Achteraf.
Bijna niets is mooier dan muziek luisteren, er zelf bij zijn is nog mooier en dat was het vanavond. Vanaf de eerste toon tot de stilte na de laatste noot was het drie uur adembenemend mooi, het verveelde geen moment, als er al een langdradig stuk in zat dan was er nog genoeg om naar te kijken, de rietblazers die een ander instrument pakten en hun rieten moesten verwisselen ofzo, ze waren er behoorlijk druk mee, zangers & zangeressen die voor een solo op hun eigen manier naar voren op het podium kwamen om te zingen, een kleine vrouw die prachtig op een grote bas speelde, de prachtige instrumentale stukken, een dirigent die helemaal opging in de muziek, een zaal vol mensen die het wonder aanhoorden. Vanavond ben ik met mijn zus naar de Matthäus Passion van Bach geweest, zaterdag ga ik weer, met mijn lief, donderdag draai ik de hele passie op 78 toeren plaat uit de jaren veertig. Misschien moet ik daarna een paar jaar thuisblijven, het wordt een soort hype om er heen te gaan, er zijn steeds meer uitvoeringen, iedereen moet er geweest zijn, ik ook, misschien moet ik in navolging van anderen weer gaan geloven, dat doe ik zeker in de muziek, deze muziek.
Startmotor.
Vorig jaar is er een nieuwe startmotor in de bus geplaats, een paar weken terug begon die te haperen, af en toe hoorde ik tik, niks, er zat iets vast dat pas weer los schoot door de bus even heen en weer te duwen, wel een gedoe. Ik ben niet zo'n onderhandelaar, maar vorige week ben ik toch maar even de garage binnen gestapt en heb het probleem aangekaart. Vandaag is het hersteld en het valt onder de garantie, ik maakte me druk om niks, zoals wel vaker het geval is.
Kinderen en wapens.
Vanavond zag ik op het jeugdjournaal hoe kinderen door IS strijders getraind worden in het gebruik van wapens, hoe ze klaar worden gestoomd voor de strijd, een zware lichamelijke training, het werd voor het eerst gefilmd, alles was te zien. Op een leeftijd waarop ik nog niet eens met speelgoed pistooltjes en dergelijke speelde, mijn moeder las me nog voor ver voordat ik Arendsoog las, Winnetou en Old Shatterhand, zo jong waren de kinderen. Een tijd terug zag ik een reportage over het wapengebruik in de VS, ouders die hun kinderen meenamen naar de schietbaan om ze te leren om gaan met wapens met als argument dat je jezelf moet kunnen verdedigen, ook op jonge leeftijd. In beide omstandigheden kan je spreken van indoctrinatie, er wordt de kinderen verteld wat ze moeten doen, terwijl ze nog te jong zijn om daar zelf over na te denken, laat staan er een besluit over te nemen, met alle gevolgen van dien, een getraumatiseerde samenleving vol wapens, is de aanval de beste verdediging, ik weet het niet. Wel weet ik dat kinderen moeten spelen, niet met wapens, hoogstens pief paf poef met iets wat er op lijkt of hebben wapens een aantrekkingskracht op (voornamelijk) mannen, is het stoer, geeft het zekerheid of zijn we bang? Hoe meer wapens er zijn, hoe banger we worden, niet alleen wapens, ik betrap me er zelf op als ik bezig ben om een kast voor de platen te maken, ik zaag de planken met een electrische afkortzaag en zie voor me wat je daar allemaal mee kan als je kwaad in de zin hebt en iemand pijn wilt doen, het kwaad zit ook in mijn hoofd. Ik wil er niet aan denken, misschien lees ik teveel, kijk ik teveel gewelddadige films, ik trek me terug in mijn eigen fort, trek de brug over de slotgracht omhoog, zodat er niemand meer in kan, maar dan nog zit ik met mijn eigen gedachten. Misschien kan ik beter alle deuren en ramen opengooien, iedereen is welkom, niet langer bang zijn voor spoken.
Dream letter.
Een nieuwe oude plaat, Dream Letter van Tim Buckley, prachtige nummers, niemand luistert er meer naar, het maakt niet uit. De vader van Jeff(rey), die in zijn korte leven heel veel mooie muziek heeft gemaakt, verdronken, zijn vader overleed aan drank en drugs in een onbewaakt ogenblik in zijn leven, het is niet anders. Zelf moet ik eigenlijk tien of vijftien kilo afvallen, sporten, altijd is er wel een excuus om iets anders te gaan doen, met de hond lopen is het gezondste, maar muziek luisteren met een biertje erbij komt vaker voor. Ik weet het, ik ben zwak, na een werkdag is het heerlijk om in mijn luie stoel te gaan zitten niksen, lezen en muziek, verder niets. Helemaal niets, ik vergeet het acht uur journaal, lees het nieuws de volgende dag in de krant, van voor naar achteren en terug, net als altijd en koffie erbij.
Ik zou niet meer over muziek schrijven, maar dat is bijna onmogelijk, zoveel mooie platen.
Brood en hallelujah.
Ik bak twee ciabatta broden om morgen mee te nemen naar het werk, ik heb de bewoners belooft om op een zaterdag als iedereen er is zelf gebakken brood mee te nemen, morgen is de dag. Verder is er weinig te melden, behalve dat de titel van een verhaal belangrijk is voor het aantal lezers, ik weet niet precies hoe het werkt, ik vind het ook niet belangrijk, ik pas mijn schrijfsels niet aan, jullie zullen het hier mee moeten doen, kus, Hallelujah.
Waarom kijken we er naar?
Alles is te zien, als er iets bijzonders is of niet wordt er een foto, selfie, film van gemaakt. Er staat een hoofd op straat, verder weg worden andere hoofden afgehakt, vrouwen worden gestenigd omdat ze iemand anders dan hun man hebben liefgehad, in onze westerse wereld zou de vrouw bijna uitgestorven zijn als ze aan dat criterium zou moeten voldoen, maar nu overdrijf ik, moeten vrouwen zich onzichtbaar maken in een boerka, nikab, maar dan nog kan je verliefd worden, wat gebeurt er dan? Het is toch prachtig dat we rondlopen zoals we willen, zoals we zijn, dat we naar elkaar kijken in verwondering, bewondering, dat het daarbij blijft, tenzij je verliefd wordt, je aangetrokken voelt tot iemand, het doet er niet toe wie het is, dat maak je zelf uit, dat maken jullie zelf uit en je trekt je niks aan wat de rest van de wereld er van zegt.
Alles is te zien,
Samuel Doe
Samuel Kanyon Doe (Tuzon, 6 mei 1950 – Monrovia, 9 september 1990) was een militair leider en president van Liberia tussen 1980 en 1990.
Doe pleegde als sergeant in het Liberiaanse leger in 1980 een gewelddadige staatsgreep tegen de gekozen regering van William Tolbert. De Liberiaanse democratie beperkte zich vrijwel tot de bovenlaag van Amerikaanse immigranten, die het land in 1847 hadden gesticht. Dezen werden door de autochtone bevolking de "westerlingen" genoemd. Doe was de eerste leider uit het oosten van het land die aan de macht kwam.
Doe trok de absolute macht naar zich toe, schafte grondwet en instellingen af en liet zich in 1985 tot president "kiezen". Zijn dictatoriale neigingen ontwrichtten de Liberiaanse economie en dwongen veel tegenstanders van zijn bewind als politieke vluchtelingen naar de omringende landen als Ivoorkust en Guinee.
In 1990 bezette zijn vroegere medewerker Charles Taylor het noorden van Liberia, waarop de Eerste Liberiaanse Burgeroorlog uitbrak. Doe weigerde in ballingschap te gaan en werd in september 1990 in zijn landhuis in Monrovia vermoord en, volgens berichten van ooggetuigen, gedeeltelijk opgegeten door de rebellen die in de waan verkeerden dat Samuel Kanyon Doe een machtige tovenaar was. Om de "tovenaar" zijn macht te ontnemen sneden zij direct na Doe's gevangenname zijn beide oren af. Video-opnamen hiervan hebben wereldwijd gecirculeerd.
Ik heb toen de video bekeken, soldaten drinken bier en snijden de oren van zijn hoofd, er was geen Jezus bij die de oren weer terug zette en de soldaten waren voor geen rede vatbaar, het was een gruwelijke dood die je niemand wenst, nu is het schering en inslag , alles is te zien.
Ik wil niets meer zien, steeds minder, ik kijk het journaal af en toe , programma's op TV die het mooiste meisje laten zien, de stoutste jongen, de slimste mens, ruzie's in een familie die eindigen met een diner, buren die een rijdende rechter nodig hebben om iets op te lossen wat voor de hand ligt, een beetje vriendelijkheid, iets menselijks, wie kijkt naar die onzin. Ik weet het lieve, het is arrogant om zo over mensen te praten, maar we zijn het verleerd om aardig voor elkaar te zijn, een beetje geduld te hebben, voor elkaar klaar te staan en dan niet met een mes om een hoofd af te hakken, maar om te luisteren naar een ander, elkaar te helpen zonder dat het gefilmd wordt.
Ik geloof in de mens, altijd het goede en als het even tegen zit kan je altijd een biertje bij mij komen drinken, dan praten we er over, hoe laat of vroeg het ook is.
Morgen.
Het werk vreet energie, niet erg, maar er zit geen verhaal in mijn hoofd, misschien morgen, zo gaat het, nog even lezen in bed en ik val gewoon in slaap.
Verrassend.
Ik kreeg een kaartje voor mijn verjaardag van mijn jongste broer J.J., die me al 63 jaar gaf, zover is het pas volgend jaar, niet erg, maar hij schreef over 2 jaar (3 jaar) weer een lustrum, kunnen we weer mooi op de motor. Vriend Jolle en ik worden dan 65, daar had ik nog niet zo bij stil gestaan, misschien ook wel een leeftijd om te gedenken, Jolle begon op onze vijftigste verjaardag over een reis naar de Noordkaap, die hebben we gemaakt, dat doen we niet nog een keer. Heel stiekem heb ik gekeken naar de bootreis van Hirtshals naar IJsland.
IJsland rond op uw eigen motor
Deze reizen zijn samengesteld voor de motorrijder die houdt van avontuur
De IJslanders noemen het “the full circle”, de route beslaat de gehele rondweg op IJsland. Rijdt uw motor aan boord van de Norröna en geniet van de faciliteiten aan boord op weg naar uw eerste bestemming: de Færøer Eilanden. Hier wacht u een landschap dat u nergens anders ter wereld vindt. Kleine dorpjes in een stoer landschap, de zee beukt constant tegen de rotsen en de uitzichten zijn spectaculair.
Reist u verder door met Smyril Line dan wacht u het ruige IJsland met een rijke variatie in landschap dat in de loop der eeuwen veel mensen heeft geïnspireerd.
Uw motor gratis mee naar IJsland
Uw motor gratis mee naar IJsland
De aanbieding is geldig gedurende het hoogseizoen in de periode 14.06-21.08 2016. Bespaar tot € 360.De enige voorwaarde is dat u op een zondag vertrekt vanaf de Færøer Eilanden.
De overtocht
M/S Norröna is één van de nieuwste schepen in de Noord-Atlantische Oceaan en het enige passagiersschip dat het hele jaar door in de Noord-Atlantische Oceaan vaart. Het schip biedt plaats aan ruim 1.482 passagiers en 800 auto’s.
MS Norröna onderhoudt de route Denemarken - Faerøer Eilanden - IJsland het hele jaar.
Het grote voordeel van reizen met M/S Norröna is de mogelijkheid om uw eigen auto, camper of motor mee te nemen zonder dat u zich zorgen hoeft te maken over het gewicht van uw bagage.
Naast de losse overtochten biedt Smyril Line ook de Viking Cruise aan van begin april tot half oktober. Deze cruise begint in Denemarken met vertrek op een zaterdag en duurt een week. Deze Noord-Atlantische cruise geeft u de mogelijkheid om zowel IJsland als de Faerøer Eilanden te ervaren in één reis. U bent twee volle dagen opIJsland en heeft de mogelijkheid om diverse excursies te boeken. Er zijn tevens twee stops van respectievelijk 9 en 6 uur op de Færøer Eilanden.
Smyril Line is een ervaren rederij die de eilanden in de Noord-Atlantische Oceaan verbindt met het Europese vasteland. In 2012 zijn wij onderscheiden met de Deense Travel Awards voor onze uitstekende service onder en staan we in de top 3 van passagiers rederijen.