clubs in schimmige deals, steenrijke mensen die clubs kopen en proberen om met veel geld een elftal bij elkaar te scoren, soms lukt het, vaak worden spelers een seizoen later voor een schijntje weer verkocht, een gouden zeepbel, die uit elkaar spat als er geen succes is, over trainers ga ik het niet hebben en ook niet over club-liefde, Sjaak Swart en Ryan Giggs, van vroeger.
Het E.K. is begonnen, ik kijk een paar wedstrijden, meer al dan ik twee jaar geleden van het W.K. heb gezien, logisch want toen waren we op reis en vaak verstoken van beelden en ik moet eerlijk zeggen, het is leuk, misschien komt het ook door het samen kijken, alleen is maar alleen en het geven van commentaar op de wedstrijd waarop iemand anders dan weer reageert, ik denk aan mijn vader en dat maakt het kijken nog mooier. Het voetbal lijkt wat aanvallender dan andere jaren, het spel zou moeten veranderen, minder regels, geen buitenspel meer, dat soort dingen, maar de voetbalwereld is conservatief, corrupt, alleen voor veel geld kiezen bestuursleden waar- voor ze omgekocht worden en dat is niet uit liefde voor het voetbalspelletje, alleen eigengewin.
De mens is geneigd tot alle kwaad, heeft God de mens alzo verkeerd en boos geschapen???? en dat geldt niet alleen voor de voetbalwereld, ik denk aan politici, wapenhandelaren, criminelen, drugsverkopers, in het klein doe ik er zelf misschien ook wel aan mee, ook ik ben geneigd tot alle kwaad als ik in de verleiding word gebracht en ben geen steek beter dan anderen, ook al denk ik van wel. Uit de Heidelbergse Catechismus voor wie het na wil lezen.
Voetbal.
Mijn verhaal over voetbal is verdwenen in de lucht, het EK is pas begonnen, het komt wel weer terug, ook in mijn herinnering, het voetbal is een zeepbel, vroeger was niet alles beter, nooit.
Kinderen.
Kinderen zijn het product van ouders, zij hebben er niet voor gekozen om te leven, ze worden in het leven gezet zonder inspraaak, daarna komen de vragen over waar we vandaan komen, wie we zijn, ben ik wel iemand of leef ik er maar op los, zoals ik. Het is niet zo belangrijk, we praten over ons leven,, zoveel vragen, ik kus mijn zoon als hij naar zijn huis gaat, sla mijn armen om hem heen. Wat doe ik altijd moeilijk, het is laat, laten we van onze kinderen houden en daarna van ons zelf of zoiets, ik ga slapen, ik ben moe.
Een verhaal.
Ik pak een boek uit de kast om te lezen in de trein als ik naar mijn lieve ga, De bonte hond die langs de zee loopt van Tsjingiz Ajtmatov.
Een prachtig verhaal over vier Siberische robbenjagers die met hun roeiboot in een ondoordringbare mist terecht komen, het vertelt de strijd van de mens tegen de overweldigende natuur, over moed, opofferingsgezindheid en de wijsheid van ten onrechte voor 'primitief' gehouden mensen.
Eten bij Lennep in Amsterdam.
Dochter Julia was al een paar dagen in Amsterdam met Grace, haar huisgenoot uit Finland waar ze samen een half jaar studeerden, ze logeerden bij mijn lief, dat hadden we vier jaar geleden niet gedacht zeiden we tegen elkaar, het is een wonder dat we elkaar tegen kwamen. Op de laatste avond voordat Grace weer naar Canada zou gaan, hebben we afgesproken om samen ergens te gaan eten, ook Eva, de dochter van mijn lief en Nina haar vriendin gaan mee. Waar, dat is nog een verrassing, we lopen door oud west, sight seeing met onze Amsterdamse gids, die vertelt over de gebouwen, historie van de stad tot we bij een terras aan het water komen, we hebben gereserveerd, het blijkt een picknick tafel aan het water voor zes personen te zijn. We gaan zitten, bestellen bier, wijn en water, even later meer bier, de wijn is voor later, als iedereen er is wordt er gezoend, kennismaken, we praten engels, beleefd als wij nederlanders zijn, we bestellen brood als voorgerecht. We praten, ik luister, hoor waar het over gaat, lachen veel, Engels spreken is geen probleem, af en toe missen we een woord dat door iemand anders wordt ingevuld. We zitten buiten op een terras, waar het druk is, we wachten op ons eten, zien dat mensen die later gekomen zijn eerder worden bediend, eerst gaat het langs ons heen, maar we krijgen trek, vragen waar het eten blijft, nog een keer, stemmen gaan op om de rekening te vragen en te vertrekken, maar we zitten nog steeds gezellig te praten over studie, leven, relatie s, dat soort dingen. Ze zijn ons vergeten, mijn lief gaat verhaal halen, terecht, maar het schiet niet echt op, uiteindelijk worden bediend, het eten is goed, de salade en friet komen als we bijna klaar zijn met eten, te weinig personeel is het excuus. Als we de rekening gaan betalen wordt er overlegd over een soort van tegemoetkoming voor het lange wachten en excuses, we gaan er mee akkoord. Langzaam lopen we naar huis, het was een prachtige avond met veel gepraat, gelach, het eten was goed, maar of we er nog eens heen gaan, ik denk het niet, nog geen review geschreven, wel gelezen
Knallen.
Grasmaaien met de bosmaaier rond het weiland van pony Jessica, het gras in de tuin was daarna aan de beurt, helaas, de grasmaaier sloeg wel aan maar net zo snel weer uit. Dat geeft eerst ergernis, het is niet anders, er is nog genoeg te doen, een stapel boeken ligt te wachten om gelezen te worden en andere dingen, luieren in de hangmat, onkruid wieden. Ik had de bosmaaier opgeruimd, tijd om te wandelen met de hond, die niet altijd even enthousiast is, vandaag wel, rennen, blaffen om een stok, een vast ritueel. We komen het huis binnen, een enorme knal doet de ramen trillen, hoorbaar, de hond schrikt en kruipt weg, onweer, twee tellen later nog een knal, aardbeving denk ik of een vliegtuig dat door de geluidsbarriere vloog. Schrikken , beelden van een echte aardbeving waar de grond onder je voeten verdwijnt, zie ik voor me, ook wel eens als ik met de hond door de velden loop, stel je voor dat opeens de grond voor mijn voeten verdwijnt. Ik woon in Groningen, er gaat niets boven Groningen, maar er gebeurt heel veel onder Groningen waar ik niet aan wil denken, iedereen heeft zich er jaren lang aan verwarmd, het gas, er zijn ook vreselijke spreekkoren over gas, dat is dan weer voetbal. Gisteren keek ik naar een documentaire over Zlatan, ook voetbal, ik zag alleen maar zijn hele brede prachtige lach. En heel veel mooie doelpunten.
Het is opgelost, het waren vliegtuigen.