thuismetsijtze.reismee.nl

Vraag?

Vanmorgen moesten we de sleutel inleveren bij Fortunato, de vriend van Gerhard, van wie we het huisje in de Achterhoek hadden gehuurd, hij was aan het stofzuigen, de taken moeten eerlijk verdeeld worden, hij sprak een beetje Nederlands, helemaal goed.

Op de terugweg werd mij de vraag gesteld of ik wel eens verliefd ben geweest op een man?, een vraag die me vaker is gesteld, nee, nog nooit, was mijn antwoord. Er zijn wel mannen geweest die zeiden dat ze verliefd op mij waren, maar daar kon ik niks mee, vriendschap is prima, maar meer zit er niet in.

Misschien straal ik een warmte uit die herkend wordt door andere mannen, gelukkig is er ook een vrouw/meisje die er voor valt, meer wil ik er niet over zeggen, daar ben ik te verlegen voor.

Een klein huisje in de achterhoek.

We zitten in een klein huisje in de achterhoek, beneden net twee meter hoog, boven lager, prachtig, het is lekker warm door de houtkachel en heerlijk wandelen in de kou, de zon schijnt volop. Genieten.

Leven met de vijand in je hoofd.

Van elke vijf gedachten die we hebben, zijn er vier negatief, het zit in je DNA, je kunt ze niet onderdrukken en hopen dat ze weg gaan, want ze komen je altijd achterna, daar moet je mee leren leven.

Het gaat over zelfcompassie, mindfulness, niet mijn wereld, maar wie ben ik ?

Ik drink het liefst een biertje terwijl ik platen draai en vergeet de wereld om me heen, heel voorzichtig maak ik een tekening, ik schrik er zelf van, het lijkt nergens op, snel in de kachel. De volgende dag probeer ik het nog een keer, niets inspiratie, gewoon doen en wordt het niets dan komt er morgen weer een dag, de vijand in mijn hoofd is al heel lang een vriend, soms komt hij op het verkeerde moment op bezoek, ik stuur hem weg, dan ga ik vroeg naar bed, soms praten we uren over niets en wordt het laat.

Guur.

Er waait een gure wind vanavond, ik ben blij dat het binnen warm is, ik slaap onder een dubbel dekbed, the Pretty Things op de draaitafel, ik ben een gelukkig mens.

Lege bussen.

Als ik de honden uitlaat, s morgens vroeg en s avonds laat, dan loop ik over het fietspad langs de Hoofdweg, er komen bussen voorbij, bijna altijd lege bussen, misschien moet het openbaar vervoer goedkoper worden om te concurreren met het eigen vervoer of helemaal gratis, dan zitten de bussen vol ?

Partij tegen de Praat Programma's.

Als deze partij mee doet aan de volgende verkiezingen ga ik er op stemmen, gênant om te kijken naar het vraaggesprek met Dolf Jansen in de wereld draait door, Jan Mulder bazelt, de anderen kijken toe, Matthijs verdient weet ik veel keer zo veel als Rutte, belastinggeld, stoppen, het liefst morgen.

Houtkachel en honden.

Na een dag werken loop ik eerst een flink stuk met de honden, we gaan over het ruiterpad langs de pony die onrustig langs de omheining loopt, ze ruikt de stal. Ik gooi een appel in de wei, dan is ze rustig tot ze ons terug ziet komen, hinnikt, nu is het mooi geweest, gelijk heeft ze, de stal is dichtbij. De honden willen ook eten, wat is hun leven eenvoudig, eten, lopen, poepen, plassen, slapen in elke willekeurige volgorde en aangehaald worden, dat leren ze snel. Dan is het tijd om de houtkachel aan te steken en de kamer te verwarmen tot ik er op blote voeten en in t shirt kan rondlopen, heerlijk is die warmte. Als ik s avonds nog een rondje met de honden loop ruik ik dat er meer mensen een houtkachel hebben, ik las in de krant dat het slecht is voor het milieu, nog even en het mag niet meer. Thuis gekomen trek ik de schuif open, het vuur krijgt zuurstof en laait op, de honden gaan voor de kachel liggen, ze houden van de warmte net als ik.

Wat is goed voor het milieu?, daar kun je over praten, discussiëren, van mening verschillen, er van alles aan doen of niks, dat is de keuze die je hebt. Ik ga mijn eigen gang, vaak gaat dat goed, ik heb geen aansluiting op het gasnet terwijl ik boven op de gasbel woon, het was geen vooruitziende blik, alleen een financiële kwestie, het was goedkoper, zonnepanelen, verwarming en boiler met een warmtepomp, het huis is zo goed als energie neutraal, daar tegenover staat de houtkachel (wel heel schoon), een motor uit 1979, een vw bus uit 1981, twee platenspelers uit 1967, een versterker en speakers uit de jaren '70, duizenden platen, maar die waren er toch al, ik zorg goed voor ze, maak ze schoon met kalkvrij water, draai ze regelmatig.

We komen een buurvrouw tegen met een jonge friesche stabij, herinneringen aan twee lieve honden worden weg geblaffen door Julia en Jane uit Roemenië, ze zijn wel heel lief voor het beestje dat niet weet wat het moet doen, spelen?

Wil ik het wel weten?

Er komen berichten voorbij over wie vader wordt en/of moeder, misschien allebei, foto's van lichamen al dan niet gefotoshopt, wie zal het zeggen, relaties die geëindigd zijn of net begonnen, misschien allebei. Er is niets nieuws onder de zon, daar hoef ik me gelukkig niet druk over te maken, één klik en alles is weg, mensen doen zich belangrijker voor dan ze zijn, all we are is dust in the wind, meer niet.