Winnen of verliezen.

Portugal wint, vooraf was ik voor Frankrijk, maar ik gun het Ronaldo. Het is voetbal, meer niet, vergeet dat niet, een spelletje.

Geluid.

Als je veel muziek draait is een goede installatie belangrijk, ik houd van apparatuur uit de jaren zeventig, vaak prachtig om te zien met houten kisten en bovenal een mooi warm geluid. De speakers heb ik al bijna veertig jaar, de foamranden van de bas speakers zijn vervangen en ik kocht er nog een zelfde paar bij, schitterend geluid.Twee draaitafels, één voor de "gewone" platen en een andere voor de 78 toeren platen, een goede versterker met één minpuntje, er is maar één phono ingang. Ik kocht een kastje waardoor ik de twee draaitafels toch op één ingang kon laten spelen, maar met een irritante brom. Op marktplaats vond ik een versterker met twee phono ingangen, die er prachtig uitziet, maar niet getest is met draaitafels, vrij duur en ook nog eens 170 km. verweg, ik doe het niet. Ik moest op zolder zijn om iets te zoeken en zag er de oude versterker staan die ik van andré had gekregen, een bakbeest van een ding, niet te tillen. Vanavond op het werk moest ik er aan denken en het eerste wat ik deed was de versterker naar beneden halen, twee phono ingangen, ik wist het. Ik heb het aparaat 10/15 jaar met plezier gebruikt, ik ga kijken of de quadrafonische jvc versterker te repareren is, probleem opgelost.

Solitary man.

Ik luister naar de plaat van Neil Diamomd; Hot August Night uit 1972, prachtig, een muzikant die verguisd werd, luisteren naar zijn platen was een zonde. Hij schreef I'm a believer van the Monkees, trad op in the Last Waltz van the Band, maar dat is een verhaal apart.

"Solitary Man"

Geweld tegenover love & peace.

Ik ben van de Love-generatie, misschien aan de jonge kant, dat is dan wel weer prettig, lang haar, aparte kleren, blote voeten, andere ideeën dan onze ouders, grootouders, dat was toen in de jaren zestig, begin zeventig. Het is genormaliseerd, dat wil zeggen, we waren snel uitgraasd toen er geld verdiend moest worden, banen werden verdeeld, huizen gekocht, we waren er snel bij, we schudden onze idealistische veren af, ook deden we ons nog voor als links, hip en vooruitstrevend, het was een lachertje. Toch blijft het woord hippie en wat mensen daarover denken, altijd aan je kleven als je je op een bepaalde manier blijft gedragen, het nu net zo ouderwets als wij over onze ouders dachten, in die zin is er niets veranderd. Misschien geven we onze kinderen iets meer de ruimte om het zelf uit te zoeken, maar heel vaak staan we klaar met de hippie-bijbel die net zo dodelijk is als de bijbel van de kerk in mijn opvoeding was. Aan een bijbel is niets verkeerd, je krijgt het boek aangereikt, meestal door je ouders met als verzoek er in te lezen, iets opdringen heeft geen zin, daar waren hippies nogal stellig in, wereldverbeteraars soms tegen beter weten in. Ik heb me nooit thuis gevoeld in een groep, hippie, kerk, hardlopers, politiek of sociaal dat maakt niet uit, ik trek me terug in mijn eigen huis met muziek, boeken en dat soort dingen. Dat is nogal makkelijk, hoor ik zachtjes op de achtergrond en gelijk heb je, het is weer tijd voor protest tegen geweld, dat kan ik het beste laten zien door het te laten zien in tekeningen, lino's, schilderijen, beeld en tekst samen, er moet iets gedaan worden.

Over goede voornemens gesproken, het is juli.

To live is to fly.

Won't say I love you babe

Won't say I need you babe

But I'm gonna get you babe

And I will not do you wrong

Living's mostly wasting time

I waste my share of mine

Townes Van Zandt was een singer/songwriter voordat deze benaming voor muzikanten was bedacht, iemand die prachtige ledjes schreef en zong, de zelfkant van het leven opzocht om af en toe terug te keren in de wereld van de gewone mensen, optreden, verdween op weg naar zijn wereld die niemand begreep. Zingen, spelen, tekenen, schilderen zonder je iets van de wereld aan te trekken, ik ben op weg.

Boek.

Waarom is er altijd een boek om te lezen? Waarom lees ik altijd een boek? Gisteravond las ik mijn boek Zorro uit, vanmiddag las ik het boek over de reis naar Sobibor van Jules Schelvis, nu lees ik een boek van Harlan Coben, thriller/detective, er komt geen einde aan. Ik liep vanmiddag door de kringloopwinkel, bril op anders kan ik de titels niet lezen, langs rekken vol met boeken, alfabetisch gerangschikt, zoekend naar dat ene boek, maar dat vind ik nooit, omdat er dan een einde komt aan het zoeken naar dat boek. Soms denk ik het boek gevonden te hebben, lees het uit zonder naar bed te gaan, val in slaap op de bank en als ik wakker word zoek ik opnieuw naar een boek, het begon met jongensboeken, Arendsoog, Karl May, vandaag kocht De dood van Winntou, maar of ik het boek ga lezen?, waar het eindigt weet ik niet, misschien lees ik als laatste boek de bijbel nog een keer, geen nieuwe vertaling, het verhaal verteld door Anne de Vries met illustraties van Cornelis Jetses met de stem van mijn moeder op de achtergrond.

IT'S A BEAUTIFUL DAY.

Het nummer Don and Dewey van de groep staat op de verzamel elpee Rock Buster met een jonge Arnold Schwarzenegger op de hoes, weer eens wat anders dan een dame in bikini, met een nat t-shirt of iets van die orde op populaire verzamelplaten. Don and Dewey is een prachtig nummer vast wel te vinden op youtube. Vandaag was het niet zo'n mooie dag hier in het noorden, veel regen, plannen vielen in duigen, toch nog kersen geplukt, ontpit, gekookt en in potten gedaan. Verder weinig, ik kreeg het boekje Er reed een trein naar Sobibor van Jules Schelvis toegestuurd door het herinneringscentrum Kamp Westerbork, in één adem uitgelezen, we stonden erbij en keken ernaar, niemand die iets deed, wat verandert er toch weinig in de wereld.

Zorro.

Ik lees het boek Zorro van Isabel Allende, het gaat over don Diego, een roman over zijn leven, prachtig geschreven, ik heb het bijna uit. Dat is het nadeel van goed geschreven boeken, ik vergeet de wereld om me heen, de dingen die ik eigenlijk zou doen doe ik wel, maar tussen door lees ik een paar bladzijden, ga verder, weer even lezen, de karweitjes schieten niet op. Tot het vijf uur 's middags is dan mag ik stoppen van mezelf, op de veranda ga ik in de oude eiken stoel die oom Rieks gemaakt heeft, zitten en lees verder in het boek. Het is dat ik moet koken anders had ik het boek al uitgelezen, dat ga ik nu doen.