Brandhout.
Er ligt een flinke vracht hout in de tuin, het moet nog gezaagd en gekloofd worden, voor onderdak is gezorgd, het hout moet een tijd droog liggen voordat we het kunnen stoken in de kachel. De grote dode boom in het weiland van pony Jessica laat af en toe dikke takken vallen, niet te tillen zijn ze. De man van wie ik het land huur kwam laatst boos langs, ik had bij gebrek aan telefoonnummer, email, adres op het bankafschrift als omschrijving ingevuld dat de boom in het weiland op omvallen stond en of hij er iets aan kon doen, "dat zet je toch niet op een bankafschrift", zei hij, "dat is voor iedereen te lezen. Ik snapte zijn boosheid niet, heb me verontschuldigd, wel twee keer, toen vroeg hij of ik de boom wilde hebben, kappen voor het hout, maar dat is te veel werk en zo'n lang verlengsnoer hebben we niet voor joop zijn kettingzaag. Ik heb er ook geen zin in, het wordt geregeld, zei hij, de boosheid was uit zijn ogen verdwenen, ik snapte het nog steeds niet, maar nogmaals excuses. Ik was blij dat hij weg ging, de hond blafte, meer valt er niet over te zeggen, de pony graast elke dag in volle tevredenheid, misschien een helm tegen vallende takken.
Een vervolg.
Als ik thuis kom staat de wasmachine aan, een briefje op de tafel van mijn zoon, ik stop de rest van de was in het apparaat ga wandelen met de hond, was is was. Later wordt de was opgehaald, we praten over kinderen die morgen terug gaan naar hun moeder, twee weken zijn ze samen geweest bij hun vader, dat lijkt me zo ongelofelijk moeilijk. Scheiden doet pijn, de oorzaak is niet zo belangrijk, de gevolgen wel, vooral voor de kinderen of ze jong zijn of iets ouder, dat maakt niet uit, de wereld waarin jij leeft valt uit een in twee werelden, daar heb je niet om gevraagd, maar je hebt niets te vertellen over het leven van je ouders, je kan alleen maar volgen of er tegen in gaan met volle kracht, ouders zijn niet alles, helemaal niks, het zijn sukkels die werken, veel televisie kijken, maar ze houden van jou.
Vroeg donker.
Wintertijd heeft als gevolg dat het vroeg donker wordt, steeds eerder gaat de zon onder, nu vind ik het niet zo erg meer, maar in de voorgaande jaren heb ik er zwaar tegen aan gehikt. De nacht die de dag steeds vroeger verdreef overviel me als een dief, ik had er alles voor over om het licht te behouden tot een uur of tien 's avonds, maar zonder genade werd het vroeger donker, de klok terug zetten naar zomertijd hielp ook niet, de duisternis bepaalde mijn leven tot ik er aan gewend was. Ik merk dat ik er nu eigenlijk weinig last van heb, misschien heeft het met ouder worden te maken, ik leg me neer bij het onvermijdelijke, het leven is eindig, dat geeft rust in een roerige tijd waarin veel bekenden ziek worden, hun toekomst is ongewis en onbekend. Donkere gedachten nemen de plaats in van donkere dagen, hoeveel tijd heb ik nog, wat is belangrijk, vragen stormen mijn hoofd binnen, een orkaan met ongekende kracht die tot rust komt op de mooie tonen van muziek. Ik draai hard rock op windkracht volume tien om alle negatieve gedachten te overstemmen, te overdonderen, ze de baas te zijn om voorzichtig over te gaan naar muziek voor het hart, maar dan moet ik op passen om niet in tranen uit te barsten, middle of the road muziek is het beste, het raakt me links en rechts, in en uit het hart, the Carpenters zijn er het een goed voorbeeld van, Joe volgt net als zoveel anderen. Wintertijd brengt mijn gedachten terug naar waar ze moeten zijn, liefde die licht brengt in de donkere dagen, lees er de bijbel op na, kerst maar vooral goede vrijdag, sterven om ons te verlossen van het kwaad, het is een prachtig verhaal maar voorlopig zonder een goed einde, we moeten het wel verdienen.
Wintertijd.
Deze nacht gaat de klok om drie uur een uur terug, dan is het een uur later weer drie uur, vreemd is dat, wel aardig voor alle feestjes vanavond of liever gezegd vannacht. Een uur langer slapen, in mijn geval een half uur, want ik begin morgen vroeg een half uur eerder, dat verloren uur delen we met de nachtdienst, anders werken zij een uur langer, een half uur is ook wel prettig.
Een mooie verrassing toen ik vanavond thuis kwam, de mais is er af, het uitzicht is terug, ik had er al stilletjes opgehoopt, een hele zomer lang tegen een groen gordijn aankijken gaat vervelen. Morgen geniet ik weer van de verte, jammer dat het eerder donker is.
Afgestompt.
Elke avond kijk ik naar het acht-uur journaal als ik thuis ben, ik wil op de hoogte blijven van het gebeuren in de wereld en omstreken. De laatste tijd bekruipt me een gevoel van onbehagen, ook als ik de krant lees, het nieuws is net zo grillig als het weer in de herfst, er is geen peil op te trekken, een lage drukgebied is overgetrokken, even later breekt de zon door en iedereen lacht, een grote gebeurtenis is na een dag geen nieuws meer, een klein berichtje midden in de krant dat is alles. Misschien ligt het aan de berichtgeving, wordt het nieuws eenzijdig belicht, wie bepaalt wat er in het journaal of in de krant komt?, ik weet het niet, ik weet wel dat het land verdeelt is door de vluchtelingenstroom, voor- en tegenstanders van de opvang waar dan ook komen aan het woord, nemen het woord, roepen hun mening, schreeuwen slogans, laten anderen niet uitpraten, luisteren niet of wel maar hebben geen begrip voor elkaar's standpunt, er is geen middenweg, voor of tegen, anders is het niet. Ik moet proberen om niet afgestompt te raken, in beweging te blijven, het nieuws te blijven volgen, positief te blijven over de veranderingen in ons land en in de wereld, schreeuwen helpt niet, praten is beter, luisteren naar het leed van de mensen opent de ogen en misschien de harten. Of is het alleen eigen volk eerst?
1) Achterlijk 2) Aan de top afgerond 3) Bot 4) Breinloos 5) Blasé 6) Bot en ongevoelig geworden (crypt.) 7) Dom 8) Geesteloos 9) Geestelijk doof 10) Hersenloos 11) Idioot 12) Minder scherp van geest geworden 13) Onbenullig 14) Onnozel 15) Onverstandig 16) Ongeïnteresseerd 17) Stomp 18) Stompzinnig 19) Stupide 20) Verstandeloos
Gevonden op http://www.mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/AFGESTOMPT/
Aardperen te koop.
Toen ik thuis kwam stond er een emmer vol met aardperen op de veranda, een klein deel van de oogst. De planten worden drie, vier meter hoog met in het najaar een klein geel bloemetje boven in, familie van de zonnebloem, alleen anders, het zijn eetbare knollen. In de veranderende keuken van Nederland, sla er de receptenboekjes van de supermarkten op na, ligt de nadruk op gezond, uit eigen tuin, maar dan het liefst gekocht bij de supermarkt, het moet niet ten koste van de omzet gaan, alles kan gegeten worden met tientallen heerlijke recepten. Ik verlang terug naar de eenvoudige hollandsche kost, stamppot zonder tierelantijntjes, eenvoudige chinees of een gewone pizza. Alles moet anders, we laten het ons voorschrijven door de guru's van de keuken, stop ermee, bedenk zelf wat je lekker vindt, al zijn het gefrituurde aardappelen met eigen gemaakte mayonaise, alles is te koop, recepten kan je zelf bedenken, wees creatief, niet bang zijn, de koks doen ook maar wat, dat kan je zelf ook. Kortom, aardperen te koop en maak er wat lekkers van.