Ontsnapt.

Twee honden die nooit in een huis gewoond hebben, geen aandacht, altijd samen hebben gezworven om te overleven, komen hier terecht, ze weten niet wat hun overkomt, alles is anders, maar dan ook echt alles, ze zijn uitgeteld, slapen, eten, drinken, slapen, heel veel uitrusten, lieve beestjes, stil, rustig. Vanmorgen hoorde ik gescharrel in de kamer, heen en weer geloop, toen ik beneden kwam probeerde Julia de gordijnen aan de kant te duwen, ze wilde naar buiten dacht ik met mijn mensenbrein. Alletwee de honden aangelijnd en naar buiten, dat viel nog niet mee, wat is buiten, waar ben ik, ik weet niet hoe een hond reageert, wel dat ze moeten plassen en poepen, dat deden ze dan ook. Verder lopen werd een probleem, Julia ging in de modder liggen, terwijl Jane er alles aan deed om uit het tuigje los te komen en dat lukte nogal snel, ik stond erbij en keek er naar. Wat moet je dan doen, de ene hond opgepakt en binnen gezet, achter de andere hond aan, onbegonnen werk besefte ik al gauw, ze rende alle kanten op, niet naar mij toe, weg, steeds verder, dan maar naar huis voor een kop koffie. Opeens zag ik Jane in de tuin van de buurvrouw, alle pogingen om haar te pakken te krijgen mislukten, brokjes hielpen niet om haar naar binnen te lokken, ze vloog achter een kat aan die voorbij kwam. Ik had het al opgegeven toen ze opeens op de veranda stond, ze at de brokjes op, kwam dichterbij en liep door de open deur naar binnen zonder probleem, ik stond versteld, perplex, maar blij, soms snap ik niets van dieren, net zo als ik vaak moeite heb om mensen te begrijpen. Na onze late brunch hebben we met ze gewandeld, om de bosjes heen, het begin was moeilijk, daarna liepen de honden zonder gedoe mee, later nog een keer. Misschien denk je wat moet je met twee honden, gelijk heb je, ik ben weer gebonden aan alle kanten, maar het brengt wel leven in de brouwerij.

Het telefoonnummer van God.

Dat nummer is niet bekend anders zou de hele wereld Hem bellen of Zijn zoon, misschien neemt de heilige geest op als de vader en de zoon in gesprek zijn, ze hebben het druk met de wereld, dat zijn wij, die er niets van terecht brengen. Morgen een nieuwe dag, thank God.

Twee honden.

We hebben vanmiddag twee honden opgehaald uit Friesland, de honden komen uit Roemenie, ze hebben twee dagen gereisd en zijn bekaf, ze liggen te slapen, eten even, aan een riem lopen is nog te moeilijk, ik moet ze mee trekken anders komen we nergens. Het is ook niet niks, van de straat kom je in een onbekende omgeving, mensen die je niet kent, geuren zijn anders, het vrije leven op straat wordt ingeleverd voor een leven in een huis, dat lukt niet in een dag, het heeft tijd nodig. Ze zijn wel heel lief, rustig, altijd samen geweest, Julia & Jane, binnenkort een paar foto''s, eerst uitrusten, bijkomen en wennen aan elkaar.

Samen sterk.

De verkiezingen zijn geweest, partijen hebben gewonnen, verloren maar blijven de grootste of verloren en weggevaagd, afgerekend op het beleid van de afgelopen vier jaren. Het blijft een vreemd iets, democratie, we kiezen op een partij die het dichtst bij onze gedachten over een ideale samenleving staat, 100 % overeenkomst is er nooit, het blijft schipperen (met Edith als verkenner). Ik hoor positieve geluiden, de opkomst is hoger dan ooit, mensen verdiepen zich in de partijprogramma''s, ze stemmen met het hart, niet strategisch, waardoor het moeilijk wordt om snel een kabinet te vormen, dat is dan weer een tegenvaller. Er wordt gewikt en gewogen, altijd gaat het over compromissen sluiten, water bij de wijn doen, inleveren, nooit hoor ik iemand die zegt, laten we alle verschillen aan de kant schuiven en ons samen sterk maken voor de Nederlandse samenleving, dat is voor iedereen. Kies voor mensen die verstand hebben van zaken betreffende het ministerie waar ze terecht komen, die als het even kan, boven de partijen staan. Vechten tegen de bierkaai, partijleiders zijn mannetjes die het zelf voor het zeggen willen hebben, ze maken zichzelf belangrijker en groter dan ze zijn, de enige vrouwelijke partijleider probeert de heren bij de les te houden; kijk naar de toekomst, de milieu problematiek is groter dan de zorgen in ons land, als we daar niets aan doen zijn de gevolgen niet te overzien, laten we het samen doen en alsjeblieft snel, een leefbare wereld voor mijn kinderen en kleinkinderen.

Een dag.

Wat is een Dag? 24 uur waarin van alles gebeurt, van opstaan tot weer slapen gaan, een dag komt elke morgen tevoorschijn als mijn ogen open gaan, misschien doe ik ze nog weer even dicht als ik thuis kan blijven, de dag is aan mij om te doen wat ik wil. Een dag is ook zo weer voorbij, maar daar denk ik niet aan als ik opsta, douchen, de gordijnen open, de zon schijnt, de pony hinnikt, ze heeft er zin in, koffie en krant, verkiezingen, laat op bed om alles te kunnen volgen, het is acht uur er uit om de dag te begroeten. Wat ga ik vandaag doen, ik zou een agenda met een plan van aanpak moeten hebben, ik doe maar wat er in mijn hoofd opkomt, wassen moeten worden gedraaid, opgehangen en opgevouwen, het huis vraagt wanneer het schoon gemaakt wordt, het stof kriebelt in haar neus, ik pak de stofzuiger, ik moet het huis tevreden houden en schoon. Dan is er nog de oude vw bus die begon te klagen over haar vuile buitenkant, zo kan ik me toch niet vertonen, gelijk heeft ze, gelukkig is de motor blij dat ik haar uit de schuur haal om eindelijk een flink stuk te rijden, ze ronkt als in haar jonge jaren, stuurt me door alle bochten heen, dat belooft wat voor de rest van het jaar. De dag is pas halverwege, vanmorgen in het zonnetje een boek gelezen over een vrouw die uitgehuwelijkt is, ongelukkig, maar het heft in eigen handen neemt, haar zwarte allesbedekkende boerka inruilt voor een rode niets verhullende jurk, haar dochter leest haar voor uit een boek van de filosoof Kant, zelf kan ze niet lezen, het is een prachtig boek op een zonnige dag. Een dag na de verkiezingen, ik stemde op de partij die dramatisch veel verloor, omdat ik geraakt was door Asscher die Wilders op op zijn plek zette.

Game-changer.

Een woord dat de laatste dagen steeds meer gehoord word, vanavond in de beschouwingen over de verkiezingen en zelfs in het commentaar bij de champions league wedstrijd Monaco - Manchester City kwam het voorbij. Iets dat het spel veranderd op welke manier dan ook, een dramatische gebeurtenis in de wereld, een speler die in de tweede helft op een andere positie gaat spelen. Napraten over wat dan ook is bijna groter geworden dan een verkiezing of voetbal wedstrijd op zich, ook een game-change, we krijgen er geen genoeg, iedere kenner geeft commentaar, wij luisteren er naar.

Vriendschap.

Vriend Jolle schrijft: Liefde is het enige wat er toe doet in het leven, de rest is bijzaak.

Dat is het mooie van onze vriendschap, zo heel verschillend zijn en toch zo dichtbij elkaar altijd, soms zien we elkaar een tijdje niet, in de verte, in de tuin, een kus, altijd een kus en het is goed.

Voor Jolle

Ben ik ontgoocheld, vermoeid of verslagen,

rest mij geen wijsheid, geen hulp die mij heugt

- hol is de tijd en verminkt zijn de dagen-

dan u nabij te hebben, vriend van mijn jeugd!

Enige, nooit door een ander vervangen!:

enkelen, wie 'k mijn genegenheid gaf,

raakten niet los uit hun kleine belangen,

gaven mij prijs en vielen mij af.

Zeker: mijn wegen van distels en rozen

ga ik aldoor onherroeplijk alleen,

- maar dat gij ergens (al zij het bij pozen)

wacht waar ik langs kom en raadt wat ik meen,

raadt wat mij opjaagt en wat mij doet kiezen,

is dit niet van 't lot mijn zuiverste deel?

Vriendschap: zich vrij aan elkaar te verliezen,

en toch zichzelve te blijven, geheel !

HERWIG HENSEN

Kus

Vreemd.

Liede is een vreemd verschijnsel voor wie het niet kent of herkent, er is iemand waarvan je houd, maar je doet er alles aan om het te ontkennen, het is niet anders.

Je zoekt de liefde in andere dingen, weet ik veel, huis, tuin, bewegen, alles behalve dan toe te geven dat je iemand mist, laat staan dat je het zegt tegen haar, ze is de laatste die het hoort.

Liefde, ik ben er niet zo goed in, wel om te zeggen dat ik van je hou, maar even later draai ik me om en zie je me niet meer.