Sukkel.

Ik ben een sukkel, ik geloof politici als ze vertellen dat ze eerlijk zijn en de waarheid vertellen.

Ik word wakker en denk, welke waarheid?

Een nachtmerrie, als iedereen een sukkel is en op de verkeerde partij stemt.

Wat is verkeerd als de meerderheid heeft gekozen?

Zo dendert het voort in mijn hoofd.

Het wordt tijd om te gaan slapen.

Denk nog even na over op wie en wat je gaat stemmen volgend jaar,

niet op iemand van de PVV, Denk, GeenPeil of dat soort partijen,

maar ik mag geen stem advies uitbrengen,

ik ga slapen.

Democratie.

Democratie is een staatsvorm die aan het hele volk invloed op de regering toekent en o.a. het recht op vrije meningsuiting, persoonlijke vrijheid en gelijkheid voor allenvoor de wet erkent.

Wij vinden het vanzelfsprekend om in een democratie te wonen, te leven in vrijheid, te zeggen wat je wilt waarover dan ook en dat doen we in toenemende mate. Een oud politicus doet een oproep tot meer vertrouwen en leefbaarheid in onze wereld in een bewogen rede voor de televisie, hij wordt geroemd om zijn welsprekendheid, acht minuten lang zonder spiekbriefje, nu hoor ik steeds meer tegen geluiden om zijn partij aan het touwtje dat uit de brievenbus hing op te knopen. Misschien begrijp ik het verkeerd, ik denk het niet, in ons land mag iedereen zeggen wat hij of zij vindt, ik hoef niet te luisteren, maar woorden worden gesproken, soms geschreeuwd, meningen verkondigd, maar ik wil zo graag luisteren naar wijze mensen die me vertellen hoe we verder moeten in deze totaal ontwrichte wereld, mannen en vrouwen die schijt hebben aan de reguliere partijen, die allen maar ruzie maken over het leiderschap, verdeeld zijn over Sinterklaas en Zwarte Piet, zichzelf belangrijker vinden dan de mensen door wie ze gekozen zijn, zich afsplitsen en rustig op het pluche blijven zitten om hun mening te verkondigen alsof het de waarheid is, hun waarheid waarop ik niet zit te wachten. Zeventien partijen zitten er nu in onze Tweede Kamer, het is een lachertje, beslissingen worden uitgesteld, afspraken om tot een meerderheid te komen worden gemaakt, voor wat hoort wat, dan steun je mijn voorstel de volgende keer, gekonkel lijkt het, het is onze democratie.

Gelukkig leef ik in onze democratie waarin iedereen mag zeggen wat hij of zij wil, als het maar geen geschreeuw wordt, als we het naar elkaar luisteren verleren is dat het einde van onze samenleving, iedereen voor zich en ik eerst, wie hard roept overstemt mij, ik fluister mijn woorden tegen de wind in, ze gaan verloren in het gebulder van de storm, het is jammer, we hebben er samen voor gekozen, dat is democratie.

Zie Roy. in mijn verhalen.

Even rust.

Een rustdag, dat betekent wandelen, lezen, muziek, koken en verder niets, ik kan het dagen volhouden, maar soms moet er toch echt iets gebeuren, de dag van morgen. Nu nog even verder lezen in een enorme pil, Ik ben Pelgrim, meer dan 700 pagina's, ik ben over de helft, het duurt nog even voor ik het uit heb, veel tijd om te lezen betekent weinig tijd om te schrijven, dat komt daarna weer, er gebeurt genoeg in de wereld.

Roy.

Roy Buchanan speelt the Messiah will come again.

Vandaag is het precies 25 jaar geleden dat de Amerikaanse bluesrocker Roy Buchanan overleed. Hij was een fenomenaal gitarist, maar tot op de dag van vandaag is Buchanan een grote onbekende gebleven. Ook na zijn zeer tragische dood (hoogstwaarschijnlijk zelfmoord) trad er geen ‘Vincent van Gogh-effect’ op. Fans bleven fans, maar niet iedere moderne bluesliefhebber uit de 21eeeuw zal iets van Buchanan tussen de cd’s van Bonamassa en Clapton in hebben staan. Je moet er maar net op gewezen worden en als niemand dat doet…

Hoe dat komt is eigenlijk nog altijd een raadsel, maar wel weten wedat er destijds genoeg ondernomen is om deze getalenteerde man onder de aandacht te brengen. Zo werd er in 1971 een documentaire uitgezonden op de zender PBS, waarvan een deel op YouTube te vinden is onder de geuzennaam ‘The Greatest Unknown Guitarist In The World.’ Muzikanten herkenden zijn genie direct. Niemand minder dan John Lennon was een bewonderaar van deze gitarist en in een ander universum was Buchanan misschien wel ingegaan op de uitnodiging van een Brits bandje dat zich nog altijd The Rolling Stones noemt en onlangs nog op Glastonbury optrad. Maar Roy wilde altijd zichzelf blijven en zijn eigen plan kunnen trekken. Tja, daar kreeg hij pas laat echt de kans voor. Voor zijn album When A Guitar Plays The Blues had hij gelukkig alle artistieke vrijheid, want daar ging het hem om. Door zijn eigengereidheid is hij misschien bewust aan het grote publiek voorbijgegaan.

Roy is nu al een kwart eeuw niet meer aanwezig in het gewone aardse bestaan en een dergelijke man wordt in de bluesscene nog altijd zeer gemist. Hij was een unieke robuuste verschijning, droeg vaak een soort zeemanspet en had een stoere baard. Er is in het verleden vrij veel over hem geschreven en als je eenmaal zijn naam bent tegengekomen, vergeet je die niet zomaar. Maar waar Jimi Hendrix en Gary Moore nog dagelijks op de radio te horen zijn, moet Buchanan het hebben van puristen die zijn platen gericht bestellen. Zo verspreidt zijn muziek zich nog altijd traag en via kleine communicatiekanalen, zoals lijstjes die bluesliefhebbers onderling opstellen en doorgeven. Eén zo’n lijstje is afgebeeld in een editie (november 2002) van muziekblad Aloha. Het is de bluesrock top-10 van toenmalig hoofdredacteur Tjerk Lammers naar aanleiding van een briefschrijver die zijn bluescollectie wil uitbreiden. En u raadt het al: Roy Buchanan staat op nummer één. Want via lijstjes kun je iemand uit de vergetelheid trekken en plaats je bij voorkeur een underdog boven een gevestigde naam.

We zijn bijna elf jaar verder. Aloha is inmiddels geëvolueerd tot Lust For Life. Maar Buchanan is nog altijd een underdog wat betreft naamsbekendheid en populariteit. Gelukkig zijn er nog aardig wat hondstrouwe volgelingen (ben je eenmaal fan, dan ben je ook meteen diehardfan) die zijn platen draaien en op deze manier het vuur dat in zijn muziek zit blijven aanwakkeren. Zijn dwingende gitaarspel in Soul Dressing klinkt ook anno 2013 nog altijd fantastisch en hordes nieuwe generaties gitaristen hebben aan Roys interpretatie van Down By The River nog altijd een onuitputtelijke bron van studiemateriaal. Zonder sentimenteel te willen doen met kaarsjes branden willen we vandaag bij Classic Rock Mag absoluut even stilstaan bij de dieptrieste dood van deze de op 14 augustus 1988 pas 48-jarige geweldenaar. Dat doen we door even keihard Buchanans meesterlijke vertolking van Turn To Stone (Joe Walsh) te draaien. Maar er is zoveel moois, dus een andere prachtsong mag ook, als uw en onze buren het maar horen. Laten we er meteen maar een traditie van maken door 14 augustus voortaan om te dopen tot Roy Buchanan-dag.

Thomas Spiekerman

1. 1. 

      6:38

Gebrom.

Aan twee kanten van het huis hoor ik een zacht gebrom, de verwarming draait op volle toeren met dit koude weer, de super-ser kacheltjes zijn verkocht, het huis wordt nu verwarmt door een systeem met een warmtepomp.

Warmtepompsysteem, natuurlijk comfort

Met moderne technologie kan energie uit de vier elementen worden onttrokken om hiermee uw water, woning of zelfs zwembad te verwarmen. Met een warmtepompsysteem kan energie onttrokken worden uit lucht en water in combinatie met een warmtewisselaar.

Werking Warmtepompsysteem

Een warmtepompsysteem is een apparaat dat energie verplaatst door middel van arbeid. Specifiek gezien haalt een warmtepomp energie uit een bron en deze energie wordt toegevoegd in een afgifte systeem. Om dit proces in gang te houden is elektrische energie nodig. De doelstelling is om met zo min mogelijk elektrische energie zoveel mogelijk energie uit de bron te onttrekken. De natuurkundige wet waarop de werking van de warmtepomp is gebaseerd is de wet van Boyle en Gay-Lussac, m.a.w. drukverandering is temperatuurverandering. In het warmtepompcircuit bevindt zich koelgas. Door de druk van het koelgas te verlagen neemt de temperatuur af, door een drukverhoging neemt de temperatuur van het koelgas toe. De vier hoofdcomponenten van dit warmtepompsysteem zijn de verdamper, de compressor, de condensor en het expansieventiel. Bij de verdamper wordt energie (warmte) onttrokken uit de bron. Deze bron kan dus water of b.v. lucht zijn. De bron zal ervoor zorgen dat de temperatuur van het koelgas toeneemt. De energie (warmte) in het koelgas is nu toegenomen. Het koelgas wordt door de compressor onder druk gezet waarna de temperatuur toeneemt. Bij de condensor wordt de energie overgedragen aan een volgende warmtedrager, b.v. een verwarming- of tapwatersysteem. Het koelgas condenseert weer en wordt weer vloeibaar. Het expansieventiel zorgt voor een drukverlaging van het koelgas waarna het proces weer opnieuw kan beginnen.

Zo als jullie wel snappen is dit stukje tekst overgenomen, ik begrijp er niet zoveel van, maar het werkt echt heel goed, het energie verbruik is met meer dan de helft verminderd, de warmt is comfortabel en het gaat snel, in no time is de kamer warm 's morgens of als ik thuis kom.

Ook de houtkachel doet zijn best om het huis aangenaam warm te maken, dan is er nog de boiler die volgens het zelfde warmte pomp systeem werkt, plus zonnepanelen, nog even en ik krijg geld toe. Ik heb het niet zelf bedacht, Arjen en Jelmer zijn de bedenkers achter dit energie plan, het enige wat ik heb bijgedragen, was de financiering en af en toe een helpende hand.

Het gebrom is niet vervelend of overheersend, een muziekje aan en ik hoor het niet meer, 's nachts slaap ik er door heen en als ik al wakker ben en het hoor, is het net een spinnende kat die geaaid wordt. Nog een voordeel is dat het wasrekje waar ik de natte was ophang in de wind richting van de verwarmijng staat, de was is binnen een dag droog, ik kan de wasdroger verkopen, dat scheelt ook weer energie.

Is er ook nog iets gebeurd vandaag, heerlijk buiten gewerkt in de kou, het zonnetje staat bijna op z'n laagst maar geeft toch nog wel wat warmte als ik er in sta. Verder weinig te melden. Brood bakken voor het familie diner, ik zal wat nieuwe recepten proberen, anders wordt het zo saai, maar de lekkere broden neem ik ook mee, de kinderen smullen ervan.

Verhaal.

Als ik iets toevoeg aan het verhaal van google, wikipedia, youtube, enz. wordt het vaak niet opgenomen door reis.nl en is de tekst voor veel mensen niet te lezen. Gisteren voegde ik iets toe, dat heb ik vandaag weer verwijderd, het ging over advent, iedereen kan het opzoeken.

Vandaag de hele dag buiten gewerkt in de kou, morgen weer, nu vroeg naar bed.

Geluid.

Ik ben altijd op zoek naar het goede/beste geluid waardoor ik de muziek nog beter kan horen, een draaitafel met een nieuwe naald, een andere versterker waardoor ik nog beter hoor wat er op de platen wordt gespeeld. Vorige week was ik in een audio zaak, luisterde op dure apparatuur, samen iets van 25.000 euro, naar platen die ik ken van thuis, het klonk prachtig, maar dat doet het hier ook, geen reden om mijn spaarrekening aan te spreken. Toch kocht ik een paar boxen/speakers, bose 601 serie II, heel goedkoop van het Leger des Heils in Emmen, een goed doel, met de verwachting dat het geluid van mijn platen tien keer beter zou klinken dan voorheen. Op de terugweg luisterde ik naar muziek van de jaren 60, vrolijk reed ik rustig naar huis in mijn oude vw bus, honderd kilometer haalt ie nog makkelijk. Thuis droeg ik de speakers naar binnen, groot en zwaar, aansluiten en platen draaien, wat een tegenvaller, het geluid is zacht en zwak, weinig bas en hoge tonen, ik zat in mijn stoel te kijken naar die mooie luidsprekers, ik had de oude al weg gezet, maar sloot ze opnieuw aan, het geluid is tien keer beter. Hoe kan dat, dacht ik, ik weet het niet, ik probeer het een andere keer wel weer of ik zet ze gelijk weer te koop op marktplaats.

Het wordt donker, prachtig hoe de zon ondergaat, de pony is ongeduldig, loopt heen en weer, ze wil naar de stal waar het warm is, er ligt stro en hooi, ik geef haar een appel, ik hoor een tevreden geluid. Ik haal hout voor de kachel, het wordt heerlijk warm, ik vind platen met muziek voor advent en kerst, gregoriaans, klassiek tussen een rij LP's die ik gekregen heb, ik steek kaarsen aan, twee voor advent, andere voor de sfeer, het donker wordt verlicht, gordijnen dicht, ik sluit de kou buiten. Wandelen door de koude mist, ik zie weinig, mijn haar bevriest, mijn voeten glijden uit, de grond is hard bevroren, ik verlang naar de eerste warmte van de voorjaarszon, zomer en winter samen maken de tegenstelling mooi, elk seizoen is anders, net als ik, ik geniet ervan. Alleen is alleen, dat is in de donkere dagen moeilijker dan in het licht van de zomer, gelukkig verlichten de kaarsen het huis.

Achterdeur.

Een touwtje uit de brievenbus was heel gewoon toen ik klein was en nog veel later, we hadden geen sleutel van het huis waar we woonden, maar we moesten wel naar binnen, later hingen mijn ouders het touwtje omhoog voordat ze gingen slapen, wanneer het touwtje verwijderd werd weet ik niet meer, broers hoe was het in jullie tijd thuis?

Als ik thuis ben staat de achterdeur altijd open, wanneer ik met de hond ging lopen, een uur of nog langer vergat ik vaak om de deur op slot te doen, nu weet ik het niet meer door angst verhalen over inbrekers en criminelen, ze kunnen altijd binnen komen door een raam in te slaan of zoiets. Mijn huis is veilig, ik mis de hond die bij het minste of geringste begon te blaffen, ik laat de achterdeur open tot iedereen thuis is, dan doen zij de deur op slot.

We worden bange mensen, er zijn geen touwtjes meer uit brievenbussen, huizen worden beveiligd met camera's en heel veel sloten, laat de deur open en kijk wat er gebeurt.

Ik als oudere man verwacht er niets van, zelfs ik kan me vergissen, liefde is nooit ver weg.