De maan.

Het is twaalf uur geweest, ik heb mijn boek uit, de honden liggen te slapen, als ik fluit komen ze aangerend alsof ze nog niet zijn uit geweest vandaag, onvermoeibaar zijn de beestjes, als ze terug zijn krijgen ze altijd iets lekkers, misschien zijn ze daarom zo enthousiast. Ik heb mijn zaklantaarn niet nodig, de maan schijnt, ze doet haar best om op de zon te lijken, het is beter om jezelf te blijven denkt de zon,

The Moon Is A Harsh Mistress

See her how she flies

Golden sails across the sky,

Close enough to touch,

But careful if you try,

The moon, she looks as warm as gold,

The moon's a harsh mistress,

The moon can be so cold.

Once the sun did shine.

Lord, it felt so fine,

The moon a phantom Rose,

Thru the mountains and the pines,

And then the darkness fell,

The moon's a hard mistress,

It's hard to love her well.

Jimmy Webb, gezongen door Joe Cocker, 1974.

Wonen.

Ik liep naar de kast om een biertje te pakken, terug in de kamer keek ik en dacht, hier woon ik al 25 jaar, onze zoon en dochter zijn hier groot geworden, een huwelijk is stuk gelopen, maar ik heb er zoveel mooie herinneringen aan. Een huis krijgt zijn eigen geschiedenis met zijn bewoners of is een huis vrouwelijk ?, als je ergens gaat wonen wat weet je dan van de mensen die er voor je hebben gewoond. Wij zijn de eerste bewoners van dit huis, eigenlijk wil ik dat zo houden, maar met mijn moeder in gedachten is dat een utopie, ooit wonen hier andere mensen, onbekenden misschien en dat is goed, maar ik wil er nu nog niet aan denken. Het huis is te groot voor mij alleen, ik zit aan de tafel van Lo, zit in mijn luie stoel, lig in mijn bed, ik gebruik een heel klein gedeelte van het huis, het is niet anders, een mooi huis, elke dag ben ik blij dat ik hier woon in alle vrijheid.

PVV, Petit Village Veenenburg.

Na een week van keihard werken en overwerken gingen we meestal op vrijdag naar café de Kleine Beurs, op zaterdag ook en daarna naar PVV, Petit Village Veenenburg, een villa die verbouwd was tot café, disco, danstent, ergens tussen hillegom en lisse. We gingen er alemaal heen, een uittsmijjter bij de deur die van iedereen een gulden kreeg als je wegging, een lieve man volgens mij, achter de bar een paar mooie dames, een enorme eikel draaide platen, nooit iets nieuws, altijd hetzelfde en dezelfde glimlach.

Teruglopen naar Van Zanten waar we in de kantine bij de kassen eieren bakten, er waren twee platen, Hot Rats van Frank Zappa en In a gadda da vida van Iron Butterfly. Waar is iedereen gebleven die daar heeft gewerkt, herinneringen.

HET LAND

Dit gedicht heb ik al eens eerder overgeschreven, het blijft mooi,

HET LAND HET LAND

Ik droom jou in stromend licht van slenken,

Blinkend laagland, in liefdesgras van eeuwen

Wenkend riet dat ruist, een watervrouw

In glinsterringen en fijn kristal gelijk.

In haar glimlachende ogen loopt een jij -

Jouw dartele open ik - op een treffen van

Warmhartige handen en ogen af

Die zeggen: Onze dromen nu, ons verhaal later.

TSJEBBE HETTINGA

Een jonge oude moeder.

Ik zit te lezen in de oude leunstoel van opa Lelivelt, luister naar platen, ik kijk opzij, waar de trouwfoto van mijn ouders hangt, heel lang geleden vond ik de negatieven, in mijn donkere kamer maakte ik deze afdruk. Een jonge moeder kijkt me aan, blij en gelukkig, mijn vader lijkt oud maar als ik goed kijk is hij van haar leeftijd, op dezelfde dag zijn ze samen gedoopt in de kerk waarin ze trouwden. De ogen van mijn moeder die ik op de foto zie zag ik vanmiddag toen we samen zaten te praten over hoe een leven opeens kan veranderen, ze vindt het moeilijk, in de lift keek ze in de spiegel en streek haar haar goed, mooi om te zien, een jonge oude moeder.

Lou.

Lou Reed

"Strawman"

We who have so much to you who have so little
To you who don't have anything at all
We who have so much more than any one man does need
And you who don't have anything at all, ah

Does anybody need another million dollar movie?
Does anybody need another million dollar star?
Does anybody need to be told over and over
Spitting in the wind comes back at you twice as hard?

Strawman, going straight to the devil
Strawman, going straight to hell
Strawman, going straight to the devil

Strawman
Strawman
Strawman
Strawman, yes

Does anyone really need a billion dollar rocket?
Does anyone need a $60,000 car?
Does anyone need another president?
Or the sins of Swaggart parts 6, 7, 8 and 9? Ah

Does anyone need yet another politician
Caught with his pants down and money sticking in his hole?
Does anyone need another racist preacher?
Spittin' in the wind can only do you harm, ooohhh

Strawman, going straight to the devil
Strawman, going straight to hell
Strawman, going straight to the devil

Strawman
Strawman
Strawman
Strawman, yes

Does anyone need another faulty shuttle
Blasting off to the moon, Venus or Mars?
Does anybody need another self-righteous rock singer
Whose nose he says has led him straight to God?

Does anyone need yet another blank skyscraper?
If you're like me I'm sure a minor miracle will do
A flaming sword or maybe a gold ark floating up the Hudson
When you spit in the wind it comes right back at you

Strawman, going straight to the devil
Strawman, going straight to hell
Strawman, going straight to the devil

Strawman
Strawman
Strawman
Strawman

Zondag.

Ik zit te lezen aan de tafel van Lo, ondertussen luister ik naar Elliott Murphy - April,  prachtig, ik lees aan tafel omdat ik een boek lees op mijn tablet die in de stander staat, gemak dient de mens en ik zit graag aan deze tafel. Deze tafel is een avontuur, er belandt van alles op, kranten, kookboeken, platen die ik heb gekregen, tekeningen van kleinkinderen en mensen waarvoor ik zorg, een ontwerp voor een vogelhuisje, een trommel met speculaas brokken, een doos met theezakjes, de tafel is groot, maar ik kan er heel goed alleen aan zitten. Samen eten daar wordt een tafel voor gemaakt,  dat heeft Lo goed begrepen, het kostte mij veel tijd om daar achter te komen, samen was moeilijk voor mij, het liefste was ik alleen, soms samen met mijn gezin, maar iedereen moet uitvliegen, de wereld veroveren, zijn of haar weg volgen en vinden in alle vrijheid ook al dacht ik er anders over, met de jaren komt de wijsheid, hoop ik.

Het was de gewoonte om elke zondag, of in ieder geval als ik vrij was, naar mijn ouders te gaan, niks mis mee met gewoontes.

24 uur.

Een dag duurt 24 uur, als de klok terug gaat een uur langer, in de lente een uur korter, vaak is zo'n dag tekort voor alles wat ik in mijn hoofd heb, ik kom lang niet aan alles toe, maar wat moet ik schrappen? Lijstjes maken zou kunnen helpen, lijstjes in mijn hoofd veranderen snel van volgorde of er staan opeens heel andere dingen op, verwarrend. Schrijf het dan op, dat gaat me dan weer te ver, misschien heb ik er de discipline niet voor om zo'n lijstje stapsgewijs af te werken, er is altijd wel iets leukers te doen. Eén belangrijke regel heb ik al een tijd geleden ingevoerd, mensen en dieren gaan voor alles, in die volgorde, ik probeer er alle tijd voor te nemen, soms gaat het samen als we gaan wandelen met de honden, ik ben niet te oud om iets te leren of om gewoontes te veranderen, de wonderen zijn de wereld nog niet uit.