Carien heeft muizen in haar huis in Amsterdam, ze schrikt van de beestjes als ze door de kamer schieten, misschien is er maar eentje, maar ze zit niet meer rustig op de bank. In ieder geval moet er een kat komen, om ze af te schrikken of om ze te vangen, een natuurlijke oplossing. In Hoogezand waren twee katten beschikbaar met toebehoren. Jelmer was zo aardig om ze op te halen, de kinderen waren ook mee. Leuke beestjes, ze logeren zo lang boven in de lege slaapkamer, in het weekeinde gaan ze mee naar A'dam. Wij hebben zoveel katten gehad, de meesten kwamen onder een auto, tragisch, de tuin ligt er vol mee. Ik zie Julia nog lopen met haar kinderwagentje waarin een pop en een paar katten onder een dekentje lagen en rustig bleven liggen, terwijl ze door de tuin of over het ruiterpad liep. De hondenmand van Takkie, vol met poezen, nog net een beetje ruimte voor de hond, die alles goed vond, net als Remie. Een hoek van de tuin opgeruimd en de takkenbult of composthoop iets verhoogd, zodat er geen inkijk is vanuit de school, die aan de andere kant van de sloot staat, daar hebben ze alle bosjes weg gehaald voor een nieuw tuinproject met bakken voor groente en fruitbomen.
Thuiskomen, het licht brandt, de hond kwispelt, springt tegen me op, een zoen, even praten over de dag, kopje thee en dan een biertje. Het klinkt zo gewoon, dat is het misschien ook wel, maar ik miste het een tijd, dan wordt het alleen-zijn gewoon en weet ik niet beter, tot het samen-zijn er weer is en dan nooit meer gewoon is, maar buitengewoon. Wat is een houtkachel toch lekker, stoken tot ik op blote voeten en in t-shirt rond kan lopen, een behaaglijke warmte, aangenaam zo'n huis. En er wordt gekookt, er pruttelt van alles, het huis is niet alleen warm, maar het vult zich met geuren, pittige courgette soep met gamba's, stokbrood met pompoen pasta in de oven, compote met allerlei vruchten. Even de muziek zachter, ik vraag, maakte jouw moeder ook vaak compote? Antwoord, ja, op zondag met rijst en kip. Het leven is zo eenvoudig, ik drink een biertje.
Rustige dag, gezellig samen ontbijten met zelf gebakken chiabatta brood, het huis ruikt dan zo lekker. Kapotte buitenlampen vervangen, een slaapkamer opgeruimd, alles er uit, het blijft maar liggen, niemand heeft er last van, ik ook niet, maar het wordt tijd om veel overbodige spullen weg te doen. Het herfst zonnetje breekt door, ik kan nog wel even gras maaien, dat gaat als een tierelier met de nieuwe motormaaier, ferrari rood van kleur, dan weet je het wel. De buurman komt langs met lege grolsch beugelflesjes, die vol weer retour moeten, maar dat duurt nog even. We bekijken het tuin project bij de school, waar we als buren wel een berichtje over hadden willen ontvangen, maar de communicatie laat soms te wensen over. Het wordt wel mooi, dat is een troost. En ik kan mijn takken kwijt op de enorme bult die er al ligt, ik voel me wel een beetje schuldig, maar even later zie ik meer buren slepen met takken, dat maakt het weer makkelijker. De kachel aan, het wordt lekker warm. Carien kookt, ik ruik de knoflook, iets met pompoen uit de oven met courgette - rijst van gisteren. We zijn alweer druk met het motor weekeinde voor volgend jaar, het huisje is gereserveerd. De motorrijders maken er een lange week van, misschien een wereld oorlog I route of naar de Harz, daar moeten we het nog over hebben. Tent mee, kooktoestel achterop in de kist en daar gaan we. Leuk vooruitzicht.
Bijna twaalf uur en nog geen verhaal geschreven, ik werd er zelf een beetje onrustig van, niet dat er veel gebeurd is, maar toch, andere dingen zijn belangrijker, Carien is er, gevulde courgette gemaakt en de eerste aflevering van true detective gekeken. Ik heb de serie al gezien, we begonnen samen te kijken, maar na twee afleveringen ging Carien weer naar amsterdam. Nu hebben we bijna een week, dat moet lukken. Het weekeinde gaan we naar a'dam en zondag naar den haag, de tentoonstelling van rothko, daar een uitvoerig verslag over, maar eerst slapen, morgen vrij.
Ik kijk naar buiten, een vreemd licht, herfstzon, schijnt over het weiland, het regent pijpestelen. Heel bijzonder mooi. Binnen de houtkachel aan, het is behaaglijk warm, blote voeten en t shirt. De bijkeuken vloer is kleddernat en moet drogen voor er een nieuwe vloer op komt, maar dat duurt nog wel even. Nieuwe slang voor de wasmachine aangesloten en gewassen, kraan dicht na de tijd. De hond in een bench als ik er niet ben en 's nachts, daar heb ik het moeilijk mee, moeilijker dan de hond. Ze piept wel even, maar gaat er rustig in gelukkig en het is een kwestie van wennen, hoop ik, voor ons alletwee. Ik kan er mee leven en het houtwerk blijft gespaard. Mooie reactie van Kees, op onze reis zag hij op een brug in polen de volgende tekst, do not only follow your skills, but follow your hart. Alletwee belangrijk, de ene misschien net iets meer dan de andere, iedereen mag zelf kiezen, maar ik volg meestal mijn hart. En ik moet gelijk denken aan een nummer van Van Morrison, i forgot that love existed, met de woorden; if my heart could do my thinking and my head began to feel, i would look upon the world anew and know what's truly real. Gaan we nog samen naar een concert? Vorig jaar Van Morrison was prachtig, wie heeft een idee?
Naar de kapper, maar het was te druk, ik heb geen zin om een uur te wachten, volgende week nog maar een keer proberen. Grijs krullend haar, wat wil je nog meer. Vroeger kreeg ik van mijn tante's te horen dat mijn haar te lang was, schande, maar ze waren jaloers op mijn enorme bos krullen.
Dan maar een flinke wandeling met de hond door de velden, wat is het toch mooi. Er bloeit nog van alles, vlinders fladderen, ik hoor een buizerd roepen, andere vogels fluiten, ganzen vliegen met veel lawaai over, een reiger schrikt van me en tot mijn stomme verbazing zie ik een schaap met twee lammetjes, pas geboren zo te zien. Voorjaar in de herfst. Langs een veld met mais, de wind laat de bladderen ruisen, de hond speelt verstoppertje tussen de lange stengels. Thuis heb ik de houten vloer in de bijkeuken er uit gehaald, dan kan de ondervloer drogen. Foto's en formulieren naar de verzekering gestuurd, een richtprijs gevraagd aan de vloerenman, hij heeft pas volgende maand tijd en een nieuwe slang voor de wasmachine gehaald. De dag is weer voorbij, de kachel aan, daar is de vloer nu goed voor. De poster 'war is over, if you want it' van john en yoko uitgeknipt, opgeplakt en bij de voor-en achterdeur opgehangen. Uit de tijd van de protesten tegen de vietnam oorlog, nu weer heel actueel. Uiteindelijk kent een oorlog alleen maar verliezers, waarom beginnen we er dan aan? Dat zijn zaken die ik niet zo goed begrijp, maar wel heel nauw gezet volg. Ik word het oorlogsgebeuren ingezogen, foto's van soldaten, slachtoffers, gevangenen knip ik uit om er later iets mee te doen, tekeningen, schilderijen of lino's, wie weet. Maar ook de vraag, WAAROM? laat me niet los. Zinloos en/of nutteloos is een oorlog en de vele slachtoffers, maar anders...............................................zeggen velen, verliezen we onze vrijheid, onze welvaart, onze identiteit, onze cultuur en elkaar. War is over, if you want it. Vergeet dat niet!!!!!!!!!!!
Ik zit te luisteren naar Roy Buchanan - the messiah will come again, live, zo mooi, overweldigend prachtig. The messiah kan ons van veel ellende verlossen, als hij dat wil en als wij het geloven.
De waterschade door gegeven aan de verzekering, afwachten wat er gebeurd. Toch maar de bench neergezet voor de hond anders bijt ze het hele huis straks in puin en er moet al genoeg aan gebeuren. Scheuren in de fundering, die ik nog niet had gezien, wel op tien of meer plekken. Komt het door de aardbevingen, verzakking door de aardgaswinning of slecht gebouwd, zeg het maar.
Er moet wel iets gebeuren, anders brokkelt het fundament van het huis langzaam af en zakt het hele zootje in elkaar, of niet, wie zal het zeggen? Morgen naar de kapper. De pony loopt te ijsberen
langs de afrastering van het weiland, ze wacht op hooi, als het kouder wordt dan gaat ze weer op stal. Het ruikt zo lekker, hooi, stro, paard en stront bij elkaar en zo'n groot paardenlijf houdt het best wel warm in de stal. Jack Bruce, hij zingt, speelt bas, cello, mondharmonica, piano, guitar, schrijft ongelofelijk mooie nummers voor Cream, luisteren en kijken, en solo projecten. Ik zag hem live in nijmegen met robin trower, seven moons, teveel om op te noemen. Stamppot broccoli.
En een nieuwe lamp voor de motor gekocht, het zicht was slecht, ik zag weinig en veel tegenliggers knipperden, wat is er aan de hand? Een kapotte lamp. Een verhaal over Magic Dick, mondharmonica speler van the J. Geils Band, maar dat is een herhaling, Whammer Jammer luisteren live van de plaat Full House.
Gisteravond kwam ik thuis na een lange werkdag, ik deed de deur van de bijkeuken open, zag een natte vloer en er spoot een straaltje water tegen mijn broek. Een natte hond verwelkomde me, dat was dan wel iets om blij van te worden. In de water- toevoerslang zat een piepklein gaatje waar het water gestaag uit kwam, niet iets om vrolijk van te worden. Ik was 's middags nog thuis geweest om voor de dieren te zorgen, toen was er nog niets aan de hand. Hoe kwam dat gaatje in de slang? Eerst maar eens het water opdweilen, nee nog eerder draaide ik het kraantje dicht waaraan de slang zit, heel bij de hand. Verder kon ik niet zoveel doen, de vloer sopte van het water, de mat en het hondenkussen naar buiten. De hond mocht voor 1 keer boven op de mat voor het bed slapen, Carien doet dat altijd als ze hier alleen is, het geeft een gevoel van veiligheid.
Toen ik vanmorgen beneden kwam kon ik de bijkeuken haast niet in, de planken kwamen omhoog door het water, een goed begin van de dag. Toen ik vanmiddag door de achterdeur kwam was het een zootje, krom getrokken planken en de hond had aan de deurposten gekrabd of gebeten, er lag een berg houtsplinters naast de deur. De hond doet dat wel vaker als het onweert of met vuurwerk, dit was wel raar. Toen dacht ik misschien heeft ze wel in de waterslang gebeten en is zo het gaatje veroorzaakt. Morgen de verzekering bellen of het vergoed wordt, de hond had ook al hele stukken van de houten vloer weggekrabt, maar dat zeg ik natuurlijk niet. Als ze komen kijken? In de schuur staat nog een bench, die ga ik toch maar eens gebruiken, voordat het hele huis is weg gekrabd. Er is nog genoeg te doen. Misschien leen ik de tent van Joop, dat is veel eenvoudiger, minder onderhoud en minder spullen. In de slaapzak kan ik de Nederlandse winters wel overleven, koud krijg ik het niet, maar ik ben bang dat de hond de tent opeet en waar moet ik dan heen?
Drukke week, nu een paar dagen vrij, koken; broccoli stamppot met spekjes en zure room, vanavond een film of detective. Morgen een nieuwe waterslang kopen en een lamp voor de motor.
Uitslapen. Even later word ik gebeld door neef Martin, hij wilde oom Sietse bellen over zijn moeder, tante Janny, die ze terug gehaald hebben naar huis om te sterven, geen behandeling meer mogelijk. Een generatie verdwijnt, sterft uit, leeft nog steeds in mijn herinnering, maar na mij is er niet zo veel meer. Een paar foto's, maar wie weet de gezichten nog, de namen die er bij horen?
Dit bericht plaatst veel ongemak in perspectief, het stelt niks voor, najagen van wind, ijdelheid der ijdelheden, geloof, hoop en liefde, maar de belangrijkste is liefde.
Gisteren in de krant, de poster van John en Yoko, war is over, if you want it, ook zo'n statement!
