Wonderen.

We hadden het onder het eten over het geloof, wat wij vroeger wel en niet mochten op zondag, dat was weinig, twee keer naar de kerk, tussendoor zondagschool. Zondag was een lange, drukke dag, een dag met veel woorden, een preek van de dominee, waarover later onder de koffie werd nagepraat dooor mijn ouders samen met de ouders van mijn vader, opa en oma, was het een goede preek in de zin dat er naar het woord van God gesproken was of dat de dominee zich vrijzinnigheden had veroorloofd. Gelukkig kwam na de koffie bier op tafel, maar pas als opa en oma naar huis waren gegaan, de toon werd lichter, het eten werd opgezet, een wijntje of sherry voor de dames. Mijn vader zat achterover in zijn stoel, rookte een sigaretje, dronk zijn bier, was tevreden met zijn leven, tenminste dat dacht ik, misschien heeft hij dromen gehad, ik weet het niet, hij zei er nooit iets over. Wat is de zin van het leven vroeg hij ooit bij een kampvuur op een veel te laat tijdstip, de volgende morgen waren we blij met koffie, niet met de vraag, die bleef onbeantwoord, hij heeft de zin van zijn leven nooit verteld, dat is niet zo erg, de zin van zijn leven zijn wij , zeven kinderen van onze vader en moeder. Wij gaven het leven weer door aan onze kinderen, gelukkig stopt het niet, onze moeder was zo blij met alle kinderen die werden geboren, slofjes, sokjes, mutsjes, Nijntjes, Bert en Ernies en nog veel meer breide ze, verjaardagen hield ze bij, het liefst kwam ze op bezoek, ik kom met de deel taxi, goedkoop en ik kan weg wanneer ik wil. Als onze vader er flauw van was, stapte hij op en ging in de auto zitten wachten tot ons Moedertje kwam, op latere leeftijd liet ze niet meer zo makkelijk over zich heenlopen, ze kreeg een eigen stem waar mijn vader het af en toe moeilijk mee had, vaders wil is wet had afgedaan.

Onder stamppot komkommer, een aanrader, praatten we over het leven na de dood, ons Moedertje vindt rust in haar geloof, ze is niet bang voor de dood, hoe is dat met ons ? We hebben het geloof los gelaten in de zin dat het ons leven bepaalt, wij willen zelf uitmaken hoe ons leven er uit ziet, we zijn onze eigen god, maar onze macht is beperkt, we hebben geen zeggenschap over leven en dood. Ons Moedertje lacht over zoveel onzinnige praat, ze weet zeker dat ze naar God gaat als het zover is, geen twijfel mogelijk, heerlijk om zo te geloven.

God zit achterover in zijn stoel, roken mag niet meer in de hemel, stiekem even naar de hel op en neer voor een sigaretje samen met de Duivel, ze kunnen het goed vinden samen, een paar biertjes (Duvel) maakt dat God opstaat met een kater, daar kan Hij ook niets aan veranderen, de wonderen zijn de wereld nog niet uit, hoofdpijn.

Het gaat iets beter met ons Moedertje, ik geloof niet in God maar wel in wonderen die Hij kan verrichten, we zullen het zien.

Kan ik God ter verantwoording roepen, waarom laat Je mensen lijden, sterven kinderen van de honger, wordt mijn moeder ziek, kiezen mensen de verkeerde president, is er zo'n verschil tussen rijk en arm, God het is een zootje op de wereld die Jij bent begonnen met twee mensen, Adam en Eva, niet overtuigend, Je had een slang nodig om je gezag terug te krijgen, mensen met macht heb Je liever niet, eigen geloof eerst, waar heb ik dat eerder gehoord ? God nog aan toe.

Ons Moedertje.

Ons Moedertje is oud, in een ziekenhuisbed ziet ze er zo veel ouder uit dan vorige week, ik schrik een beetje, niet heel erg want ik weet wat ziekte kan doen met een mens, het overrompelt je, je kan er niets tegen beginnen, het overkomt je, daarna ben je overgeleverd aan de zorg van anderen.

I can stand a little rain, I can stand a little pain, I can stand a little sorrow, I can stand it till tomorrow, I can stand a little love, I made it before ,I can make it some more.

Ik loop met de honden door het land, de aardappels zijn gerooid, de bieten ook, zwarte grond onder mijn voeten, donkere wolken boven mijn hoofd, tegen harde wind in, een leven trekt voorbij in mijn hoofd, het leven van mijn moeder, wat weet ik er van, hoe goed ken ik haar? Achterop de fiets bij mijn moeder, dwars door de stad naar ons nieuwe huis, een wereldreis voor een jongetje van zes, meer weet ik er niet van, een nieuwe school waar ik anders moest leren schrijven. Een huis vol broers en zussen, moeder en vader, hoe was het mogelijk denk ik, toen was het niet anders, we waren samen, net als nu, daarna uitgevlogen om het leven te ontdekken, ieder op zijn/haar eigen manier.

Mijn moeder stuurde me brieven toen ik mijn eigen weg ging, brieven vol met liefde, die ik niet begreep, ik wist het beter dacht ik toen, zinnen vol geloof waar ik genoeg van had, ik wilde zelf de wereld ontdekken, het leven, de liefde, alle wegen die verboden waren ben ik in gegaan, maar wat ben ik er wijzer door geworden ? Ik weet het niet, onze moeder was er altijd voor ons, een kus. Haar eigen leven was niet zo gemakkelijk , daar zei ze niet zo veel over, ouders die haar gebruikten in het huishouden terwijl ze zelf verder wilde leren maar zich schikte in haar bestaan, een dominante man met wie het niet altijd prettig was om mee samen te leven. Een leven waar ze een beetje over heeft verteld de afgelopen jaren, openhartig op haar manier.

You are so beautifull, moedertje.

Samen water halen.

Ik heb altijd geschreven, schrijfblokken vol, over verliefdheden, verloren liefdes, liefde die niet beantwoord werd, dat soort dingen, over mijn vader en mijn moeder, tijdens reizen, over jong zijn, oud worden en de jaren er tussen in. Veel heb ik weggegooid, de kachel er mee aangestoken, niet het (her)lezen waard, daar zit niemand op te wachten en eigenlijk schaam ik me er beetje voor, al die woorden die net niet zeggen wat ik bedoel, het gevoel missen. De laatste dagen denk ik veel aan onze moeder, ik had ooit eens iets geschreven over haar en dochter Julia, ik heb het opgezocht, het is uit 1998, het voelt als een eeuw geleden,

Ze hebben samen water gehaald

en lopen naast elkaar, hand in hand.

Ze verschillen 70 jaar

Wat vertellen ze elkaar ?

Waar praten ze over?

Zo onbevangen zou ik graag weer eens zijn,

willen praten met mijn moeder

over wat ik hoor en zie om me heen

alles wat in me opkomt

zonder volwassen schaamte

wat ik wel en niet kan zeggen.

Wanneer verdwijnt die onbevangenheid

of wordt dat kinderen afgeleerd door ons/mij ?

Ik zeg, nou even stil

En ga door met mijn belangrijke dingen.

's Nachts schijnt de maan

ik zie de sterren

het water van de rivier stroomt,

het stroomde toen ik hier voor het eerst was

en stroomt nog als ik er niet meer ben.

De jaren glijden met het water weg

zo snel.

Haselunne, 1998

Het is nacht.

Vroeg donker, het is nacht, de honden liggen te slapen, ik ben nog wakker, lezen lukt niet, de woorden vliegen weg voor mijn ogen, de muziek is mooi, maar het geluid verstomt mijn oren. Het is stil in huis, het is stil in mijn hoofd, slaap is nog ver weg, toch maar proberen om te slapen, gewoon gaan liggen en aan niets denken.

Het is nacht.

Nursie.

Ze zorgen goed voor ons Moedertje.

klik op: "Nursie" (With Lyrics) Jethro Tull

•

Ouderdom.

Ouderdom komt met gebreken is een gezegde waaraan ik vandaag vaak moest denken, onder het lopen met de honden dacht ik aan mezelf, hoe zou ik de aftakeling, lichamelijk en/of geestelijk, ondergaan ? Gelaten of zal ik me ertegen verzetten, ik weet het niet, ondertussen versnelde ik mijn pas, nog niets aan de hand, tweeënhalf uur lopen houd ik gemakkelijk vol en ik vind het heerlijk om buiten te zijn met de honden, alleen, maar liever met ons tweeën.

Liedje.

Ik wilde een stukje schrijven over ons Moedertje, onder het lopen met de honden had ik mooie zinnen bedacht, herinneringen, gesprekken, woorden, maar het was los zand, ik ploegde door de woorden in mijn hoofd, ik schreef, veegde de woorden weer uit, soms is het moeilijk om te zeggen wat ik voel, te moeilijk, dan moet ik wachten op een volgende keer.

Lang geleden kreeg ik van mijn Vader en ons Moedertje zomaar een gedichtenbundel, gedichten met uitleg, Vertrouwen in gedichten; Dichters spreken soms, heel even, de waarheid. Niet langer dan een gedicht duurt. Daarna kunnen ze schrikken van wat ze, in een vlaag van bedachtzame openhartigheid, van zich hebben prijs gegeven.

LIEDJE

Lieg alsjeblieft niet tegen me

niet over iets groots niet over iets

anders. Liever hoor ik het

vernietigendste dan dat je liegt

want dat is nog vernietigender.

Lieg niet over liefde

iets dat je voelt of iets dat je

zou willen voelen. Liever word ik

bedroefd dan dat je liegt

want dat is nog bedroevender.

Lieg niet tegen me over gevaar

want ik voel toch je angst

en wat ik gewaar word is waar

of ik ken je niet en dat

is nog gevaarlijker.

Lieg niet tegen me over ziekte

liever kijk ik die diepte in

dan dat ik mij verlies in één

van jouw lieve verzinsels

want daarmee verlies ik me dieper.

Lieg niet tegen me over sterven

want zo lang we er nog zijn

vind ik dat toegangsloze

niet mededelen wat je denkt

erger en zo veel doder.

JUDITH HERZBERG

Lieg niet tegen me over sterven, zolang we er nog zijn, kunnen we met elkaar praten. Als we dat niet doen en de waarheid voor ons houden, als we niet open staan voor elkaar, is dat erger.

Come down Jezus.

But it s allright, Jumpin' Jack Flash. Het gaat over geloof, geloof in jezelf, in het liedje komt Jezus terug op aarde, Hij schrikt zich rot als Hij ziet hoe het hier gaat met ons, mensen, rijkdom tegenover armoede, kindersterfte, vervuiling, onverschilligheid, onverdraagzaamheid, ieder voor zich, ik voor mezelf. Come down Jesus denk ik, doe er wat aan, als Jij het niet kan dan kunnen wij wel ophouden om ons best te doen om er een betere wereld van te maken, come down, niet bang zijn zoals in Gethsemane waar jouw vrienden in slaap vielen en Jij het gevecht van Je leven vocht nog voor het kruis, verlaten door Je Vader. Altijd je best doen om door Je Vader gezien te worden, het lijkt wel een modern sprookje, vaders hebben de wijsheid in pacht denken ze, net als God de vader, maar Hij ging op Zijn bek toen Hij Zijn Zoon liet kruisigen in het volle besef van Zijn verstand om de mensheid te redden van hun zonden, wij willen ons niet laten redden, we weten het zelf beter dan God, we zijn onze eigen God denken we, god met een kleine letter, mensen en God, het paradijs is ver weg, foutje van God. Ook wel prettig om zelf na te kunnen denken zonder een God die zegt hoe het moet, Jezus nog een biertje, come down, een sluitje, Joke en Lucas.