Hout.

Een rustige dag, vanmorgen kwam de schoorsteenveger, de kachel kan weer veilig branden deze winter en vanmiddag werd er drie kuub essen hout bezorgd, gekloofd, dat scheelt een hoop werk, het houthok is weer vol. Ik heb achter de schuur een opslagplaats voor hout gemaakt, vier vakken, drie kuub per vak dacht ik, maar de vracht van vandaag neemt anderhalf vak in beslag, er zijn twee mogelijkheden, deze drie kuub hout zijn meer of ik kreeg vroeger te weinig, zeg het maar, de kachel kan weer branden, ik maak me er niet druk over, hout is hout.

Versterker.

Vandaag naar Groningen om een andere versterker op te halen, een Luxman met twee phono ingangen, geluisterd, prachtig oud geluid, ik was meteen verkocht, de oude kleine Luxman ingeruild. Daarna nog even bij mijn moeder langs, op het balkon een kopje koffie met koek, praten over gisteren, vandaag en vroeger, het lichaam wordt wat minder mobiel, maar met de geest gaat het goed. Thuis gelijk de versterker aangesloten, wat een verschil, ik hoor weer meer tingeltjes & tangeltjes, meer bas, anders,maar hoe ver moet je gaan, wat is het ultieme geluid, dit vind ik prachtig. Ik draai oude en nieuwe platen, verrast door geluidjes die ik nog nooit gehoord heb, het klinkt zuiver en helder, het is goed, ik heb niets meer te wensen.

Thuiskomen.

Alweer een week thuis na een korte motorreis door Nederland, België, Frankrijk, Luxemburg en Duitsland, maar wat is kort, op het moment van het reizen lijkt elke dag lang, op de tweede dag is het alsof we al weken van huis zijn. De eenvoud van het reizen op een motor is niet te beschrijven, je moet het doen, een tent, luchtbed, slaapzak, kooktoestel, kook-en eetgerei mee, veel heb je niet nodig, een koffer met kleren, altijd teveel, toiletspullen, handdoeken, een paar boeken of een e-reader. Het is niet alleen de eenvoud, ook het ritme van opstaan, inpakken, ontbijten, opstappen, rijden/reizen met onderweg tijd voor koffie, broodjes, even praten over hoe het gaat (dat doen we onderweg non verbaal door in de spiegel naar elkaar te kijken, een duim omhoog of even op een rustige weg naast elkaar te rijden), boodschappen doen, dan een camping zoeken, de tent opzetten en de spullen erin, biertje drinken, koken, lezen, verhaal schrijven en als het donker wordt in de slaapzak verder lezen, slapen, meestal meer dan acht uur per nacht. Verder gebeurt er niet veel, op de terugweg vanavond zong Otis Redding het nummer Sitting on the Dock of the Bay, hij zingt over wasting time, je tijd verdoen, dat doe je op een motorreis, je rijd door het landschap op je gemak, kijkt om je heen, alles gaat vanzelf, het gas geven, het schakelen, af en toe remmen, het landschap word mijn thuis. Luister naar Otis.

Otis Redding - Sitting on the Dock of the Bay

Sitting in the morning sun
I'll be sitting when the evening comes
Watching the ships roll in
And I watch 'em roll away again

Sitting on the dock of the bay
Watching the tide roll away
I'm just sitting on the dock of the bay
Wasting time
I left my home in Georgia
Headed for the 'Frisco bay
'Cause I had nothin to live for
And look like nothing's gonna come my way
So I'm just

Look like nothing's gonna change
Everything still remains the same
I can't do what ten people tell me to do
So I guess I'll remain the same
Sittin' here resting my bones
And this loneliness won't leave me alone
It's two thousand miles I roamed
Just to make this dock my home.

Writers: STEVE CROPPER, OTIS REDDING

Luxe probleem.

Ik zoek al jaren een versterker met twee phono ingangen, ik heb twee draaitafels, één voor gewone platen, één voor 78 toeren platen, ik moet steeds de snoertjes verwisselen, een werkje van niets, maar toch. Ik heb in Groningen iemand ontdekt die twee van deze versterkers heeft en ik kan mijn oude versterker inruilen, ik ga luisteren en dan kiezen.

De hond en zijn baasje.

Een hond gaat steeds meer op zijn baasje lijken of is het andersom? De hond heeft al een tijdje last van haar linkerpoot, iets met de kniebanden, ik heb al jaren (af en toe) last van mijn linkerknie, haar vacht is nog mooi zwart-wit gekleurd, bij mij is het donkere verdwenen en heeft plaats gemaakt voor grijs, zelf zeg ik liever wit. Dat had de vorige hond wel weer met mij gemeen, die was veel grijzer, maar alletwee zijn/was ze heel lief, dat ga ik niet van mezelf zeggen. Eigenlijk geloof ik niet zo in die uitspraak, het is toeval, maar ook over toeval kunnen we eindeloos praten, bestaat het wel of niet, is alles met voorbedachte rade geschapen of hebben we zelf nog enige invloed op de gang van zaken in ons leven. Misschien is het tijd om voetbal te gaan kijken of is dat spel ook gemanipuleerd?

Platen.

Naast mijn stoel staat al tijden een rij platen, nieuw en oud, ik moet ze opruimen, dat is ze tussen de andere LP's zetten, alfabetisch enzovooer, niet mijn sterkste punt, ik begin er aan, het verzandt in het draaien van platen, alles staat op een rijtje, ik weet niet meer waar ik moet beginnen. Vanavond, eigenlijk vannacht zag ik het licht, bedankt Peter voor the Blues Brothers, draai platen, niet dat ik ze opruim, maar de muziek is prachtig, alles, verder op staat nog een meter platen, in de schuur drie meter klassiek, twee meter disco & soul en heel veel meter 78 toeren platen, een lust voor elke platen liefhebber, big bands, zanger, zangeressen waar ik nog nooit van heb gehoord, google geeft antwoord. Het duurt een levenlang om alle platen te draaien, ik begin er opgewekt aan, zolang als het duurt, een winter lang en daarna in de lente, zomer, herfst en verder, het luisteren stopt nooit. Mijn oren zijn nog goed, als je ouder word, ik word ouder, is dat een zorg net als mijn ogen, alleen bij het lezen een bril op, tijd voor een echte zegt Jolle, ik ben eigenwijs, we liggen in de tent te lezen met een lichtje net als vroeger, alleen is er geen ouder die zegt dat ik moet gaan slapen, we vallen vanzelf in slaap. De slaap is een vriend die me alles doet vergeten of soms ver weg is, dan lig ik de halve nacht wakker of is dat ouderdom? Morgen, nee overmorgen zet ik Nick Cave op, Skeleton Tree.

Egeltje.

Er zat een egeltje in de tuin, klein en rond, die snuffelende aan het gras, de hond rook iets maar kon niet gelijk vinden waar de reuk vandaan kwam, het egeltje liep onbevreesd verder tot de hond haar neus achterna ging en met haar poot het prikkelige bolletje probeerde om te draaien, het lukte niet. Waar het beestje is gebleven weet ik niet, in het maisveld verdwenen, hopelijk komen de machines morgen niet om het veld te oogsten, alles wordt dan kapot gemaakt. Lopen met de hond, ik neem gelijk de pony mee, die lekker kan grazen langs het ruiterpad. Verder weer een dagje werken, maar dat is ontspanning, niet dat het motor rijden ging vervelen of het reizen, maar aan alles komt een einde.

Skeleton Tree van Nick Cave gedownload, lees er over, luister, ik denk dat ik de plaat op vinyl koop.

Bank of stoel.

Na een rust periode van motor rijden door Frankrijk, België, Luxemburg en Duitsland, terug in Nederland slaat de onrust gelijk weer toe, wat moet ik gaan doen, stoelen en de bank zijn oud, er moet iets nieuws komen. Ik haal de oude stoelen achter uit de tuin, ze vallen van ellende uit elkaar, ik kijk naar nieuwe oude stoelen, lounge chairs van Eames, het is het allemaal net niet. Waarom moet de oude bank weg, doorgezakt, de kussens hebben nog de rafels die de katten er tien jaar geleden hebben ingehaakt, een bank waarop ik televisie heb gekeken met de kinderen en kleinkinderen, de liefde heb bedreven, maar met wie blijft een geheim, niet zo moeilijk te raden, altijd mis. De oude bank gaat weg, grofvuil, vol met herinneringen, die alleen zij kan na vertellen, ik hecht aan oude dingen, een platenspeler, luidsprekerboxen, een bmw motor, een vw bus, stoelen die een oom gemaakt heeft, maar nu verrot zijn, het is niet anders een nieuwe bank komt er aan.