Slaaf van het systeem.
We wilden gaan wandelen toen er plotseling fietsers aankwamen, zoon met zijn kinderen, opa mogen we warme chocolade melk? Rond de tafel van Lo kwam het gesprek op werk, hoelang wil je hetzelfde doen, werk je alleen voor het geld of omdat je er plezier in hebt. Plannen worden gemaakt, mijn wereld verandert in een half uurtje, niks stoppen met werken, het wordt drukker dan ooit tevoren, ik heb er zin in.
Lichtvoetig.
Herman van Veen zingt zijn liedjes, vertelt zijn verhalen op ZIJN wijze, luchtig met een ondertoon van donder en bliksem, ten minste als je het hoort, je word steeds een andere kant opgestuurd. De hele voorstelling bekijk ik met een glimlach op mijn gezicht, hij is ontroerend, blij, een beetje boos, tot hilarische grappen me hard laten lachen, tegen mijn gewoonte in zing ik stukjes hardop mee zonder me te schamen, af en toe een traan in mijn ogen. Herman beweegt zich lichtvoetig over het toneel, de muziek wordt prachtig gespeeld door de band, jonge mensen die er zichtbaar plezier in hebben, ze veranderen zonder dat het moeite kost van instrument net als Herman, ik hoor de liefde voor de muziek en ze luisteren naar elkaar als ze een solo spelen, niet gespeeld, eerlijk. Op het einde als de gordijnen dicht zijn, mensen zich al naar de uitgang haasten, steekt Herman alleen zijn gezicht tussen de gordijnen door en trekt een rare bek, hij blijft een clown.
Herman.
We zijn vanavond naar Herman van Veen geweest in Winschoten, prachtige voorstelling, morgen meer.
Mijnheer van der Molen.
Ik luister naar Jeanny van Falco, naar dat verhaal wil ik eigenlijk niet luisteren, een opera van 10 minuten op muziek gezet door Bolland & Bolland vol drama, eigenlijk wilde ik de stereo testen, 45 toeren platen, alles werkt nog prima. De speakers zijn uit 1977, nieuwe foam randen, toen kocht ik een nieuwe stereo installatie van 1500 gulden, vacantie bonnen gespaard bij een bloembollen bedrijf, mijnheer van der Molen met heel veel respect, hem vergeet ik nooit, mooie tijd. Soms kijk ik naar duurdere apparatuur, maar broer Lo zei, word je er gelukkiger van ???
Momenten.
Er zijn momenten, ogenblikken, dat me iets invalt wat ik wil schrijven, door de tijd die het inloggen vergt verdwijnt het verhaal als sneeuw voor de zon in mijn hoofd, jammer, het is niet anders, het komt nog wel eens voorbij in de donkere gangen van mijn gedachten, die overigens ook wel eens licht zijn, opgewekt, hoe is het mogelijk denk ik, het ging over een paarse keizerin, het is duidelijk, ik heb nog veel te leren, oefening baat kunst zal ik maar zeggen, dat soort momenten, daar wil ik het bij laten. Of heb ik nu te veel gezegd ?
You can't judge a book by its cover.
Ik koop vaak boeken en platen op de buitenkant, een hoes of een omslag zegt soms genoeg, over de muziek of het verhaal zegt het niet zoveel, deze tekst gaat over mensen, de buitenkant zegt niets, helemaal niets over het innerlijk van iemand. We vergissen ons te vaak als het om mensen gaat van wie we de cover wel kennen en daar ons oordeel op baseren, maar we hebben het verhaal niet gelezen.
Uitlezen.
Lezen doe ik al zolang ik het me kan herinneren, woorden spreken de taal waarnaar ik graag wil luisteren, mijn moeder las ons voor uit de Bijbel, sprookjes van Grimm, Alleen op de wereld. Boeken vullen mijn huis, het is tijd om op te ruimen, ik lees een boek op mijn tablet, mijn jongste broer zorgt ervoor dat ik nog enigszins met de tijd mee ga, hij stuurt me boeken, iets met dropbox, ik snap er weinig van, maar lees de boeken digitaal, bladzijden omslaan is er niet meer bij, een vinger beweging is genoeg.
Een boek blijft een boek, papier of in de lucht, ik wil het uitlezen net als vroeger met een zaklantaarn onder de dekens, het boek moet uit. Eerst de honden uitlaten dan naar bed het lampje aan, morgen vroeg er uit, de hoefsmid komt langs om half negen ongeveer.
Morgen een nieuw boek.