Heimwee.

De kranten, de televisie, media krijgen geen genoeg van Donald Trump, zijn idiote tweet's, zijn optreden tijdens een persbijeenkomst, ik vind hem een beetje op Bassie van Bassie & Adriaan gaan lijken, alleen de rode neus ontbreekt nog, het is een clown die alles fout doet en er met een lach mee weg komt. Ik heb heimwee naar de jaren 60 en 70, toen kritiek op presidenten, regeringen, belangrijke personen aan de orde van de dag was. Ik draai Frank Zappa en vraag me af wat hij voor tekst met muziek had geschreven over deze president, ik mis die tegen geluiden ook in Nederland, maar misschien luister ik niet goed genoeg.

Bach en een spoorweg.

Ik luister naar de orgelwerken van Bach, elke avond 1 plaat met twee kanten, 19 platen, ik lees Ondergrondse Spoorweg van Colson Whitehead, illegaal verkregen, maar dat maakt het verhaal niet minder gruwelijk. Slavernij en mooie klassieke (orgel) muziek passen niet echt bij elkaar, onder het harde werken op het land met niets ontziende opzichters werd er gezongen, in de avond werd er af en toe muziek gemaakt, waar komt the blues vandaan? Onvoorstelbaar wat mensen andere mensen hebben aangedaan, nog steeds, omdat ze zich het uitverkoren ras voelden en zich alles konden permiteren om de andere medemens te vernederen, dat is nog heel zwak uitgedrukt. Lees het boek, andere boeken, ik schaam me voor mijn afkomst, blank en christelijk, voor al het onmenselijke dat in de naam van God is gebeurd, spijt betuigen heeft weinig zin meer, het is gebeurd en het lijkt er op dat er niet veel veranderd, tenzij wij dat willen en ons laten horen op wat voor manier dan ook, alles helpt om ongelijkheid in breedste zin van het woord uit de wereld te helpen.

Ik begin morgen om landen te verenigen, ik bak een appeltaart voor Sarah met een Italiaanse en een Nederlandse kant, kus allemaal, het komt goed.

Stemmen.

Vroeger was stemmen verplicht, nu is het een recht dat je hebt om te kiezen op een partij die jouw belangen het beste vertegenwoordigd, stemrecht. Mijn vader stemde op het CDA, daarvoor op de ARP, posters hingen op het raam, we waren het zo oneens over de politiek dat elk gesprek erover eindigde voor het begon in een stilzwijgen, we spraken er niet meer over. Het leek wel op voetbal, ik was altijd tegen de club die mijn vader aanmoedigde, een overtreding was in zijn ogen terecht, maar ik ging er tegen in, altijd anders. Het was een strijd tussen vader en zoon in mijn jonge jaren, mijn vader begreep me niet, ik zag zijn verdriet niet, een leven verwoest door oorlog en ellende, maar dat wilde ik toen niet zien, er was alleen maar onbegrip van twee kanten. Later dronken we een biertje tussen de middag, onder het klaverjassen ''s avonds ging het over vroeger, het verschil in politiek en andere zaken bleef hetzelfde, maar we keken elkaar aan, vader en zoon.

Stemmen wordt een ding, een bus rijdt rond, jongeren moeten vrij krijgen om te stemmen, je komt op de televisie, wat een gelul. Stemmen doe je gewoon!!

Televisie tijd.

Na een late dienst kom ik om een uur of elf thuis, soms lees ik verder in een boek, vaak zet ik de televisie aan en kijk naar programma' s op gemist, als ik er naar gekeken heb weet ik dat ik niets heb gemist, een hele geruststelling die wel wat tijd kost, maar wat is tijd? Wie vertelt me dat, niemand heeft het over tijd, wel verloren tijd, in gehaalde tijd, tijd om over na te denken, we hebben geen tijd, dat soort dingen. Tijd is het moment om te zeggen dat je van iemand houd, tijd is er altijd om stil te staan bij de toestand in de wereld, oorlogen, honger, onrechtvaardigheid, tijd geeft je de kans om na te denken over je leven, je liefde. Niet twijfelen, tijd is beperkt, op eens is het afgelopen, time waits for no one.

The Rolling Stones - Time Waits for No One

Yes, star crossed in pleasure the stream flows on by
Yes, as we're sated in leisure, we watch it fly
And time waits for no one, and it won't wait for me
And time waits for no one, and it won't wait for me
Time can tear down a building or destroy a woman's face
Hours are like diamonds, don't let them waste
Time waits for no one, no favours has he
Time waits for no one, and he won't wait for me
Men, they build towers to their passing yes, to their fame everlasting
Here he comes chopping and reaping, hear him laugh at their cheating
And time waits for no man, and it won't wait for me
Yes, time waits for no one, and it won't wait for me
Drink in your summer, gather your corn
The dreams of the night time will vanish by dawn
And time waits for no one, and it won't wait for me
And time waits for no one, and it won't wait for me
No no no, not for me....

Writers: KEITH RICHARDS, MICK JAGGER

Brood & Wilders.

Al heel lang bak ik brood, een machine mengt in de nacht het deeg, ik doe er van alles in, en 's morgens maak ik er een brood van of zo iets, dat bedenk ik ter plekke.

Wat heeft brood met Wilders te maken, brood heeft gist nodig om te rijzen, Wilders stijgt in de peilingen door het gist van het ongenoegen, gelukkig is hij geen bakker, zijn brood is niet te verteren, smakeloos, niemand lust het. Kies op een krentenbol met heel veel smaak, maar ook dan bijt ik wel eens op een steentje mijn vulling kapot, de tandarts repareert de schade die ik zelf moet betalen, terecht het is mijn gebit, maar een beetje hulp kan ik wel gebruiken.

Ede.

kus, oom Sietse.

Ede Staal - Credo, mien bestoan

Ik vroag de wind mor dij verstaait mie nait,

Ik vroag de zee dij zingt heur aigen laid,

Geef mie de nacht din heb ik onderdak,

Doarom, doarom zing ik.

Ik zai de vogels tegen d'oavendlucht,

Ik denk mien leven in 'n vogelvlucht,

Geef mie de nacht din heb ik onderdak,

Doarom, doarom zing ik.

Ik wait, der is 'n tied van komen,

En ook 'n tied van goan,

En alles wat doar tussen ligt,

Ja, dat is mien bestoan.

Veur d'ain duurt 't leven veul te kört,

Veur d'aander veul te laang,

d'Ain is blied dat 't zover is,

En d'aander dij is baang.

Ik mis dij nait mer bie mie binnen,

't Wordt kolder om mie tou,

En in mien menselekhaid vroag ik mie of,

Woarom zo jong, zo gaauw?

Sums vuil ik mie gelukkig,

Din hang 'k aan mien bestoan,

Din zing ik mit de vogels met,

Din proat ik tegen de moan.

Din binnen we mit zien baaiden,

'k Zet alle klokken stil,

En ik verneuk mieztilf din weer

Want'k wait dat dat nait wil.

't Geluk liekt sums zo hail dicht bie,

Din main ik dat 't ter is,

Radio.

Ik zit te lezen, prachtig boek Thil, zet een plaat van Bread op, David Gates en ben terug in de wereld van veertig jaar geleden, een klein kamertje, een matras op de grond, flanellen lakens, twee stoelen, een koelkast, een kleine zwart wit televisie, een buizen radio. Ik zit te lezen, mijn lief slaapt al, de radio staat zacht aan, het leven is eenvoudig, meer hebben we niet nodig.

Een nieuwe bal.

We voetbalden altijd, het doel was tussen de lantarenpaal en de boom, voorzetten van rechts alleen, aan de andere kant was de stoep, de afstand was te kort voor een goede voorzet. Van de andere kant ging het ook vaak mis, ballen naast doel die tegen het raam van de onderburen knalden, enkel glas, gelukkig nooit gebroken, maar de buurman pakte wel onze bal af als hij snel genoeg was, meneer Jintes, hij had de enige auto op ons pleintje en zette die meestal verkeerd neer, vlak voor zijn deur, precies voor ons doel dat ging bijna altijd mis of hij parkeerde de auto voor een putje, er waren er twee schuin tegen over elkaar, we speelden 1 tegen 1 of 2 tegen 2, een doelpunt als je de put raakte. We voetbalden elke dag, overal, tussen de garage boxen, de muurtjes tussen de garages waren de doelen, met links en rechts lukte het om te scoren, als we op de metalen deuren knalden gaf dat een enorme herrie, omwonenden ergerden zich, als de politie kwam sprongen we over de schutting zonder de bal, een enkele keer waren we te laat en werden we opgehaald door onze ouders op het politiebureau. Een nieuwe bal kochten we van het geld dat we verdienden met het ophalen van oud papIer.

Er zijn nog zoveel verhalen..